Showing posts with label article. Show all posts
Showing posts with label article. Show all posts

3 June 2012

ေလာင္စာဆီ မပါေသာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ယာဥ္ၾကီး ကခ်င္ၿပည္နယ္သုိ႔ မေရာက္နုိင္

http://www.thithtoolwin.com/

      ၿငိမ္းခ်မ္းေရး  ဆိုေသာ  စကားလုံးသည္  အလြန္လွပါသည္ ။ ၾကားရသူအေပါင္း`၏ နားတြင္လဲ အလြန္မဂ္လာရွိပါ ။ က်က္သေရလဲ ရွိပါ`၏ ။ခက္ေနသည္က  ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ဆိုေသာ ယာဥ္ၾကီးကို ေလာင္စာဆီထည့္မေမာင္းႏွင္ဘဲ ေခါင္းေဆာင္မ်ားက ဝိုင္းၿပီးတြန္ေနၿခင္းၿဖစ္သည္ ။ တိုင္းရင္းသား စစ္ေဘးဒုကၡသည္မ်ား နွင့္ ၿပည္သူေတြက ထုိယဥ္ကို စီးဘို႔ ေစာင့္ေနၾကသည္ ။ ေစာင့္ရင္းနွင့္ ေသတြင္းကုိ ခုန္ဆင္းေနၾကရေသာ ဒုကၡသည္ေတြရဲ႕႕ ႕ အသက္ေတြလဲ မနဲလွေပ ။ထိုကဲ့သုိ႔ ဆက္ၿပီး တြန္းေနမည္ဆိုလွ်င္ ဆက္မေတြးရဲ စရာပင္ . . ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ယာဥ္ အတြက္ေလာင္စာဆီက ဒုကၡသည္ေတြရဲ႕ ႕ အသက္အိုးအိမ္ ေပးဆပ္ေနသလို ၿဖစ္ေနၿပီ ။

      အခက္အခဲမ်ား ရွိမည္ကို ေတြးမိပါသည္ ။ ထုိအခက္အခဲမ်ား ေၿဖရွင္းနုိင္ေသာ နည္းလမ္းမွာ နွစ္ဘက္ေခါင္းေဆာင္မ်ား အတၱေတြေၿဖေလွ်ာ့ ၿပီး ဒုကၡေရာက္ေနေသာ ၿပည္သူေတြဂရုနာႏွင့္ ကုိယ္ခ်င္းစာတရားထားလိုက္လွ်င္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးယာဥ္ၾကီး ခရီးႏွင္လို႔ ရမည္မွာ အေသအခ်ာ ပင္ ၿဖစ္ပါသည္ ။

      ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ယာဥ္အတြက္ လိုေနေသာ ေလာင္စာမွာ ေမတၱာ ၊ ဂရုဏာ ၊ ေစတနာ ဆိုေသာ ေလာင္စာမ်ား ပင္ၿဖစ္ပါသည္ ။ထုိုေလာင္စာမ်ား ထည့္ၿပီး ေမာင္းႏွင္ပါက လိုရာခရီးကို အခ်ိန္တို အတြင္း ေရာက္မည္မွာ မလြဲ ဧကန္ ၿဖစ္ပါသည္ ။
by - zawmoehetet
အလွဴရွင္ အေရာက္နည္းေသာ ကံပုိင္တည္ ၿမိဳ႕ အနီးက စိန္ၾကိဳင္ ဒုကၡသည္စခန္း . .zawmoehetet
အလွဴရွင္ အေရာက္နည္းေသာ ကံပုိင္တည္ ၿမိဳ႕ အနီးက စိန္ၾကိဳင္ ဒုကၡသည္စခန္း . .zawmoehetet
အလွဴရွင္ အေရာက္နည္းေသာ ကံပုိင္တည္ ၿမိဳ႕ အနီးက စိန္ၾကိဳင္ ဒုကၡသည္စခန္း . .zawmoehetet
အလွဴရွင္ အေရာက္နည္းေသာ ကံပုိင္တည္ ၿမိဳ႕ အနီးက စိန္ၾကိဳင္ ဒုကၡသည္စခန္း . .zawmoehetet
အလွဴရွင္ အေရာက္နည္းေသာ ကံပုိင္တည္ ၿမိဳ႕ အနီးက စိန္ၾကိဳင္ ဒုကၡသည္စခန္း . .zawmoehetet
အလွဴရွင္ အေရာက္နည္းေသာ ကံပုိင္တည္ ၿမိဳ႕ အနီးက စိန္ၾကိဳင္ ဒုကၡသည္စခန္း . .zawmoehetet
 
အလွဴရွင္ အေရာက္နည္းေသာ ကံပုိင္တည္ ၿမိဳ႕ အနီးက စိန္ၾကိဳင္ ဒုကၡသည္စခန္း

more.gif

7 May 2012

ဓါးစာခံ ေစာလားပြယ္၊ ျမန္မာ့မူးယစ္ ထုတ္လုပ္မႈႏွင့္ႏိုင္ငံေရးကစားကြက္

ဖူးဒို (ေမလ ၇ရက္၊ ၂၀၁၂)

ကမာၻ႔ဘိန္းျဖဴထုတ္လုပ္မႈျပဇယား
ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ ကမၻာေပၚတြင္ဘိန္းျဖဴထုတ္လုပ္မႈ ပမာဏတြင္ ဒုတိယအမ်ားဆံုးျဖစ္ေနပါသည္။ ကမာၻ႔ ကုလသမဂၢမူးယစ္ႏွင့္ ရာဇ၀တ္ ဌာန၏ ထုတ္ျပန္ခ်က္အရ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ၂၀၁၀ ဘိန္းျဖဴထုတ္လုပ္သည့္ ပမာဏသည္ မက္ထရစ္တန္ ၅၈၀ ရွိခဲ့ပါသည္။ဘိန္းစိုက္ပ်ဳိး သည့္ ဧရိယာအက်ယ္အ၀န္းမွာ၂၀၀၉ခုႏွစ္တြင္ ၃၁၇၀၀ဟက္တာမွ ၂၀၁၀ခုႏွစ္တြင္ ၃၈၁၀၀ဟက္တာသို႔ တိုးလာေသာ္လည္း ၂၀၁၀ခု ႏွစ္ ဘိန္းထြက္ႏႈံးက်ရသည့္ အေၾကာင္းအရင္းမွာ ပိုးမြါးက်ေရာက္ျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။

၁၉၉၆မွ ၂၀၁၀ထိ ျမန္မာႏိုင္ငံ ဘိန္းစိုက္ပ်ဳိးမႈဇယား
ျမန္မာႏို္င္ငံတြင္ ၁၉၉၆ မွ ၂၀၀၆ ထိ ဘိန္းစိုက္ပ်ိဳးမႈ သိသိသာသာ က်ဆင္းခဲ့ေသာ္လည္း ထိုကာလတြင္း စိတ္ႂကြ႐ူးသြပ္ေဆးေခၚ ရာဘ ေဆး ထုတ္လုပ္သည့္ပမာဏမွာ ကမာၻ႔ထိပ္တန္းအဆင့္ ၁သို႔ ေရာက္ခဲ့ပါသည္။ ၂၀၁၀ႏွစ္ထဲတြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွ ထိုင္းႏိုင္ငံသို႔ ေမွာင္ခို တင္သြင္းခဲ့ေသာ ရာဘေဆး အေရအတြက္မွာ ၁ ဘီလ်ံ (သန္း တစ္ေထာင္) ရိွခဲ့ၿပီး ၂၀၁၀အတြင္း ဖမ္းဆီးမိခဲ့သည့္အေရအတြက္မွာ သန္း ၄၀ ရိွခဲ့ပါသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာထြက္ရိွသည့္ ရာဘေဆးအမ်ားစုသည္ ထိုင္း၊ လာအိုႏွင့္ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံသို႔ ေမွာင္ခိုတင္သြင္းေလ့ရိွ ခဲ့ရာမွ ယခုအခ်ိန္တြင္ နယ္စပ္မွတဆင့္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏွင့္ အိႏၵိယကိုပါ တင္သြင္းလာၿပီ ျဖစ္သည္။

ကုလသမဂၢ (UNOD) မွ ထုတ္ျပန္သည့္ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္း ေဒသအလိုက္ ဘိန္းစိုက္ပ်ဳိးမႈဇယား
၂၀၁၀ တြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္းရိွ စိတ္ႂကြ႐ူးသြပ္ေဆး (ရာဘ)ႏွင့္ ဘိန္းျဖဴ ဖမ္းဆီးရမိသည့္ ကိန္းဂဏာန္း သိသိသာသာ က်ဆင္းခဲ့ပါသည္။ သို႔ေသာ္ ၎က်ဆင္းႏႈံးသည္ ရာဘႏွင့္ ဘိန္းျဖဴထုတ္လုပ္ျခင္း က်ဆင္းသည့္လဏၡာမဟုတ္ဘဲ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲအတြက္ ျပင္ဆင္ ျခင္း၊ စည္း႐ုံးျခင္းႏွင့္ တိုက္႐ိုက္ ပတ္သက္ေနပါသည္။ အခ်ဳိ႕ေသာ္ ကိုယ္စားလွယ္မ်ား၏ ေရြးေကာက္ပြဲစည္း႐ံုးေရးတြင္ မိမိပါတီအႏိုင္ရပါ က ဘိန္းစိုက္ပ်ဳိးေရးကို ခြင့္ျပဳမည္ဟုဆိုေသာ စည္းရံုးေရးကို ေတြ႔ခဲ့ရသလို မူးယစ္ကုန္သည္တခ်ဳိ႕သည္လည္း လႊတ္ေတာ္တြင္းသို႔ ေရာက္ရိွေနပါၿပီ။
ေနာက္ သက္ေသတခုမွာ ကမၻာ႔ထိပ္တန္း မူးယစ္ရာဇာမ်ားျဖစ္ေသာ ခြန္ဆာ၊ ေလာ၀္စစ္ဟန္၏သား ထြန္းျမင့္ႏိုင္ (Steven Law) တို႔ကို ေတြ႔ရပါသည္။ မူးယစ္ကုန္သည္ျဖစ္ေနပါေစ တေန႔တခ်ိန္တြင္ ျမန္မာစစ္ဖက္ ေခါင္းေဆာင္ႏွင့္တည့္ေအာင္ေပါင္းၿပီး ေအးခ်မ္းစြာ ေနႏိုင္ သည့္အျပင္ ရင္းႏွီးျမဳပ္ႏွံမႈမ်ား၊ ေငြေၾကးခ၀ါခ်မႈ (ေငြမဲမွ ေငြျဖဴသို႔ ေျပာင္းလဲျခင္း)မ်ားကို ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ လြတ္လပ္စြာ လုပ္ေဆာင္ႏိုင္ ေသာအခ်က္သည္ ဘိန္းစိုက္ပ်ိဳးမႈႏွင့္ မူးယစ္ထုတ္လုပ္ျခင္းကို မ်ားစြာအားေပးေနပါသည္။
ျမန္မာအစိုးရသည္ မူးယစ္ေဆး တိုက္ဖ်က္ေရးကို သိသိသာသာ မတိုက္ဖ်က္ျခင္းအတြက္ အဓိကသံုးသပ္မိေသာ အခ်က္မ်ားမွာ -
- တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔ကို အျပစ္ဖို႔ၿပီး စစ္ေရး၊ ႏိုင္ငံေရး အျမတ္ထုတ္ရန္
- ဘိန္းႏွင့္ မူးယစ္ေဆးထြက္ကုန္ အမ်ားစုမွာ ျပည္ပေစ်းကြက္အတြက္သာ ျဖစ္ျခင္း
- အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအတြင္း မသမာမႈ၊ လာဘ္ေပးလာဘ္ယူမႈမ်ား ရိွေနျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။
ဘိန္းစိုက္ပ်ဳိးမႈႏွင့္ မူးယစ္ေဆး ထုတ္လုပ္မႈ အမ်ားအျပားတြင္ အစိုးရမွ တာ၀န္ရိွေနသူမ်ား ပတ္သက္ေနသလို အခ်ဳိ႕ေဒသမ်ားတြင္ စိုက္ ပ်ဳိးေရးႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး ဘိန္းစိုက္ပ်ိဳးရန္ အာဏာပိုင္မ်ားမွ အားေပးေနသည္ကို ေတြ႔ရပါသည္။ သက္ေသအေနျဖင့္ လူေနက်ဲေသာ ခ်င္းေတာင္တန္းမ်ားတြင္ ၿမိဳ႕နယ္အာဏာပိုင္မ်ားက ၿမိဳ႕ျပင္မ်ားတြင္ ဘိန္းစိုက္ပ်ဳိးခြင့္ ေပးထားသည္ကို ေတြ႔ရပါသည္။ ဒီ့အျပင္ ဘိန္းႏွင့္ မူးယစ္ေဆးဖမ္းဆီးရမိၿပီး မီး႐ိႈ႕ဖ်က္ဆီးသည့္ အခမ္းအနားလုပ္ရန္ အာဏာပိုင္မ်ားသည္ မူးယစ္ကုန္သည္မ်ားကို တိုက္႐ိုက္ဆက္သြယ္ ၿပီး အလူခံေလ့ရိွေနသည္မွာလည္း လုပ္႐ိုးလုပ္စဥ္တစ္ခု ျဖစ္လာခဲ့ပါၿပီ။
ထို႔ေၾကာင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ဘိန္းႏွင့္ မူးယစ္ေဆးထြက္ရိွျခင္း၏ အဓိကေရေသာက္ျမစ္မွာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးတြင္ တာ၀န္ရိွေသာ အာဏာပိုင္မ်ား ႏွင့္ အဓိကပင္စည္မွာ ဘိန္းႏွင့္ မူးယစ္ေဆး အမ်ားအျပား ထုတ္လုပ္သည့္ မူးယစ္ရာဇာမ်ား ျဖစ္ေနပါသည္။

ထိုင္း-ျမန္မာဆက္ဆံေရး
ျမန္မာႏွင့္ ကီလိုမီတာ ၁၂၀၀ေက်ာ္ နယ္စပ္ထိေနသည့္ ထိုင္းႏိုင္ငံသည္ ျမန္္မာႏိုင္ငံတြင္း စီမံကိန္း ၆၁ခုျဖင့္ ရင္းႏွီးျမဳပ္ႏွံေငြ အေမရိကန္ ေဒၚလာ ၉.၅၆၈ဘီလီလ်ံျဖင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြက္ ဒုတိယ အႀကီးဆံုး ရင္းႏွီးျမဳပ္ထားေသာ ႏိုင္ငံျဖစ္ပါသည္။ ျမ၀တီ-မဲေဆာက္ နယ္စပ္ ကုန္သြယ္တခုတည္းတြင္ ကုန္သြယ္မႈပမာဏ တစ္ႏွစ္လွ်င္ ေဒၚလာ သန္းတစ္ေထာင္ေက်ာ္ ရိွပါသည္။ ျမ၀တီ-မဲေဆာက္နယ္စပ္ကုန္ သြယ္ေရးတံတားကို ျမန္မာအစိုးရဖက္က ၂၀၁၀၊ ဇူလိုင္လ ၁၈ရက္မွစၿပီး တႏွစ္ခြဲနီးပါးၾကာ ပိတ္ထားခဲ့ပါသည္။ ၎နယ္စပ္ ကုန္သြယ္ ေရးလမ္းေၾကာင္း ပိတ္လိုက္ျခင္းတြက္ ေန႔စဥ္ ကုန္သြယ္မႈပမာဏ ထိုင္းဘတ္ေငြ ၈၈ သန္း ( အေမရိကန္ ေဒၚလာ ၂.၇၄)ကို ထိခိုက္ခဲ့ၿပီး နယ္စပ္ဂိတ္ျပန္ဖြင့္ႏိုင္ေရးတြက္ ျမန္မာအစိုးရႏွင့္ အျမန္ဆံုး ေဆြးေႏြးမည္ဟု ထိုင္းကုန္သြယ္ေရး၀န္ႀကီး ပြန္တီဗာနာကာစိုင္ (Mrs. Porn-tiva Nakasai – Minister of Commerce)က ေျပာခဲ့ပါသည္။ တကယ္တမ္းတြင္မူ နယ္စပ္ကုန္သြယ္မႈပိတ္ျခင္းေၾကာင့္ ႏွစ္ႏိုင္ငံစလံုးမွာ နစ္နာေသာ္လည္း ထိုင္းႏိုင္ငံမွ နယ္စပ္ဖြင့္လွစ္ႏိုင္ေရးတြက္ စိတ္အားထက္သန္ေနသည္မွာ ထိုင္းအစိုးရသည္ ထိုင္းျပည္သူလူထု၏ နစ္ နာမႈမ်ားကို အေလးထားေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ မဲေဆာက္ၿမိဳ႕ႏွင့္ တာ့ခ္ခ႐ိုင္ (Tak Province) ဖြ႔ံၿဖိဳးမႈသည္ ျမ၀တီ-မဲေဆာက္ကုန္သြယ္ ေရးႏွင့္ တိုက္႐ိုက္ ဆက္ႏြယ္ေနပါသည္။
၂၀၁၀၊ ႏို၀င္ဘာလ ေရြးေကာက္ပြဲရက္အၿပီးတြင္ ဗိုလ္ႏႈတ္ခမ္းေမႊး ဦးေဆာင္ေသာ DKBA အဖြဲ႔မွ ျမ၀တီၿမိဳ႕သို႔ စီးနင္း၀င္ေရာက္တိုက္ခိုက္ မႈသည္ စစ္အစိုးရကို မ်ားစြာ သိကၡာက်ေစခဲ့ပါသည္။ လႏွင့္ခ်ီၾကာေသာ အစိုးရ၏ တန္ျပန္စစ္ဆင္ေရးကို ဗိုလ္ႏႈတ္ခမ္းေမႊးတို႔အဖြဲ႔မွာ ခံႏိုင္ရည္ရိွခဲ့သျဖင့္ စစ္အစိုးရကို ပိုၿပီး သိကၡာက်ေစခဲ့ပါသည္။ ၎ေနာက္ ျမ၀တီ-မဲေဆာက္ နယ္စပ္ဂိတ္ျပန္ဖြင့္ေရးတြင္ ျမန္မာအစိုးရ ဖက္မွ စစ္ဖက္ဆိုင္ရာ အက်ဳိးျဖင့္ ေဆြးေႏြးလာပါသည္။ ဗိုလ္ႏႈတ္ခမ္းေမြး ဖမ္းဆီးႏိုင္ေရးတြင္ ထိုင္းအစိုးရမွ ပူးေပါင္းကူညီၿပီး ဗိုလ္ႏႈတ္ ခမ္းေမႊးကို ဖမ္းဆီးႏိုင္ၿပီးေနာက္ပိုင္းမွသာ ျမ၀တီ-နယ္စပ္ဂိတ္ကို ျပန္ဖြင့္မည္ဟု ျမန္မာအစိုးရက ေတာင္းဆိုလာပါသည္။ သို႔ေသာ္လည္း ျမန္္မာႏိုင္ငံအတြင္း၌သာ အေျခစိုက္ေသာ ဗိုလ္ႏႈတ္ခမ္းေမႊးကို ထိုင္းဖက္မွ ဖမ္းဆီးေပးႏိုင္ျခင္းမရိွခဲ့ေခ်။
ဧၿပီလ ၂၀ရက္ေန႔က မူးယစ္ေဆးကုန္ကူးမႈတြင္ ထိပ္တန္းစာရင္း၀င္သူ ၂၅ေယာက္၏အမည္ကုိ ဖမ္းဆီးႏိုင္သူအား ထိုင္းဘတ္ေငြ ၁၂ သန္း ဆုေၾကးေငြေပးမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ထုိင္းအစိုးရ၏ Office of the Narcotics Control Board -ONCB အဖြဲ႔က ထုတ္ျပန္ခဲ့သည္။ ထိုစာ ရင္းတြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံသား ၃ဦးအနက္ DKBA ခြဲထြက္အဖြဲ႔ေခါင္းေဆာင္ ဗိုလ္မႈးခ်ဳပ္ေစာလားပြယ္ ေခၚ ဗိုလ္ႏႈတ္ခမ္းေမႊး၏အမည္လည္းပါ ၀င္ခဲ့သည္။ ထူးျခားခ်က္တစ္ခုမွာ ဗိုလ္ႏႈတ္ခမ္းေမႊးတစ္ဦးတည္းသာ ထိုင္းအစိုးရကို ျပန္လည္တုန္႔ျပန္ခဲ့ပါသည္။ သူ၏ တုန္႔ျပန္ခ်က္တခု မွာ ထိုင္းအာဏာပိုင္မ်ားကို မိမိနယ္ထဲ ၀င္ေရာက္စစ္ေဆးရန္ ဖိတ္ေခၚထားသည္မွာ ထူးျခားခ်က္တစ္ခု ျဖစ္ေနပါသည္။ ၎ (ဗိုလ္ႏႈတ္ ခမ္းေမႊး)၏ တုန္႔ျပန္ခ်က္ကို ထိုင္းအာဏာပိုင္မွ ျပန္လည္ တုန္႔ျပန္သည္မွာ ဗိုလ္ႏႈတ္ခမ္းေမႊး၏ မူးယစ္ေဆး၀ါးမႈသည္ လြန္ခဲ့သည့္ ၉ႏွစ္မွ အမႈျဖစ္ၿပီး မိမိတို႔ဖက္မွ အေထာက္အထားရိွသျဖင့္ ဗိုလ္ႏႈတ္ခမ္းေမႊးကိုယ္တိုင္ လာေရာက္ေျဖရွင္းရန္ ေတာင္းဆိုထားပါသည္။
ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္၏ အေျခအေနကို ေလ့လာၿပီး သံုးသပ္မိသည္မွာ -
ထိုင္းႏိုင္ငံအေနျဖင့္ အေထာက္ထားမခိုင္လံုဘဲ စြပ္စြဲေၾကညာမည္မဟုတ္သလို အေထာက္အထားမ်ားစြာ ရိွသည့္အထဲမွ တစ္ခုတည္းကို ဆြဲထုတ္ထားသည္မွာ စဥ္းစားစရာျဖစ္ေနပါသည္။ ဒိျပင္ လြန္ခဲ့ေသာ ၉ႏွစ္ဆိုေသာအခ်ိန္ ၂၀၀၃ခုႏွစ္သည္ ဗိုလ္ႏႈတ္ခမ္းေမႊးမွ DKBA ၏ အုပ္ခ်ဳပ္မႈေအာက္တြင္ရိွေနေသးသလို စစ္အစိုးရႏွင့္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ေနသည့္ကာလလည္း ျဖစ္ေနပါသည္။ ထိုအခ်ိန္ကာလ၏ ျပစ္မႈ အတြက္ DKBA အဖြဲ႔ေခါင္းေဆာင္ သို႔မဟုတ္ စစ္ဦးစီးခ်ဳပ္ကို ေျဖရွင္းခ်က္ အရင္မေတာင္းဘဲ ဗိုလ္ႏႈတ္ခမ္းေမႊးကို ဖမ္း၀ရမ္းထုတ္ျခင္း သည္ စိတ္၀င္စားစရာျဖစ္ေနပါသည္။ စာေရးသူအေနႏွင့္ အတိတ္ကာလတြင္ ဗိုလ္ႏႈတ္ခမ္းေမႊးအေနျဖင့္ မူးယစ္ေဆးေရာင္း၀ယ္မႈႏွင့္ တိုက္႐ိုက္ပတ္သက္မႈရိွမရိွကို အတိအက် မသိေသာ္လည္း ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ စြပ္စြဲခ်က္ႏွင့္ တုန္႔ျပန္ခ်က္အေပၚ မူတည္ၿပီး ေလ့လာေသာ္ လက္ရိွတြင္ ဗိုလ္ႏႈတ္ခမ္းေမႊးသည္ မူးယစ္ေဆးႏွင့္ ပတ္သက္မႈကင္းရွင္းေၾကာင္း ေပၚလြင္ေနပါသည္။ တဖက္တြင္လည္း ျမန္မာႏိုင္ငံမွ ထြက္သည့္ ဘိန္းႏွင့္ မူးယစ္ေဆးသည္ ထိုင္းႏိုင္ငံသို႔လည္းေကာင္း ထိုင္း၊ လာအိုႏွင့္ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံမွတဆင့္ ကမၻာ့ေစ်းကြက္သုို႔ ျဖန္႔ျဖဴးေန သည္ကို ထိုင္းအာဏာပိုင္မ်ား တားဆီးလိုသည္မွာလည္း တရားမွ်တၿပီး သဘာ၀က်ပါသည္။
အထက္က ေဖၚျပသည့္အတိုင္း ျမန္မာႏိုင္ငံမွထြက္ရိွသည့္ ဘိန္းႏွင့္ မူးယစ္ေဆးသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံ အေရွ႕ေျမာက္ပိုင္းေဒသမွ ျဖစ္သည့္ အားေလွ်ာ္စြာ ဘိန္းႏွင့္ မူးယစ္ျပႆနာ၏ အဓိကေရေသာက္ျမစ္ႏွင့္ ပင္စည္ကို ဦးတည္ေျဖရွင္းရန္ ပို၍အေရးႀကီးသလို မဟာဗ်ဳဟာ လည္း က်ပါသည္။ ထိုင္းႏွင့္ ကမၻာ့ေစ်းကြက္ကို ထိုးေဖာက္ျဖန္႔ျဖဴးေနေသာ မူးယစ္ရာဇာႀကီးမ်ားကို ဦးစားေပး ဖမ္းဆီးႏိုင္ရန္ ပိုႀကိဳးစား သင့္ပါသည္။ ျမန္မာအစိုးရကို ဆန္႔က်င္တိုက္ခိုက္ေနေသာ ဗိုလ္ႏႈတ္ခမ္းေမႊးကိုသာ ဖမ္း၀ရမ္းထုတ္ၿပီး ျမန္မာအစိုးရႏွင့္ အဆင္ေျပေသာ ကမာၻ႔အဆင့္ မူးယစ္ရာဇာမ်ားကို ဖမ္းဆီးရန္ မႀကိဳးစားျခင္းသည္ ဘိန္းႏွင့္ မူးယစ္ေဆး၀ါးကို အမွန္တကယ္ တိုက္ဖ်က္ေနျခင္းမဟုတ္ပါ။
ျမန္မာအစိုးရမွ ခြင့္ျပဳေသာ မူးယစ္ေရာင္း၀ယ္သူမ်ားကိုသာ ဖမ္းဆီး၀ရမ္းထုတ္ေသာ ထိုင္းႏိုင္ငံ၏ ေပၚလစီကိုလည္း အံ့ဩမိသလို သံသ ယ ျဖစ္မိပါသည္။ လက္ရိွတြင္ မူးယစ္ေရာင္း၀ယ္ထုတ္လုပ္မႈမရိွဘဲ ျမန္မာအာဏာစနစ္ကို ဆန္႔က်င္ေနေသာ ဗိုလ္ႏႈတ္ခမ္းေမြးကို ဖမ္း၀ ရမ္းထုတ္ျခင္းသည္ ျမန္မာအစိုးရ အာဏာရွင္စနစ္ သက္တမ္းရွည္ရန္ အားေပးရာေရာက္သလို ေရေသာက္ျမစ္ႏွင့္ ပင္စည္ကိုခုတ္ရန္ မႀကိဳးစားဘဲ ေျခာက္ေသြ႕ေနေသာ အကိုင္းအခက္ကို ခုတ္ထြင္ရွင္းလင္းရန္ ႀကိဳးစားျခင္းသည္ ပင္စည္ကို ေရေလာင္းအက်ဳိးေပးျခင္း ျဖစ္ ေနပါသည္။
မူးယစ္ေဆး၀ါး တိုက္ဖ်က္ေနေသာ ထိုင္းအာဏာပိုင္ကို ေလးစားအားေပးသလို တဖက္တြင္လည္း မူးယစ္ေဆး၀ါးတိုက္ဖ်က္ေရးက႑ တြင္ ျမန္မာအစိုးရ၏ ဩဇာလြမ္းမိုးမႈေအာက္မွာ မရပ္တည္သင့္ေၾကာင္း အႀကံေပးလိုပါသည္။
ဖူးဒို
(ေမလ ၇ရက္၊ ၂၀၁၂)
Reference;
1. UNODC ကုလသမဂၢ မူးယစ္ေဆး၀ါးႏွင့္ ရာဇ၀တ္မႈတိုက္ဖ်က္ေရးဌာန
2. APAIC – အာရွ-ပစိဖိတ္အက္ဖက္တမင္း စိတ္ႂကြေဆးသတင္းဌာန
3. BANGKOK, March 26 (Xinhua)
4. YANGON, Xinhua, 2011-12-7

more.gif

3 February 2012

အပစ္ရပ္မ်ားအတြက္ ဒုတိယေထာင္ေခ်ာက္ အပစ္ရပ္မ်ားအတြက္ ဒုတိယေထာင္ေခ်ာက္




သွ်မ္းသံေတာ္ဆင့္

more.gif

16 September 2011

လူ႔အခြင္႔အေရး ခ်ဳိးေဖာက္မွႈအတြက္ အာဏာရွင္ေတြကို တရားစြဲသင္႔ မစြဲသင္႔

ကက္သရင္း ဆခ္ခင္းခ္



လူသတ္မွႈ၊ မ်ဳိးတံုးသတ္ျဖတ္မွႈနဲ႔ လူသားထုအေပၚ ရာဇ၀တ္မွႈေတြ က်ဴးလြန္ခဲ႔တဲ႔ စစ္အာဏာရွင္ေတြအတြက္ ယေန႔ ေျပးစရာ ေျမမရွိ အခ်ိန္မရွိေတာ႔ပါဘူး။

ၿပီးခဲ႔တဲ႔လေတြမွာ ဆာဘီးယားက စစ္ရာဇ၀တ္မွႈက်ဴးလြန္တဲ႔ တရားခံေျပးေတြကို 'သဟိတ္' ခံုရံုးကို လႊဲေပးခဲ႔ပါတယ္။ ကို္င္ရိုမွာ အီဂ်စ္သမၼတေဟာင္း ဟို႔စနီ မူဘာရခ္ ကို ရံုးထုတ္ေနပါတယ္။ ကင္ညာႏိုင္ငံရဲ႕ ၂၀၀၇-၀၈ ခုႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲ အၿပီး အၾကမ္းဖက္ သတ္ျဖတ္မွႈေတြကို ႏိုင္ငံတကာ ရာဇ၀တ္ ခံုရံုးက ၾကားနာစစ္ေဆးလ်က္ ရွိပါတယ္။

ဒါေပမဲ႔ ဒီလို ခံုရံုးတင္ဖို႔ႀကိဳးစားတာေတြကို မလိုလားသူေတြလည္း ရွိပါတယ္။ စစ္ရာဇ၀တ္မွႈ က်ဴးလြန္တဲ႔ အာဏာရွင္ေတြအေပၚ တရားစြဲဖို႔ ႀကိဳးစားျခင္းဟာ ဒီမိုကေရစီကို ပိုခ်ည့္နဲ႔ေစမယ္၊ ပဋိပကၡေတြ ပိုမ်ားလာမယ္၊ လူအခြင္႔အေရး ခ်ဳိးေဖာက္ဖို႔ ပိုတြန္းေပးသလိုျဖစ္မယ္လို႔ ျမင္ၾကသူေတြလည္း ရွိပါတယ္။

ေ၀ဖန္သူေတြရဲ႕ အျမင္ကေတာ႔ လစ္ဗ်ားက ကာနလ္ ကဒါဖီ နဲ႔ ဆူဒန္က အုိမာ အယ္လ္ ဘာရွား တုိ႔လို အာဏာရွင္ေတြကို ႏိုင္ငံတကာခံုရံုးတင္ဖို႔ ေျပာဆိုျခင္းဟာ သူတို႔ အာဏာလက္မလႊတ္ရဲေအာင္ လုပ္ထားသလို ျဖစ္မယ္၊ ဒီမုိကေရစီ အသြင္ကူးေျပာင္းေရးအတြက္ ေစ႔စပ္ေဆြးေႏြးေရး လမ္းေၾကာင္းေပၚဖို႔ ပိုၾကန္႔ၾကာမယ္လို႔ ဆိုၾကပါတယ္။

သူတို႔ ေထာက္ျပတဲ႔ႏိုင္ငံတခုက အယ္လ္ ဆာဗာဒိုး ပါပဲ။ အဲဒီမွာ လြန္ခဲ႔တဲ႔ ၂၂ ႏွစ္က ဘရင္ဂ်ီ ဘုန္းႀကီးေတြကို သတ္ျဖတ္ခဲ႔တဲ႔ အစိုးရ ေခါင္းေဆာင္ေတြကို တရားစြဲဆိုမွႈေတြ လုပ္ေတာ႔ အခုထိျပည္တြင္း မတည္ၿငိမ္မွႈနဲ႔ အခ်ဳပ္အျခာ မခိုင္ၿမဲမွႈေတြ ႀကံဳေနရတယ္လုိ႔ ဆိုပါတယ္။



ႏို႔ေပမဲ႔ က်မတို႔ မသိတာက ျပစ္မွႈက်ဴးလြန္သူေတြကို ႏိုင္ငံတကာ ခံုရံုးလႊဲေျပာင္းေပးလုိက္တာေၾကာင္႔ အယ္လ္ ဆာဗာဒိုး ကို ပိုၿပီးမတည္မၿငိမ္ ျဖစ္ေစတာလား။ ကဒါဖီကို I.C.C က စြဲခ်က္မတင္ဘူးဆိုရင္ လစ္ဗ်ားဟာ ဒီကေန႔အေျခအေနထက္ ပိုေကာင္းလာမွာလား ဆိုတာပါပဲ။

တကယ္ေတာ႔ ဒီထင္ျမင္ခ်က္ေတြဟာ တကယ္မရွိေသးတဲ႔ အေျခအေနအေပၚ သေဘာတူသလား မတူဘူးလားဆိုတာ အျငင္းပြားေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။ I.C.C က ကဒါဖီကို ႏိုင္ငံတကာခံုရံုးတင္ တရားစြဲဆိုဖို႔ လုပ္တာဟာ သူ အာဏာလက္မဲ႔ ျဖစ္သြားတာနဲ႔ ထြက္ေျပးပုန္းေအာင္းဖို႔ တြန္းေပးလိုက္တာလား။ အဲဒီလို စြဲခ်က္တင္တာက သူ႔ရဲ႕ အာဏာ ေနာက္ဆံုးေန႔ရက္ေတြကို တိုေတာင္းေစမွာလား၊ ပိုၾကာရွည္ေစမွာလား။

လူ႔အခြင္႔အေရးဆိုင္ရာ တရားစြဲဆိုမွႈအေပၚ ေ၀ဖန္သူေတြကို၊ က်မတုိ႔က သမုိင္းေၾကာင္းဆိုင္ရာ အခ်က္အလက္ အေထာက္အထားေတြနဲ႔ ျပန္ေမးခြန္းထုတ္စရာ ရွိလာပါတယ္။

ဒီေနရာမွာ အာဏာရွင္စနစ္ကေန ဒီမိုကေရစီစနစ္ကို အသြင္ကူးေျပာင္းေနတဲ႔ တိုင္းျပည္ေတြ သို႔မဟုတ္ ျပည္တြင္းစစ္ကေန ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို အသြင္ကူးေျပာင္းေနတဲ႔ တိုင္းျပည္ေတြအေပၚ က်မရဲ႕ သုေတသန ေတြ႔ရွိခ်က္ကို ေျပာပါရေစ။ အဲဒီလို အသြင္ကူးေျပာင္းဆဲကာလမွာ၊ လူ႔အခြင္႔အေရး က်ဴးလြန္ခဲ႔သူေတြအေပၚ တရားစြဲဆိုမွႈမရွိတဲ႔ တိုင္းျပည္ထက္၊ တရားစြဲဆိုမွႈရွိတဲ႔ တိုင္းျပည္မွာ ေနာက္ထပ္ ဖိႏွိပ္မွႈေတြ ပိုၿပီး ေလ်ာ႔ပါး က်ဆင္းေစတယ္ ဆိုတာပါပဲ။

လူ႔အခြင္႔အေရး ခ်ဳိးေဖာက္မွႈေတြကို ရံုးတင္တရားစြဲမွႈ လုပ္ႏိုင္ခဲ႔တဲ႔ အာဂ်င္တီးနား နဲ႔ တရားစြဲဆိုျခင္း မရွိတဲ႔ ဘရာဇီးကို ႏွႈိင္းယွဥ္ၾကည့္ရင္၊ က်မေတြ႔တာက တရားစြဲရံုးတင္ႏိုင္ျခင္းက လူ႔အခြင္႔အေရး ခ်ဳိးေဖာက္မွႈေတြ က်ဆင္းေစတယ္၊ အၾကမ္းဖက္မွႈ ေလ်ာ႔ပါးေစတယ္၊ ဒီမိုကေရစီကို ႀကံခိုင္ေစပါတယ္။

၁၉၈၀ ကေန ၂၀၀၄ ခုႏွစ္အတြင္း အာဏာရွင္စနစ္ကေန ဒီမုိကေရစီ အသြင္ကူးေျပာင္းခဲ႔တဲ႔ ႏိုင္ငံ ၁၀၀ အနက္၊ ၄၈ ႏိုင္ငံမွာ လူ႔အခြင္႔အေရးခ်ဳိးေဖာက္မွႈ အနည္းဆံုး တစ္မွႈကို ရံုးတင္ တရားစြဲႏိုင္ခဲ႔ပါတယ္။ ၃၃ ႏိုင္ငံမွာက ႏွစ္မွႈ သို႔မဟုတ္ ႏွစ္မွႈထက္ပိုၿပီး တရားစြဲဆိုႏိုင္ခဲ႔ပါတယ္။

လူ႔အခြင္႔အေရး ခ်ဳိးေဖာက္က်ဴးလြန္ခဲ႔တဲ႔ ယခင္ အစုိးရအရာရွိေဟာင္းေတြအေပၚ ရံုးတင္ တရားစြဲဆိုႏိုင္ခဲ႔တဲ႔ တိုင္းျပည္ေတြမွာ မတရားႏွိပ္စက္ညွဥ္းပန္းမွႈ၊ သတ္ျဖတ္မွႈ၊ ႏိုင္ငံေရးအရ အက်ဥ္းခ်မွႈေတြ အမ်ားႀကီး ေလ်ာ႔ပါး က်ဆင္းတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။ ျပည္တြင္းစစ္က ဖိႏွိပ္မွႈေတြကို ပိုမ်ားေစတယ္ ဆိုဦးေတာ႔၊ ျပည္တြင္းစစ္နဲ႔ ပတ္သက္တဲ႔ ရံုးတင္စစ္ေဆးမွႈေတြဟာ ေ၀ဖန္သူေတြေျပာသေလာက္ အေျခအေနေတြကို ပိုမဆိုးရြားေစပါဘူး။

လူ႔အခြင္႔အေရး ေဖာက္ဖ်က္က်ဴးလြန္ခဲ႔သူေတြအေပၚ အျပစ္ေပး အေရးယူျခင္းက အနာဂတ္ ေခါင္းေဆာင္ေတြ ေနာက္ထပ္ ဒါမ်ဳိးေတြ မက်ဴးလြန္ႏိုင္ေအာင္ ဟန္႔တား ေပးႏိုင္ပါတယ္။

၁၉၄၉ ခုႏွစ္ကေန ၁၉၇၀ ျပည့္ႏွစ္ေတြအထိ ႏ်ဴရင္ဘတ္ ခံုရံုးတင္ စစ္ေဆးမႈေတြကိုၾကည့္ရင္၊ ဒုတိယကမၻာစစ္ အတြင္း လူ႔အခြင္႔အေရး က်ဴးလြန္ခဲ႔ၾကတဲ႔ ႏိုင္ငံေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႔ အစုိးရ အရာရွိေတြဟာ သူတို႔ရဲ႕ ဆိုးရြားတဲ႔ ျပစ္မွႈေတြအတြက္ သက္ညွာခြင္႔ မရခဲ႔ၾကပါဘူး။

ၿပီးခဲ႔တဲ႔ ဆယ္စုႏွစ္ႏွစ္ခုအတြင္း ဒီလို အျပစ္ေပး အေရးယူႏိုင္မွႈေတြ ျပန္ေပၚလာခဲ႔ပါတယ္။ အက်ဳိးဆက္အျဖစ္ အစိုးရအရာရွိေတြဟာ လူသတ္ဖုိ႔နဲ႔ သူတို႔ရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးၿပိဳင္ဖက္ကို ႏွိပ္စက္ညွင္းပန္းဖို႔ မလုပ္ခင္မွာ၊ သတိႀကီးႀကီး ထားလာၾကတာ ေတြ႔ရပါတယ္။

ေနာက္ လူ႔အခြင္႔အေရး ခ်ဳိးေဖာက္သူေတြကို ရံုးတင္စစ္ေဆးႏိုင္ျခင္းဟာ နယ္နမိတ္ျဖတ္ ဟန္႔တားႏိုင္မွႈေတြ ရရွိေစပါတယ္။ ေဒသတခုက ႏိုင္ငံအခ်ဳိ႕ရဲ႕ လူ႔အခြင္႔အေရး က်ဴးလြန္မွႈေတြကို တရားစြဲဆိုႏုိင္ခဲ႔ရင္၊ သူတုိ႔ အိမ္နီးခ်င္းႏုိင္ငံေတြမွာလည္း ဖိႏွိပ္သတ္ျဖတ္မွႈေတြ အလိုလို က်ဆင္းသြားေစပါတယ္။

အာဂ်င္တီးနားမွာ လူ႔အခြင္႔အေရး က်ဴးလြန္သူ ၈၁ ဦးကို တရားစြဲခဲ႔ပါတယ္။ ခ်ီလီမွာ ၆၆ ဦးကို တရားစြဲခဲ႔ပါတယ္။ အဲဒီ စစ္အာဏာရွင္ေဟာင္းေတြရဲ႕ ရာဇတ္၀တ္မွႈေတြနဲ႔ သူတို႔အေပၚ အျပစ္ေပးမွႈေတြကို ၾကည့္ၿပီး၊ လာတင္အေမရိကရဲ႕ ေနာက္ေပါက္ စစ္အရာရွိေတြဟာ သင္ခန္းစာ ယူလာႏိုင္ၾကပါလိမ္႔မယ္။

အျပစ္ေပး အေရးယူမွႈေတြဟာ အတိတ္ကထက္၊ ယေန႔အခါ ျဖစ္ႏုိင္ေခ် ပိုမ်ားေနတယ္ဆိုတာ သေဘာေပါက္ လာၾကပါလိမ္႔မယ္။ ဒီအခ်က္က ကေန႔အခါ လာတင္အေမရိကႏိုင္ငံေတြမွာ စစ္အာဏာသိမ္းပြဲေတြ ဘာေၾကာင္႔ ရွားပါးသြားရသလဲ ဆိုတာကို ရွင္းျပေနပါတယ္။

အလားတူပါပဲ။ ကိုင္ရို တရားရံုး ၀က္ၿခံထဲက ဟို႔စနီ မူဘာရခ္ ရဲ႕ ျမင္ကြင္းဟာ အဲဒီေဒသက အစိုးရအရာရွိေတြ ေနာက္ေနာင္ သူတု႔ိလူထုအေပၚ ဖိႏွိပ္မွႈေတြ မလုပ္ႏိုင္ေအာင္ ဟန္႔တားမွႈကို ျဖစ္ေစပါတယ္။

သို႔ေသာ္ မူဘာရခ္ ရဲ႕ ျဖစ္ရပ္က၊ လက္ရွိ အၾကမ္းဖက္ႏွိပ္စက္မွႈေတြ အမ်ားႀကီးက်ဴးလြန္ေနတဲ႔ ဆူဒန္က မစၥတာဘာရွား နဲ႔ ဆီးရီးယားက သမၼတ ဘာရွာ အယ္လ္ အာဆဒ္ တို႔ကို ေနာင္တရမွႈနဲ႔ ဟန္႔တားႏိုင္မွႈ ျဖစ္ခ်င္မွ ျဖစ္ပါလိမ္႔မယ္။

အာဏာရွင္ေတြရဲ႕ သမုိင္းကိုျပန္ၾကည့္ရင္၊ အာဏာအတြက္ ဘာျဖစ္ျဖစ္ ရူးရူးမိုက္မိုက္ ဆုပ္ကိုင္ထားခ်င္သူေတြ ရွိတတ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ႔ အဲဒီလို အာဏာကို အေသဆုပ္ကိုင္ထားမွႈေတြဟာ သူတို႔ကုိ ရံုးတင္ဖို႔ ၿခိမ္းေျခာက္တာေၾကာင္႔ ျဖစ္လာတယ္လို႔ေတာ႔ ေျပာလို႔မရပါဘူး။

ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ လူထုအေပၚ ျပစ္မွႈက်ဴးလြန္ခဲ႔တဲ႔ အစိုးရအားလံုးကို ရံုးတင္ တရားစြဲရမွာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါမွ ကိုယ္႔ႏိုင္ငံမွာ တရားမွ်တမွႈေပၚထြန္းလိုတဲ႔ ဆႏၵေတြ အၿမဲရွိေနမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီမိုကေရစီ အသြင္ကူးေျပာင္းဆဲ ကာလမွာ တရားစြဲဆိုႏိုင္ဖို႔ ႏိုင္ငံေရးအေျခအေနေတြ မရွိေသးရင္ေတာင္မွ၊ ေနာက္ပိုင္းမွာ ရံုးတင္တရားစြဲဆိုမွႈေတြ လုပ္ၾကရမွာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ကေမၻာဒီးယားက လြန္ခဲ႔တဲ႔ ႏွစ္ ၃၀ ေက်ာ္က ေၾကာက္မက္ဖြယ္ လူသတ္ကြင္းအတြက္၊ မႏွစ္က ပထမဆံုးအႀကိမ္ စစ္ရာဇ၀တ္ေကာင္ေတြကို ျပစ္ဒဏ္စီရင္ခဲ႔ပါတယ္။ ဥရုေဂြး ျပည္တြင္းတရားရံုးကလည္း လူအခြင္႔အေရး ဆိုးဆိုးရြားရြား က်ဴးလြန္ခဲ႔တဲ႔ အာဏာရွင္ သမၼတေဟာင္း ဟြန္ မာရီယာ ေဘာ္ဒါဘာရီ ကို တရားစြဲဆိုဖို႔ ႏွစ္ ၂၀ ၾကာ အခ်ိန္ယူခဲ႔ရပါတယ္။ အတိုက္အခံႏိုင္ငံေရးမားေတြကို သတ္ျဖတ္ဖို႔ အမိန္႔ေပးမွႈနဲ႔ ေနာက္ဆံုး ေဘာ္ဒါဘာရီ ဟာ ႏွစ္ ၃၀ ေထာင္က်သြားပါတယ္။

အတိတ္ကို ျပန္ရင္ဆိုဖို႔ဆိုတာ ဘယ္တိုင္းျပည္အတြက္မွ မလြယ္ကူပါဘူး။ အတိတ္က က်ဴးလြန္ခဲ႔တဲ႔ အမွားေတြကို မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ တာ၀န္ယူဖုိ႔ ေတာင္းဆိုလာတဲ႔အခါ၊ ေခါင္းေဆာင္ အားလံုးနီးပါးက အတိတ္စာမ်က္ႏွာေတြ လွန္ပစ္ၿပီး၊ အနာဂတ္ကိုပဲ မ်က္ႏွာမူခ်င္ၾကပါတယ္။

သို႔ေပမဲ႔ ကေန႔အခ်ိန္မွာ တရားမွ်တမွႈေပၚထြန္းဖို႔ ေတာင္းဆိုမွႈေတြ ပိုအားေကာင္းလာေနပါတယ္။ ယခင္ အာဏာရွင္ေဟာင္းေတြကို သူတို႔ျပစ္မွႈေတြအတြက္ တာ၀န္ယူဖုိ႔ တရားစြဲဆိုႏိုင္တဲ႔ တိုင္းျပည္ေတြဟာ ေရရွည္မွာ ဒီမိုကေရစီ ႀကံခိုင္သန္စြမ္းမွႈ ပိုရွိလာၾကပါတယ္။

(Kathryn Sikkink မွာ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၊ မင္နီဆိုးတာ တကၠသိုလ္မွ ႏိုင္ငံေရးသိပၸံ ပါေမာကၡျဖစ္ၿပီး၊ "The Justice Cascade: How Human Rights Prosecutions Are Changing World Politics" နာမည္ေက်ာ္ စာအုပ္ေရးသူ ျဖစ္ပါတယ္။)

၀င္႔ထန္း

more.gif

15 September 2011

" ဒီလိုပံုနဲ႔ မိုးႀကီးခ်ဳပ္လွ်င္ "

ဒီမိုုေဝယံမွ
သခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္းဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္တို႔အားလံုး တညီတညြတ္ထဲ (ငယ္ငယ္တံုးက
သင္ခဲ႔ရဘူးတ့ဲ ဆရာ တေယာက္ရဲ႕ ေလသံအတိုင္းေျပာရရင္) “ပါးစပ္နဲ႔”
ၾကည္ညိဳမဆံုးျဖစ္ေနၾကၿပီး “တႏွစ္တခါ” အလြမ္းသယ္ သယ္ ေနၾကတ၊ဲ့ အမ်ိဳး
သားေခါင္းေဆာင္ႀကီးလို႔ ကန္႔ကြက္သူမရွိ
ကၽြန္ေတာ္တို႔ ရည္ညႊန္းေလ႔ရွိၾကတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ (ေအာင္ဆန္း) ကို “ေဟ႔ေကာင္ ေအာင္ဆန္း၊ မင္းကဆရာလား.. ငါကဆရာလားကြ..ေဟ့” လို႔ ေငါက္လို႔ရတဲ့အထိ ၾသဇာႀကီးမားသူတဦး
ဆိုတာကို (အရပ္စကားဝိုင္းထဲ ဆြဲသြင္းမယ္ၾကံတိုင္း) မေမ႔သင့္ဘူးလို႔ေတာ့ ေျပာခ်င္ပါတယ္။
(ေဆာင္းပါးရွင္ေလာကပါလ တစ္ေယါက္ သခင္ကိုုယ္ေတာ္မႈိင္းရဲ့ေသတမ္းစာမွာတိုုင္းရင္းသားေတြကိုုဘယ္လိုုနႈိပ္ကြပ္ဘိုု႔
နဲ႔ဗမာဝါဒီေတြဘယ္လိုုလုုပ္ရမလဲဆိုုတာသင္ခဲ့ရရင္
ေလါကပါလတစ္ေယာက္ တိုုင္းရင္းသားျဖစ္ခဲ့ရင္းဒီလိုုမ်ိဳး ကိုုယ္ေတာ္မႈိင္းကိုုၾကည္ညိဳပါ့မလားမသိဘူးေနာ္ ေဆာင္းပါးကိုုအနွစ္ခ်ုုဳပ္လိုုက္ရင္
ရင္ေဒါက္တာလႈိင္ျမင့္ဘက္က ေ႔ရွေနလိုုက္ယင္းအာကန္႔လန္႔ပါးကန္႔လန္႔ေဆာင္းပါး
ဟင္းတခြက္နဲ႔ ေဒါက္တာဇာနည္စကားနဲ႔ေျပာရရင္ မသာေပါင္ဒါဖိုု႔တာပါဗ်ာ။

" ဒီလိုပံုနဲ႔ မိုးႀကီးခ်ဳပ္လွ်င္ " (ေဆာင္းပါးရွင္ ေလာကပါလ)

ေဒါက္တာလိႈင္ျမင့္ရဲ႕ ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စု ေဆာင္းပါးကိုဖတ္ၿပီး ဒီဆရာေတာ့ လုပ္ခ်လိုက္ျပန္ၿပီလို႔ စိတ္ထဲက ေျပာမိပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ အေရးအပါဆံုး ျဖစ္သေလာက္ ျပႆနာအမ်ားဆံုး အရႈပ္အေထြးဆံုးနဲ႔ (အခန္႔မသင့္ရင္ မ်ိဳးပါတံုးႏိုင္တဲ့) အႏၱရာယ္ အႀကီးမားဆံုး ကိစၥတခုကိုမွ သြားထိလိုက္တာကိုပါ။ "အႏၱရာယ္ ဘယ္ေလာက္ႀကီးတယ္ ဆိုတာေတာ့ ေျပာဘို႔ေတာင္လိုမယ္ မထင္ပါဘူး။ ဒီကိစၥကို အေၾကာင္းျပဳၿပီး ကြဲလိုက္ရတဲ့ စိတ္ဝမ္းေတြ၊ ျဖစ္လိုက္ရတဲ့ရန္ေတြ၊ တိုက္လိုက္ရတဲ့စစ္ေတြ၊ ဆံုးရႈံးလိုက္ရတဲ့ အသက္အိုးအိမ္ စည္းစိမ္ေတြ။ ကၽြန္ေတာ္ထင္ပါတယ္ တိုင္းျပည္ လြပ္လပ္ေရးတိုက္ပြဲေတြမွာ ေပးဆပ္ခဲ့ရတဲ့ အသက္ေတြထက္ လြပ္လပ္ေရးရၿပီး ဒီတိုင္းျပည္ကို ဘယ္သူဘယ္လို အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအေပၚ တိုက္ရင္း ေပးဆပ္ခဲ့ရတဲ့ အသက္ေတြက ပိုေတာင္မွ မ်ားေနမလားလို႔ပါ။ ခုခ်ိန္ထိ ေပးဆပ္ေနရဆဲ ေပးဆပ္ဘို႔ တာစူေနၾကဆဲ ဆိုတဲ့ အခ်က္ကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ တိုင္းျပည္ရဲ႕ ထူးျခားခ်က္လို႔ ဆိုရမလိုေတာင္ ျဖစ္ေနပါၿပီ။

ဒီလို အခင္းအက်င္းနဲ႔ အေနအထားမ်ိဳးမွာ ေဒါက္တာလိႈင္ျမင့္ ဒီအစ သြားဆြဲလိုက္တာ နဲနဲေတာ့ မိုက္မဲရာက် တယ္လို႔ ထင္စရာပါ။ ဒါေပမဲ့ အဆိုးထဲက အေကာင္းေျပာရမလို (blessing in disguise) ျဖစ္လာတာတခုက သူ႔စာေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ညီအကိုေတြမွာ အကင္းေသပံု မရေသးတဲ့ ကိုယ္တြင္းနာေလးေတြ ကိုယ္စီကိုယ္စီ အလွ်ိဳအလွ်ိဳဆိုသလို ေပၚလာၾကတာကို ျမင္ခြင့္ရလိုက္ျခင္းပါဘဲ။ ျမင္ရသမွ ေၾကာက္ခမန္းလိလိ လို႔သာ ေျပာပါရေစေတာ့။ စံနစ္တခုရဲ႕ ညံ့ဖ်င္းမႈကို ႏွစ္ေပါင္းအေတာ္ၾကာ ခံစားခဲ့ၾကျခင္းရဲ႕ ရလဒ္တခုအျဖစ္ ေဒါသေတြ၊ အမုန္းတရားေတြ ေရာင္ျပန္ဟပ္ေနတာကို နားလည္ႏိုင္သည့္တိုင္ အဲသည္အရာေတြရဲ႕ လႊမ္းမိုးမႈကိုခံယူရင္း ဆင္ျခင္တံုတရား လြတ္သြားတာမ်ိဳးကေတာ့ စိတ္မသက္သာစရာပါ။ အထူးသျဖင့္ ေခတ္ေလးေခတ္ေလာက္မွာ တစ္ေယာက္ေပၚထြက္ဘို႔ မလြယ္ကူသလို ယေန႔ထိလဲ အစားမရႏိုင္ေသးတဲ႔ သခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္းလို ပုဂၢိဳလ္မ်ိဳး ကိုေတာင္ ခ်မ္းသာမေပးႏိုင္တဲ့ လက္လြတ္စပယ္ အတၱမ်ိဳးက်ေတာ့ ကမ္းကုန္ၿပီဆိုတာထက္ “ကၽြန္ေတာ္တို႔ အားလံုး လြတ္လပ္ေရးနဲ႔မွ ထိုက္တန္ေသးရဲ႕လား” လို႔ ေမးရမလိုျဖစ္ေတာ့တာပါဘဲ။ ခြင့္ျပဳပါ။

သခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္းဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္တို႔အားလံုး တညီတညြတ္ထဲ (ငယ္ငယ္တံုးက သင္ခဲ႔ရဘူးတ့ဲ ဆရာ တေယာက္ရဲ႕ ေလသံအတိုင္းေျပာရရင္) “ပါးစပ္နဲ႔” ၾကည္ညိဳမဆံုးျဖစ္ေနၾကၿပီး “တႏွစ္တခါ” အလြမ္းသယ္ သယ္ ေနၾကတ၊ဲ့ အမ်ိဳးသားေခါင္းေဆာင္ႀကီးလို႔ ကန္႔ကြက္သူမရွိ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ရည္ညႊန္းေလ႔ရွိၾကတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ (ေအာင္ဆန္း) ကို “ေဟ႔ေကာင္ ေအာင္ဆန္း၊ မင္းကဆရာလား.. ငါကဆရာလားကြ..ေဟ့” လို႔ ေငါက္လို႔ရတဲ့အထိ ၾသဇာႀကီးမားသူတဦး ဆိုတာကို (အရပ္စကားဝိုင္းထဲ ဆြဲသြင္းမယ္ၾကံတိုင္း) မေမ႔သင့္ဘူးလို႔ေတာ့ ေျပာခ်င္ပါတယ္။ တခါတခါေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔တိုင္းျပည္မွာ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းေတြ သမင္ေမြးရင္းက်ားစားရင္း ျဖစ္ျဖစ္ေနရတာ မူေၾကာင့္လား လူေၾကာင့္လား စဥ္းစား စရာျဖစ္လာရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္စကား ေဘးေရာက္သြား ရင္ခြင့္လႊတ္ေပးၾကပါ။ ေဒါက္တာလိႈင္ျမင့္ ေဆာင္းပါးကို ကြန္မာန္႔ ေပးဘို႔ႀကိဳးစားရာက ဒီအထိေရာက္လာတာဟာ ဒီလို ေဘးေရာက္ေရာက္သြားတဲ့ အေတြးေတြရဲ႕ ေစ႔ေဆာ္မႈေၾကာင့္ ဆိုတာကိုလဲ ဝန္ခံလိုပါတယ္။ ဘာအေၾကာင္းေၾကာင့္ျဖစ္ျဖစ္ သူ “လူမိုက္” လုပ္လိုက္လို႔ ဒီလိုျမင္စရာ၊ ေတြးစရာ၊ ေရးစရာ၊ ေဆြးေႏြးစရာေတြ ၾကံဳၾက၊ ေျပာၾကဆိုၾက၊ (ေစာေစာကေျပာသလို ကိုယ့္မိ ကိုယ့္ဖ အမိအဖသဘြယ္ ၾကည္ညိဳထိုက္ေသာ ပုဂၢိဳလ္ေတြကို အသားလြတ္ မထိပါးဘဲ) ရံႈ႕ခ် ပစ္တင္ေဝဖန္ၾက တာဟာလဲ လူမသိသူမသိ ႀကိတ္ၿပီး “ဓါးေသြး” ေနတာထက္စာရင္ ေတာ္ေသးတာမို႔ ၾကံဖန္ ေက်းဇူးတင္ရ မလိုပါဘဲ။ အမ်ားအက်ိဳးအလို႔ငွါ သူမ်ားကိုေဝဖန္ရင္း သူမ်ားေျပာတာနားေထာင္ ကိုယ့္ကိုကိုယ္လဲ သံုးသပ္ ႏိုင္ၾကရင္ ပိုေကာင္းမယ္ ယူဆၿပီး ဒီေဆာင္းပါးကို အဲသည္ဘက္ေရွ႕ရႈတဲ့ အခ်က္အလက္ေတြ ေပးသြားဘို႔ ရည္ရြယ္ပါတယ္။ တိုင္းျပည္အတြက္ အေရးႀကီးတယ္လဲ ထင္လို႔ပါ။

အထက္မွာေျပာခဲ့သလို အင္မတန္ အကဲဆတ္တဲ့ျပႆနာ တရပ္ (Sensitive issue)ကို ဆရာ ဦးလိႈင္ျမင့္က သူ႔ဟန္အတိုင္း “ကိုင္” လိုက္လို႔ ပြဲဆူသြားရေပမဲ့ သူ႔ရဲ႕ေစတနာကိုေတာ့ ျမင္သာတယ္ ထင္ပါတယ္။ သူလဲ ဒီေျမဖြားတဦးဘဲေလ။ အေျပာမနပ္လို႔ ဆဲသလို ျဖစ္သြားတာကေတာ့ ဆရာကိုယ္တိုင္ သတိထားရမယ့္ သူ႔အပိုင္းေပါ့။ အထူးသျဖင့္ တိုင္းရင္းသားေတြ သနားမွ ခ်မ္းသာရမလိုဆိုတဲ႔ စကားတခြန္းဘယ္ေလာက္ တာသြားသလဲဆိုတာ ခုေလာက္ဆို ဆရာလဲဲ သိေလာက္ၿပီ ထင္တာပါဘဲ။ ေျပာသာေျပာရတယ္ သူေျပာလိုတဲ့ လူမ်ိဳး (races) ကို အေျခမခံဘဲ ေဒသကို အေျခခံတဲ့ ျပည္ေထာင္စုစံနစ္ ဆိုတာကေတာ့ က်ိဳးေၾကာင္းသင့္တဲ့ အခ်က္တခုလို႔ဘဲ ျမင္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ လြန္ခဲ့တဲ႔ႏွစ္ေပါင္း ၅၀ ေလာက္ အထိ ကမၻာႀကီး လံုးတယ္ဆိုတာကို ၈၀% ေလာက္က လက္သင့္ မခံႏိုင္ခဲ့တဲ့ (အစြဲႀကီးတဲ့) တိုင္းျပည္တျပည္ အေနနဲ႔ လူမ်ိဳးကို (နာမည္ကိုပဲျဖစ္ျဖစ္) ေဖ်ာက္ထားတဲ့ ဖြဲ႔စည္းပံုတရပ္ဟာလက္ေတြ႔မက်လွဘူးဆိုတာေတာ့ ေျပာလိုေဇာ အားႀကီးၿပီး သူေမ႔သြားပံုရပါတယ္။ ထားပါေတာ့။

ခုသူစလိုက္တဲ့ ဒို႔ျပည္ေထာင္စု ဒို႔ျပည္နယ္ ဆိုတာကို သူမ်ားျပည္ေထာင္စု သူမ်ားျပည္နယ္ေတြနဲ႔ ယွဥ္ၿပီး နည္းနည္း ၾကည့္ၾကည့္ရေအာင္ပါ။ ယွဥ္တယ္ဆိုတာလဲ ျမင္သာရံုေလာက္ပါ။ ဒီေနရာမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ထူးျခားခ်က္ ေနာက္တခုျဖစ္တဲ႔ လြတ္လပ္ေရးရၿပီး ႏွစ္ေပါင္း ၆၀ အတြင္း အေျခခံဥပေဒ ႏွစ္ခု ဖ်က္သိမ္းခံခဲ႔ရၿပီး သံုးခု ေျမာက္ကလည္း ခ်ီကတည္းက ယဥ္သကို ဆိုသလိုမ်ိဳး ျဖစ္ေနတာကို ထည့္သြင္းစဥ္းစားရမွာ ျဖစ္သလို ျပည္သူ ေတြ မၾကံဳစဘူး ၾကံဳေနၾကရတဲ့ ဒုကၡသုကၡ ေတြကိုလည္း ျမင္တဲ့အတိုင္း သိၾကရမွာပါ။ တဆက္တည္း လက္ရွိ အေယာင္ျပေလးဘဲျဖစ္ျဖစ္ အေပါင္း လကၡဏာေဆာင္တဲ့ တိုးတက္မႈေလးေတြကို သံသယေဘးခ်ိတ္ၿပီး ၾကည့္ႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားဘို႔ လိုအပ္မယ္လည္း ထင္ပါတယ္။

ျမန္မာႏိုင္ငံနဲ႔ မေရွးမေႏွာင္း (တဦးတည္းဆီက) လြတ္လပ္ေရးရခဲ႔တဲ့ အိႏၵိယႏိုင္ငံဟာ တမီလ္နာဒူး ဘဂၤလား၊ ပန္ဂ်ပ္၊ အာသံ စသည္ျဖင့္ လူမ်ိဳး (သို႔မဟုတ္) ဘာသာစကားေျချပဳ ျပည္နယ္ေတြနဲ႔ ဖြဲ႔စည္းထားပါတယ္။ ႏိုင္ငံႀကီးၿပီး လူမ်ိဳးစံုတဲ့ သူတို႔ဆီမွာ ခြဲထြက္ေရးျပႆနာေတြ ရွိခဲ့ ရွိေနဆဲပါ။ အမ်ားသိၿပီးျဖစ္တဲ့အတိုင္း Jammu and Cashmir ကိစၥဆိုရင္ ကာလသမဂၢလို အဖြဲ႔အစည္းမ်ိဳးေတာင္ မကယ္ႏိုင္ဘဲ ခုခ်ိန္ထိ တင္းမာဆဲပါ။ သည္အထဲ ရာဇဝင္ခ်ဥ္းေနတဲ့ ဇာတ္နိမ့္ဇာတ္ျမင့္ ခြဲျခားမႈက ဒီေခတ္ ဒီမိုကေရစီနဲ႔ လူ႔အခြင့္အေရး စံေတြအတြက္ ႀကီးမားတဲ့စိမ္ေခၚမႈ တရပ္ျဖစ္ရွိ ေနဆဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒီၾကားထဲကဘဲ အိႏၵိယဟာ ကမၻာ့အႀကီးဆံုး ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံအျဖစ္ ေတာက္ေလွ်ာက္ ရပ္တည္ေနရံုမက ဒီေန႔ဆိုရင္ စီးပြားေရးမွာပါ ထိပ္တန္းက်တဲ့ႏိုင္ငံ တခုအျဖစ္ကို ကူးေျပာင္းလို႔ေနပါၿပီ။ ေရးၿပီးကတည္းက မဖ်က္ခဲ့တဲ့ သူတို႔ရဲ႕ အေျခခံဥပေဒကို ႏွစ္ ၆၀ အတြင္း အႀကိမ္ ၅၀ ျပင္ဆင္ၿပီးသား ဆိုတာကေတာ့ မွတ္သားစရာလို႔ ေျပာရမွာပါ။

ဒါ့အျပင္ မူလက အခ်ဳပ္အခ်ာအာဏာပိုင္ ဒီမိုကရက္တစ္ သမၼတႏိုင္ငံ ဆိုတဲ့စာသားကို ၁၉၇၆ ခုနွစ္ေရာက္မွ ဘာသာေပါင္းစံု စုစည္းညီညြတ္ေသာ အခ်ဳပ္အခ်ာ အာဏာပိုင္ ဆိုရွယ္လစ္ ဒီမိုကရက္တစ္ သမၼတႏိုင္ငံ ဆိုတဲ့စာသားေတြနဲ႔ အစားထိုးျပင္ဆင္ခဲ့တယ္ ဆိုတာကလဲ စိတ္ဝင္စားစရာပါ။ အေရးမပါလွေပမဲ့ အိႏၵိယႏိုင္ငံ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒဟာ ကမၻာေပၚမွာ အခန္းအမ်ားဆံုးနဲ႔ အရွည္လ်ားဆံုး ဆိုတဲ့အခ်က္ကလည္း “ကုလားကားေပရွည္တယ္” လ႔ို ေျပာေလ႔ရွိၾကတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာေတြ ျပံဳးမိတဲ့အထိ စိတ္ဝင္စားစရာျဖစ္ႏိုင္ပါေသးတယ္။ ရယ္စရာ ေျပာတာပါ။

ဘယ္ႏိုင္ငံရဲ႕ကိုလိုနီမွ မျဖစ္ခဲ့ဘူးပါလို႔ ဂုဏ္ယူေလ႔ရွိတဲ့ ထိုင္းႏိုင္ငံဟာ စည္းမ်ဥ္းခံဘုရင္စံနစ္ (Constitutional Monarchy) ကို ေျပာင္းခဲ့တဲ့ ၁၉၃၂ ခုႏွစ္ကစၿပီးဒီေန႔ထိ ယာယီဖြဲ႔စည္းပံု အပါအဝင္ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ ၁၇ ႀကိမ္ ေရးဆြဲခဲ႔ၿပီး လက္ရွိတည္ဆဲ အေျခခံဥပေဒကို ၂၀၀၇ ခုႏွစ္မွာေရးဆြဲခဲ့တာပါ။ စစ္ဘက္အာဏာ တခါသိမ္း တိုင္း ဥပေဒအသစ္ တခါဆြဲတာမို႔ ဥပေဒျပဳခ်င္လို႔ အာဏာသိမ္းတာလား၊ အာဏာျမဲခ်င္လို႔ ဥပေဒျပဳတာလား ေမးရေလာက္ေပမဲ့ ဘယ္ဥပေဒမွလဲ ၁၀ ႏွစ္သက္တမ္း မတိုင္ခဲ့ပါဘူး။ မွတ္သားသင့္တာကေတာ့ ၁၉၉၇ ခုႏွစ္ အေျခခံဥပေဒဟာ ဒီမိုကေရစီနဲ႔ လူ႔အခြင့္အေရး စံခ်ိန္စံညႊန္းေတြအရ အျပည့္စံုဆံုး၊ အေကာင္းဆံုးအျဖစ္ ႏိုင္ငံတကာရဲ႕ အသိအမွတ္ျပဳ ခံခဲ့ရတာပါဘဲ။ အဲသည္ဥပေဒမွာ စစ္တပ္ကအာဏာ သိမ္းလာခဲ့ရင္ ကန္႔ကြက္ ဆႏၵျပခြင့္ ဆိုတာမ်ိဳးအထိ ထည့္သြင္းထားခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီဥပေဒလဲ ေနာင္ေတာ့္ ေနာင္ေတာ္ေတြရဲ႕ သခါၤရသေဘာကို မလြန္ဆန္ႏိုင္ဘဲ ၂၀၀၆ ခုႏွစ္ အာဏာသိမ္းမႈမွာ ပ်က္ျပယ္ခဲ့ရပါတယ္။ ဒါကိုၾကည့္ၿပီး ထိုင္းႏိုင္ငံရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးတည္ၿငိမ္မႈကို ေမးခြန္းထုတ္စရာအမွန္ျဖစ္ေပမဲ့ ႏိုင္ငံစီးပြားေရးနဲ႔ ျပည္သူေတြရဲ႔ဘဝ အဆင့္အတန္းကေတာ့ သိၾကတဲ့အတိုင္းပါ။ အုပ္ခ်ဳပ္မႈနယ္ပယ္အျဖစ္ ေရွးေဟာင္းၿမိဳ႕ေတာ္ေတြ၊ ကံေႄကြးခ် နယ္ပယ္ေတြကို အေျချပဳတဲ့ ျပည္နယ္ေတြနဲ႔ ဖြဲ႔စည္းထားတာပါ။ ဘာသာေရး အေၾကာင္းျပ ခြဲထြက္လိုတဲ႔ ေတာင္ပိုင္းေဒသကလြဲရင္ သာမန္အားျဖင့္ၿငိမ္းခ်မ္းတယ္ေျပာႏိုင္ေပမဲ့ ျပည္သူေတြ အင္မတန္ၾကည္ညိဳ တဲ့ ကမၻာ့နန္းသက္အရွည္ဆံုး ရာမ (၉) ဘုရင္ႀကီး (သက္ေတာ္ ၈၄) ကံကုန္ၿပီးကာလ ေနာက္ပိုင္းကိုေတာ့ ခန္႔မွန္းရခက္ လွပါေသးတယ္။

ေျပာရရင္ ဖြဲ႔စည္းပံု ဥပေဒရယ္လို႔မရွိတဲ့ အဂၤလန္ႏိုင္ငံဟာလဲ ၁၇ ရာစုအလယ္ ကာလေလာက္မွာ ပါလီမန္ ဂိုဏ္းသားေတြနဲ႔ ရွင္ဘုရင္ ရန္ျဖစ္ရာက ဘုရင္ရႈံးၿပီး စည္းးမ်ဥ္းခံ ဘုရင္ျဖစ္စံနစ္ ျဖစ္သြားခဲ့ၿပီးေနာက္ပါလီမန္ ဒီမိုကေရစီနည္းနဲ႕ အုပ္ခ်ဳပ္လာခဲ့တာ ႏွစ္ေပါင္း ၃၅၀ ေက်ာ္ပါၿပီ။ ဂရိတ္ၿဗိတိန္ႏိုင္ငံဟာ (လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ေပါင္း ၂၀၀ န႔ဲ ၄၀၀ အၾကား) လူမ်ိဳးမတူတဲ့ ႏိုင္ငံငယ္ေလးခုကို ပါလီမန္စံနစ္နဲ႔ ေပါင္းၿပီး ယူႏိုက္တက္ကင္းဒမ္း အျဖစ္ရပ္တည္ေနတာပါ။ သူလဲခြဲထြက္ေရး ျပႆနာနဲ႔ မကင္းခဲ႔ပါဘူး (အိုင္ယာလန္)။ ဖြဲ႔စည္းပံုဥပေဒရယ္လို႔ေတာင္ မရွိဘဲ ကမၻာ႔ေနမဝင္ အင္ပါယာ တခုထူေထာင္ႏိုင္ခဲ႔တဲ့ သူတို႔ရဲ႕ အစြမ္းအစကေတာ့ စိတ္ဝင္တစား ရွိသင့္တာအမွန္ပါဘဲ။ အရည္အခ်င္းျပည့္ဝတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြကို ေရႊးခ်ယ္တင္ေျမွာက္ႏိုင္ၾကတာရယ္၊ အရည္အခ်င္း ရွိတဲ့ပါလီမန္မွာ ေဆြးေႏြးဆံုးျဖတ္ၾကၿပီးတဲ့ေနာက္ ဥပေဒေတြ (Laws) ျပဌာန္းခ်က္ေတြ (Statutories)၊ စာခ်ဳပ္စာတမ္းေတြ(Treaties) အျဖစ္မွတ္တမ္းတင္ၿပီးရင္ မမိွတ္မသံု ေလးစားလိုက္နာၾကတဲ့ စည္းကမ္းရယ္ ေၾကာင့္လို႔ သံုးသပ္ရင္ လကၡံႏိုင္ၾကမယ္ ထင္ပါတယ္။

အမွန္ေတာ့ အေမရိကန္ႏိုင္ငံဟာလဲ လူမ်ိဳးစု(tribes) နဲ႔ကင္းတာမဟုတ္ပါဘူး။ တခုရွိတာက သူတို႔ကိုယ္တိုင္က က်ဴးေက်ာ္သူေတြမို႔ မူရင္းတိုင္းျပည္ (အဂၤလန္) ဆီကေနခြဲထြက္ၿပီး လြတ္လပ္ေရး ေၾကျငာခဲ့ခ်ိန္မွာ ေဒသခံ လူမ်ိဳးေရးကိစၥေတြ ရွင္းသေလာက္ျဖစ္ေနၿပီလို႔ ယူဆရင္ ရမရဆိုတာပါ။ ဒါကို အစျပန္မေဖၚမိေအာင္ သို႔မဟုတ္ အမည္တပ္စရာလူမ်ိဳး မက်န္ေတာ့လို႔မ်ား ေဒသအမည္နဲ႔ ျပည္နယ္ ခြဲခဲ့တာလားေတာင္ စဥ္းစားစရာပါ။ ရွိၿပီးသားေဒသခံလူမ်ိဳးစုေတြရဲ႕ ဥပေဒေတြ၊ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးပံုစံေတြဟာ အေမရိကန္ဖြဲ႔စည္းပံုအေပၚ အတိုင္းအတာ တခုထိ ၾသဇာသက္ေရာက္မႈ ရွိခဲ့ေၾကာင္းကိုလည္း မွတ္သားဘူးပါတယ္။ ျပည္နယ္အားလံုး တန္းတူရည္တူ ဖြံ႔ၿဖိဳးၿပီးတဲ့ ယေန႔ကာလမွာေတာ့ ဒါေတြဟာ သမိုင္းထဲမွာ က်န္ခဲ႔တယ္လို႔ဘဲေျပာရေတာ့မွာပါ။ ဥပေဒအတည္ ျဖစ္တာလည္း ႏွစ္ေပါင္း ၂၅၀ နီးပါးရွိခဲ့ပါၿပီ။ တပါတည္း သတိမူသင့္တာတခုက ကၽြန္ေတာ္ကို႔ တေတြ အေတာ္မ်ားမ်ားစံျပဳေနၾကတဲ့ အဲသည္အေျခခံဥပေဒ ဟာဒီေန႔အထိ ၂၇ ႀကိမ္ ျပင္ဆင္ခဲ့ရၿပီးၿပီ ဆိုတာရယ္ အဲသည္ဥပေဒရဲ႕အသားအျဖစ္ ကိုးးကားေလ႔ရွိတဲ့ လြပ္လပ္စြာေျပာဆိုခြင့္၊ ကိုးကြယ္ခြင့္ဆိုတာေတြ မူလ ျပဌာန္းခ်က္မွာ မပါဘဲေနာက္မွျပင္ဆင္ခ်က္နဲ႔ ထည့္ခဲ့ရတယ္ဆိုတာရယ္၊ လူ႔သမိုင္းမွာ အမဲစက္သဘြယ္ တည္ရွိခဲ့တဲ့ ကၽြန္စံနစ္ကို မူလဥပေဒက အကာအကြယ္ေပးရံုမက အခ်ိန္အတန္ၾကာမျပဳျပင္ႏိုင္မဲ့ ျပဌာန္းခ်က္ ေတြပါရွိေနခဲ့တယ္ ဆိုတာေတြပါ။

သံုးသပ္မိတာတခုက ႏိုင္ငံတခု တည္ေဆာက္ေရးနဲ႔ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးတို႔ အတြက္ ဖြဲ႔စည္းပံုဥပေဒရယ္၊ အဲသည္ ဥပေဒမွာ အေျခခံတဲ့ စည္းမ်ဥ္းဥပေဒ နည္းဥပေဒေတြရယ္၊ ဥပေဒကိုလိုက္နာက်င့္သံုးၾကမယ့္ ဥပေဒေအာက္က (No one is above the Law) လူေတြ (အုပ္ခ်ဳပ္သူ၊ အုပ္ခ်ဳပ္ခံသူ) အားလံုးရဲ႕ အရည္အေသြးနဲ႔ အခ်ိန္နဲ႔ရင္းၿပီး ယူတတ္မွရတဲ့ အေတြ႔အၾကံဳေတြရယ္ အညီအမွ် အေရးပါတယ္ဆိုတာပါ။ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ လြပ္လပ္ေရးရၿပီးကစ ယေန႔ထိ ၾကံဳခဲ့ၾကံဳေနဆဲ ျပႆနာေတြဟာ ဒုတိယနဲ႔ တတိယ အခ်က္ေတြမွာ အမ်ားအျပား တည္ေနတယ္ဆိုရင္ လြန္မယ္မထင္ပါဘူး။ အထူးသျဖင့္ ျပည္သူေတြရဲ႕ ယံုၾကည္ကိုးစားမႈကို ရယူႏိုင္စြမ္းမရွိပဲ (လက္နက္နဲ႔) အာဏာကို ရယူခဲ့ၿပီး တိုင္းျပည္ကို ဆင္းရဲတြင္းနက္ေစခဲ့တဲ့ အုပ္ခ်ဳပ္မႈ အရည္အေသြးကေတာ့ “ျပရန္မလို၊ျပၿပီး” ပါဘဲ။ ဒီအတြက္လည္း အရည္အခ်င္းျပည့္ဝသူေတြ ဦးဆာင္တဲ့အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအဖြဲ႔တခု ေပၚေပါက္ဘို႔ ဘက္ေပါင္းစံုက ႀကိဳးစားေနၾကတယ္လို႔ ျမင္ပါတယ္။ မွ်မွ်တတျဖစ္ေအာင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အုပ္ခ်ဳပ္ခံဘက္က အရည္အေသြးကေရာ။ ဆင္ျခင္တံုတရားနဲ႔ ရင့္က်က္ျခင္း ဦးေဆာင္တဲ့ ညီညြတ္မႈဆိုတာ အရည္အေသြးတရပ္လို႔ ျမင္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရးလိုဘ မျပည့္မႈတခုေၾကာင့္ ဆရာႀကီးသခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္းလို ပုဂၢိဳလ္မ်ိဳးကိုေတာင္ လူပံုအလယ္မွာ နင့္နင့္သီးသီး ပုတ္ခတ္ရဲတဲ့ ဆင္ျခင္တံုတရားနဲ႔ ရင့္က်က္မႈမ်ိဳးကေတာ့ ျဖစ္ျခင္းျဖစ္ သံပုရာတျခမ္းနဲ႔ေျခမဲ့ အရည္အေသြးဘဲျဖစ္မွာပါ။ ဒီစကား ထပ္တလဲလဲေျပာသလိုျဖစ္ရင္ ခြင့္လႊတ္ပါလို႔ ေျပာရင္း စဥ္းစားၾကပါလို႔ လဲ “ထပ္” ေျပာခ်င္ပါေသးတယ္။

ဒီေနရာမွာ ဆရာႀကီးဦးထြန္းေဖရဲ႕“ပါလီမန္ဒီမိုကေရစီစံနစ္ ဘာေၾကာင့္က်ဆံုးရသလဲ” ဆိုတဲ့စာအုပ္ေလး ကို အမွတ္ရမိပါတယ္။ ဆရာႀကီးဟာ ၁၉၂၀ ပထမေက်ာင္းသားသပိတ္ေခါင္းေဆာင္၊ ထြန္းေန႔စဥ္ သတင္းစာ တည္ေထာင္သူ သတင္းစာဆရာႀကီး၊ ျပည္ေထာင္စုအစိုးရအဖြဲ႔ဝင္ ျပန္ၾကားေရးဝန္ႀကီး စသည္ျဖင့္ဂုဏ္ပုဒ္ မ်ားစြာ နဲ႔ ရပ္တည္ခဲ့ၿပီး ေျပာင္ေျမာက္တဲ့ သူ႔စာ အေရးအသားေၾကာင့္ ထင္ရွားသူလဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဆရာႀကီးရဲ႕ အျခားဂုဏ္ပုဒ္ေတြကေတာ့ မဟုတ္မခံစိတ္နဲ႔ ဥပေဒကို ယံုၾကည္ေလးစား လိုက္နာမႈပါ။ ျပန္ၾကားေရးဝန္ႀကီး ဘဝမွာ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ရဲ႕ လုပ္ရပ္ေတြ အေျခခံဥပေဒနဲ႔မညီညြတ္ဘူးလို႔ ျမင္သမွ် မေထာက္မညွာ ေဝဖန္ ရံုမက ရာထူးကႏုတ္ထြက္ၿပီး အေျခခံဥပေဒအားကိုးနဲ႔ တရားစြဲခဲ့တဲ့သူ၊ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ကို “ဘဝရွင္ မင္းၾတားႀကီး” လို႔ လူသိရွင္ၾကား အမည္ေပးခဲ့ၿပီး လုပ္ေဖၚကိုင္ဘက္ေတြနဲ႔ ျပည္သူေတြကိုလည္း ဥပေဒကို ရဲရဲ လိုက္နာသံုးစြဲ ဘို႔ အျမဲေဆာ္ၾသခဲ့သူပါ။

ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီတက္လာၿပီးေနာက္ ေရးသားထုတ္ေဝခဲ့တဲ့ အထက္ကစာအုပ္မွာ အဂၤလန္ျပည္မွာ က်င့္သံုးခဲ့တာ ႏွစ္ ၃၀၀ ေက်ာ္(အသားက်ေန)ၿပီျဖစ္တဲ့ ပါလီမန္ဒီမိုကေရစီစံနစ္ဟာ သက္ဦးဆံပိုင္ ပေဒသရာဇ္ စံနစ္အေသြးအသားထဲအထိ စိမ့္ဝင္ေနတဲ့ ျမန္မာျပည္မွာေတာ့ ၁၄ ႏွစ္နဲ႔ဇီဝိန္ခ်ဳပ္ခဲ႔ရတယ္ လို႔ ေရးသားထားၿပီး ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီဟာ သမိုင္းေပးတာဝန္အရ ေပၚေပါက္လာခဲ့တယ္လို႔လဲ တဆက္တည္းေျပာခဲ့ပါတယ္။ မဆလ ေခါင္းေပါင္းစြတ္ အစိုးရ ေပၚေပါက္ၿပီး မေရွးမေႏွာင္း ဆိုသလို ကြယ္လြန္ခဲ့တဲ့ အတြက္ တရိပ္ရိပ္ ထိုးတက္လာတဲ့ အနိဌာရံုေတြ ကို ဆရာႀကီးျမင္မသြားရွာေပမဲ့ သူ႔အေတြ႔ အၾကံဳအရ သူယံုၾကည္သလို ေရးခဲ့တဲ့ သူ႔သံုးသပ္ခ်က္ဟာ ဒီေန႔ကာလျဖစ္ေပၚတိုးတက္မႈေတြ အတြက္သခၤမ္းစာ ယူတတ္ရင္ရႏိုင္မယ္ ထင္ပါတယ္။ ေသခ်ာတာတခုကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံဟာ ထိုင္းႏိုင္ငံလို ၁၇ ခုေျမာက္ အေျခခံဥပေဒေရးဆြဲတဲ့ ဒဏ္ခံႏိုင္ ေလာက္ေအာင္ အင္အားမရွိေတာ့ပါဘူး ဆိုတာပါဘဲ။

ျမန္မာ့သမိုင္းတေလွ်ာက္ ႏွစ္ေပါင္း ၆၀ အတြင္း စူ႔ထက္စူ လူစြမ္းေကာင္းေတြ ဦးေဆာင္ေရးဆြဲခဲ့တဲ့ တတိယေျမာက္ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒရယ္၊ အဲသည္ မေဟာင္းမသစ္ ခပ္ညစ္ညစ္နဲ႔ အတည္ျဖစ္ခဲ့ရတဲ့ ဥပေဒအေပၚ ဗိုက္ေမွာက္ၿပီး တေယာက္တေပါက္ ေအာ္ေနၾကတဲ့ အျဖစ္သနစ္ေတြရယ္ မသက္မသာၾကည့္ရင္း (မိမိမ်ိဳးဆက္သစ္ေတြ အတြက္) ရတက္မေအးသူတဦးရဲ႕ ပုဂၢလိကအျမင္လို႔ ဆိုႏိုင္ပါတယ္။ အားလံုးကို ခ်င့္ခ်ိန္ၿပီး တိုင္းျပည္အတြက္ အေကာင္းဆံုးစဥ္းစား အရင့္က်က္ဆံုး (တဦးခ်င္း) ေတြးေခၚ လုပ္ကိုင္ ႏိုင္ၾကရင္ ပိုေကာင္းႏိုင္မလားဆိုတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႔ တင္ျပျခင္းသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ စိုက္ပ်ိဳးသမွ် ကၽြန္ေတာ္တို႔ဘဲ ရိတ္သိမ္းၾကရမယ္ (as we sow; so shall we reap) မဟုတ္ပါလား။ တခုေျပာသင့္တယ္ထင္တာက ႏွစ္ပရိေစၦဒ ရွည္ၾကာစြာ ဒုကၡေပါင္းစံု ခါးစည္းခံၿပီး (ကၽြန္ေတာ္ဉာဏ္မီ သေရြ႕ ျပန္ေျပာင္းၾကည့္သမွ်ေတာ့ သုခေပါင္းစံုရယ္လို႔ မရွိသေလာက္ပါဘဲ) ေနထိုင္လာၾကသည္ ႏွင့္အမွ် ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျပည္ေထာင္စုသားေတြအခ်င္းခ်င္း မေမ႔ႏိုင္တဲ့ျဖစ္ရပ္ေတြ နာက်င္မႈေတြ ရွိၾကမွာ မလြဲသလို ဒီနာက်င္မႈေတြကို နာက်ည္းမႈ အျဖစ္သမိုင္းထဲကို သယ္ေဆာင္ဘို႔သင့္မသင့့္္ ရာမရာခ်င့္ခ်ိန္ဘို႔ေတာ့လိုၾကမယ္ ဆိုတာပါ။

အဂၤလိပ္လူမ်ိဳး စာေရးဆရာႀကီး H. Fielding Hall ေရးသားၿပီး ဆရာပါရဂူ ဘာသာျပန္ခဲ့တဲ့ သီေပါ၏မေဟသီ (Thibaw’s Queen) စာအုပ္ထဲက မွတ္မိသမွ်ေလး ေဖါက္သယ္ခ်ပါရေစဦး (ႏွစ္ေပါင္းသံုးဆယ္ေက်ာ္ခဲ့ၿပီမို႔ အရင္းအတိုင္းေတာ့ မဟုတ္ပါ)။ “ငယ္တံုးရြယ္တံုးသာ ေမ႔မရႏိုင္ဘူး ေမ႔ဘို႔မလြယ္ဘူး ေျပာေနၾကတာပါ။ ႀကီးျပင္းလာတဲ့ အခါက်ေတာ့လဲ တကယ္တမ္း မလြယ္တဲ့အရာ ဟာ ေမ႔ဘို႔ မဟုတ္ဘဲ အမွတ္ရဘို႔ ဆိုတာ သိလာပါလိမ္႔မယ္”။ လူ႔သက္တမ္းတခု အတြက္ေတာ့ ဒီစကား ဘယ္ေလာက္မွန္တယ္ဆိုတာ ရွင္းျပဘို႔လိုမယ္မထင္ပါ။ နဲနဲဆန္႔ၿပီး ကၽြန္ေတာ္ေတြးမိသလို ေျပာလိုတာက ႏိုင္ငံတခုရဲ႕သက္တမ္းနဲ႔ပတ္သက္ရင္ ပိုလို႔ေတာင္မွမွန္မလားလို႔ပါ။ ေရွးအထက္ေက်ာ္ ကာရီက သေရေခတၱရာ၊ တေကာင္း၊ ပုဂံ၊ အင္းဝ၊ ဟံသာဝတီ ဆိုတဲ့ ေခတ္ေတြကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဘယ္ေလာက္မ်ား မွတ္မိႏိုင္ၾကပါၿပီလဲ။ ဒီလိုဘဲ ေနာင္လာမယ့္ႏွစ္ေပါင္း ၃၀၀ (ႏိုင္ငံတခုရဲ႕သက္တမ္း အတြက္ ႏွစ္သံုးရာဆိုတာ မ်က္ေတာင္ေမႊးတဆံုး သာသာမွ် ရွိမွာပါ) က်ရင္ ဒီေန႔ကၽြန္ေတာ္တို႔ မေမ႔ႏိုင္ ၾကတဲ့ အရာေတြကို ဘယ္လို အမွတ္ရခ်င္ၾကသလဲ၊ အမွတ္ရဘို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔တိုင္းျပည္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႏိုင္ငံဆိုတာေရာ ကမၻာ့ေျမပံုေပၚမွာ ရွိပါဦးေတာ့မလား ဆိုတာဟာ ဒီေန႔ အေနအထားအရ နက္နက္နဲနဲ စဥ္းစားရမဲ့ အခ်က္ေတြပါ။ ကၽြန္ေတာ့္အျမင္ ေျပာရရင္ ဒုတိယအခ်က္ကို ဘယ္လိုေျဖဆိုၿပီး လက္ေတြ႔ က်က် ဘာေတြလုပ္တယ္ ဆိုတာဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔သမိုင္းျဖစ္လာပါလိမ္႔မယ္။

ဒီေဆာင္းပါး ေခါင္းစဥ္ကို ငယ္ငယ္ကေက်ာင္းမွာ ရြတ္ခဲ့ဘူးတဲ့ “ဒီလိုပံုနဲ႔မိုးႀကီးခ်ဳပ္လွ်င္၊ ကၽြႏု္ပ္ အိမ္ျပန္ ေရာက္ပါ့မလား” ဆိုတဲ့ ကဗ်ာကေလးက ယူပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔မ်ိဳးဆက္အတြက္ေတာ့ တကယ္ဘဲ မိုးခ်ဳပ္ေနပါၿပီ။ အာရုဏ္တက္စ၊ နံက္ခင္း၊ ေနမြန္းတည့္ နဲ႔ မြန္းတိမ္းစ အခ်ိန္အသီးသီး၊ ခြန္အား အရပ္ရပ္ကို ပိုင္ဆိုင္ထားၾကတဲ့ မ်ိဳးဆက္ေတြ ကၽြန္ေတာ္တို႔လို မေရမရာ မိုးမခ်ဳပ္ေစလိုတဲ့ ေစတနာနဲ႔ (ဦးလိႈင္ျမင့္ကို အေၾကာင္းျပဳၿပီး) ဒီေဆာင္းပါး ကိုေရးပါတယ္။ “ျမစ္ဆံု” အတြက္ အေရးႀကီးခ်ိန္မွာ ေဆးရိုးသည္က ကန္လန္႔ ျဖစ္သြားခဲ့ရင္ အားလံုးကိုေတာင္းပန္ပါတယ္။

ေလာကပါလ

more.gif

30 August 2011

လူလိမ္ႀကီး အစိုးရ


http://www.karenunited.com


စစ္တပ္အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ ကာလမွာ ဗမာက်ပ္ေငြေတြကို အတိုင္းအဆမရွိ ဗရမ္းဗတာရိုက္ထုတ္တယ္ ။
ပိုက္ဆံနဲ႔ ကုန္ပစၥည္း မွ်ေျခ ရွိေနရာက ပိုက္ဆံေတြခ်ည္းြ အဆမတန္ေပါလာတယ္ ။
ဒီေတာ့ လူေတြလက္ထဲမွာရွိတဲ့ ေခၽြးနဲစာ ပိုက္ဆံေတြ အလိုလို တန္ဖိုးက်ကုန္တာေပါ့ ။
ကုန္ေစ်းႏႈန္း တက္လာတာေပါ့။

ဒါဘယ္သူ႔ေၾကာင့္လဲ . ရွင္းေနတာပဲ ။

ဒါျပည္သူေတြလက္ထဲက တန္ဖိုးမွ်ယူလိုက္တာပဲ ။
အားမနာတမ္းေျပာရရင္ ဒါ . ခိုးတာပဲ ။

ေဒၚလာေစ်းတက္တယ္ဆိုတာ ၀ယ္လိုအားမ်ားလာတာကို အေျခမခံဘူး ။

ဗမာစကၠဴပိုက္ဆံေတြ နင္းကန္ရိုက္ထုတ္လို႔ ျဖစ္လာရတာ။ ႊလူလိမ္ေတြကေတာ့ ထြက္ေပါက္ႀကိဳရွာထားပံုရတယ္ ။
တယ္လီဖုန္း ၊ ဆိုင္ကယ္ ၊ ေမာ္ေတာ္ကား ၊ စားအံုးဆီ ၊ ဓါတ္ဆီ စတာေတြကို လိုင္စင္အေၾကာင္းျပၿပီး
တမင္ေစ်းႀကီေအာင္ က်ပ္တည္းေအာင္ လုပ္ထားတယ္ ။ မီတာခကို ျမွင့္တယ္။ တယ္လီဖုန္းေျပာခကို တိုးတယ္။
မီးမလာ ေအာင္ တမင္လုပ္တယ္။ ဒါေတြနဲ႔ ျပည္သူေတြကို လူစဥ္မမွီေအာင္ လုပ္ထားတယ္။ အာဏာလႊဲေပးရမယ္ဆိုေတာ့မွ လူၾကားေကာင္းေအာင္ ဗမာေငြတန္ဖိုးရွိပါတယ္ဆိုတာ လုပ္ျပမယ္ေလ ။ ဆိုင္ကယ္ေတြ သြင္းခြင္းေပးၿပီး အခြန္မတရားေကာက္တယ္။ (တရုပ္ျပည္မွာ တသိန္းခြဲနဲ႔ စီးလို႔ရတဲ့ဆိုင္ကယ္က ဒီမွာ ေျခာက္သိန္းေက်ာ္ေပးစီးရတယ္)
ဆိုင္ကယ္ ဆယ္သန္း တရုပ္ျပည္က သြင္းတယ္ ဆိုပါေတာ့ ဆိုင္ကယ္တစ္စီး အခြန္ႏွစ္သိန္းရတယ္ဆိုရင္ လူေတြလက္ထဲက ဗမာက်ပ္ေငြ သန္းေပါင္းသိန္းႏွစ္ဆယ္ (ကုေဋေပါင္းႏွစ္သိန္း) ေပ်ာက္သြားၿပီ။ လူလိမ္ႀကီး အစိုးရကသာသာေလး သယ့္ယူသြားၿပီ ။


ေနာက္ရွိေသးတယ္ ကဒ္ဖုန္း တဲ့ တယ္လီဖုန္းေတြကို ေစ်းေပါေပါနဲ႔ ေပးလို႔ရရဲ႔သားနဲ႔ ကဒ္ဖုန္းဆိုတာကိုထုတ္လိုက္တယ္ ။
(နံေဘးတိုင္ျပည္ေတြမွာ ဖုန္းကဒ္တစ္ခုကို အခုေငြေစ်းနဲ႔ဆို က်ပ္ႏွစ္ေထာင္ေလာက္ပဲ ရွိမယ္) ကဒ္ဖုန္းအားလံုး ငါးသန္းေလာက္ ေရာင္းခဲ့ရတယ္ဆိုပါစို႔ အနည္းဆံုး ေဒၚလာသန္းတစ္ရာ စာ ဗမာေငြေတြ ေစ်းကြက္ထဲက ဆြဲထုတ္သြားၿပီ
အဲဒီတုန္းကေပါက္ေစ်း တစ္ေဒၚလာ တစ္ေထာင့္ႏွစ္ရာနဲ႔ဆို က်ပ္သန္းေပါင္း တစ္သိန္းႏွစ္ေသာင္း (ကုေဋေပါင္း တစ္ေသာင္းႏွစ္ေထာင္) ေပါ့

လြယ္လိုက္တာေနာ္ အဲ ေနာင္ပိုင္း နယ္ေျမခြဲျခား ငါးသိန္းဖုန္းတဲ့ အခုေတာ့ ဘယ္ယူသြားသြား ငါးသိန္းတဲ့ အဲဒါဘာလုပ္တာလဲ
လူေတြ အိတ္ကပ္ထဲက ပိုက္ဆံကို ခိုးတာပဲေပါ့ ဆိုရွယ္လစ္ေခတ္က ျပည္သူပိုင္ သမ၀ါယမပိုင္ဆိုတာ အမွန္ေတာ့ လူထုအမ်ား
တိုင္းရင္းသားအားလံုးရဲ႔ ပိုင္ဆိုင္မႈပါ အဲဒါေတြကိုလည္း လူလိမ္ႀကီးေတြက လက္ညိဳးထိုး ေရာင္စားၾကျပန္တယ္
(ဗရမ္းဗတာ ထုတ္ခဲ့တဲ့ စကၠဴေငြ ေတြကို ျပန္သိမ္းတဲ့နည္းေလ )

ဗမာျပည္ႀကီး အခုလို အဓြန္႔ရွည္ေအာင္ တည္တန္႔ေအာင္ ေသြးေတြ ေခၽြးေတြနဲ႔ ႀကိဳးစားခဲ့တာ အာလံုးရဲ႔ ဘိုးဘြားဘီဘင္ေတြပါ
ေျမေပၚေျမေအာက္ သယံဇာတေတြက အားလံုးနဲ႔ ဆိုင္ပါတယ္။ သဘာ၀ဓါတ္ေငြ႔ ၊ ေရနံ ၊ ေက်ာက္သံပတၱျမား ၊ ေက်ာက္စိမ္း ၊ ေရႊနဲ႔ သတၱဳေတြ ၊ ကၽြန္း သစ္ ၊ စတာေတြနဲ႔ ပင္လယ္ထဲက ငါးေတြပါမက်န္ လူလိမ္ေတြ အပိုင္လုပ္ ပါမစ္ေပး တၿဖဲႏွစ္ၿဖဲ ေပါင္းစားၾကတာ ျမင္မေကာင္းပါဘူး ။

ေနာက္ဆံုးေတာ့ ဗမာက်ပ္ေငြတန္ဖိုးတက္တယ္ေပါ့ ဒီလိုဆို ဗမာေတြ ခ်မ္းသာသြားၾကၿပီတဲ့လား ေျပာၾကစမ္းပါအံုး
သူခိုးႀကီးေတာ ဓါးျပတဲ့ အားလံုး၀ိုင္းတားေနတဲ့ၾကားက ဧရာ၀တီကိုပါ မုဒိမ္းက်င့္ ေရာင္းစား
တိုင္းရင္သားအားလံုးကို ကၽြန္ဇာတ္သြင္း ဒါေတြ အတိအလင္းျမင္ေနရပါၿပီ

ဒီေလာက္ စိတ္သေဘာထားေကာင္းတဲ့ ျပည္သူလူထုကို ဘယ္ေလာက္အထိမ်ား ႏွိပ္စက္ခ်င္ၾကေသးလဲ
မင္းတို႔ လူေတြမွ ဟုတ္ၾကေသးရဲ႔လား

more.gif

20 August 2011

လက္သီးဆုပ္ႏွင့္ ကမ္းလင့္ႀကိဳဆို ေဆာင္းပါးရွင္ (ေဒါက္တာလွဳိင္ျမင့္)

ဥိီးသိန္းစိန္အစိုးရ လက္ထက္မွာ ဒီမိုကေရစီ ႏိုင္ငံႀကီးလို႔ ေျပာထားေတာ့ သမၼတႀကီးဟာ အစိုးရတရပ္ကို ဖြဲ႔စည္းျပီးတာနဲ႔ တိုင္းျပည္ကို ပထမဦးဆံုးေသာ  ႏွဳတ္ခြန္းဆက္စကား ေျပာႀကားလာရပါတယ္။ အဲဒါက ဘာကိုျပပါသလဲ ဆိုေတာ့ ဗိုလ္သန္းေရႊ လုပ္ေပးတဲ့ အလိမ္အညာ ေရြးေကာက္ပြဲဟာ ဘယ္လိုဘဲ ဒီမိုကေရစီ စံေတြနဲ႔ ေသြဖီေနေသာ္လည္း ဒီမိုကေရစီ လိုေတာ့လုပ္ျပရတာပါဘဲ။ ဗိုလ္သန္းေရႊ ၁၉-ႏွစ္ အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့တယ္။ တခါမွ မိန္႔ခြန္း မေျပာခဲ့ဘူး။ မေျပာေတာ့ သူ႔စကားကို ခ်ည္တုတ္ျပီး ျပန္လည္ဆန္းစစ္စရာ ဘာမွမရွိဘူး။  မိန္႔ခြန္းေျပာခဲ့ရင္ေတာင္ ျပန္ဆန္းစစ္ခြင့္ မရွိဘူးေလ။ အာဏာရွင္လို႔ ျပတ္ျပတ္ေျပာထားခဲ့ျပီဘဲ။
အဲဒီေျဗာင္အာဏာရွင္ စံနစ္ကေန ဒီမိုကေရစီအမည္ခံ အာဏာရွင္ကို  ေျပာင္းခဲ့တယ္။ ဒါကို လက္မခံနိဳင္သူေတြက ရွိခဲ့တယ္။ လက္မခံနိဳင္တာက သူ႔တို႔ အေႀကာင္းနဲ႔ သူတို႔ရွိခဲ့တယ္။ ဥပမာ ေဒၚစုနဲ႔ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္က နာဂစ္အေျခခံဥပေဒဟာ လူတဦးတေယာက္ကို ရည္စူးေရးထားတယ္လို႔ဆိုတယ္  ။ တဦးတေယာက္ကို ရည္စူးကန္႔သတ္ခ်က္ေတြ ထည္႔ထားတယ္ေပါ့။ မွန္ပါတယ္။ တိုင္းျပည္တခုရဲ႕ အေျခခံဥပေဒဆိုတာ လူတဦးတေယာက္ကို ထိခိုက္ပိတ္ဆို႔လိုတဲ့ သေဘာနဲ႔ ေရးဆြဲထားတာ မလုပ္သင့္ေသာအရာပါ။ တကယ္ေတာ့ လူတဦးတေယာက္သာမဟုတ္ပါဘူး။ လူအမ်ားႀကီးကို ပယ္ထုတ္ထားတဲ့ ဥပေဒႀကီးပါ။




ေဒၚစုတင္မဟုတ္ပါဘူး။ ျပည္ပထြက္သြားသူ အမ်ားစုကို ပယ္ထုတ္ထားတဲ့ ဥပေဒႀကီးျဖစ္ပါတယ္။  အမတ္တေယာက္ဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ တဆက္ထည္း- ၁၀-ႏွစ္ေနထိုင္သူျဖစ္ရမယ္။ ျပီးျပီ။ ဒီလိုလူေတြ အမ်ားစုကိုလည္း ပယ္ထားတယ္။ ျပီးႏိုင္ငံတကာေရာက္ ပညာရွင္ျမန္မာမ်ားကို တိုင္းျပည္တည္ေထာင္ေရး အတြက္ျပန္လာဖို႔ လက္ကမ္း ႀကဳိဆိုပါတယ္ဆိုေတာ့ ကမ္းတဲ့လက္က ျဖန္႔ထားတဲ့လက္လား လက္သီးဆုပ္ျဖစ္ေနလား စာဖတ္သူေတြသာ ဆံုးျဖတ္ႀကည့္ပါ။ ပါးစပ္ပါတိုင္း ငါ့စကားႏြားရ ေျပာေနသလို ျဖစ္ေနပါတယ္။
တိုင္းျပည္ကို အုပ္ခ်ဳပ္ေနသူ အထူးသျဖင့္ တိုင္းျပည္အေရးကို ႏွစ္အရွည္ လမ္းျပထားတဲ့ တိုင္းျပည္ရဲ႕ အေျခခံဥပေဒကို ေရးဆြဲသူေတြက ကိုယ္ေျပာတာေတြ ကိုယ္ေရးဆြဲထားတာေတြနဲ႔ ကိုယ္လုပ္ေဆာင္ ေနတာေတြဟာ ဖီလာဆန္႔က်င္ျဖစ္ေနျပီ ဆိုတာေလာက္ေတာ့ သတိကပ္သင့္ပါတယ္။
အခုလဲ ဗိုလ္ေက်ာ္ဆန္းနဲ႔ ဗိုလ္ေအာင္ႀကည္တို႔က ေဒၚစုနဲ႔ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ကို သူတို႔က လက္ကမ္းႀကဳိဆို ေနပါတယ္။ ဥပေဒေဘာင္ထဲျပန္၀င္ပါ ပါတီကို တရား၀င္ျဖစ္ေအာင္ မွတ္ပံုတင္ပါ ဖိတ္ကမ္းလာပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ျပည္သူေတြကို (ငအ) ေတြထင္ေနတဲ့ ျပည္သူေတြအေပၚ အထင္ေသး အျမင္ေသးေနတဲ့ သူတို႔ရဲ့ စိတ္ဓါတ္ေတြကို ျပင္သင့္ပါျပီ။ ျပည္သူေတြက (မအ) ပါဘူး။ မသိတာမဟုတ္ဘူး။ သိတယ္ ေျပာဆိုခြင့္ ပိတ္ထားတာခံရလို႔။ ေနာက္ဆံုး ေျပာဖို႔ေနေနသာသာ ေျပာသူက ေျပာတာကိုေတာင္ နားေထာင္ခြင့္ အပိတ္ခံထားရတာပါ။ ျပည္သူေတြ ျပန္မေျပာရဲတာကို ငါတို႔လိမ္တိုင္း ယံုမယ့္လူေတြလို႔ အထင္အျမင္ေသးေနတာ ကိုက တိုင္းသူျပည္သားေတြနဲ႔ ဒီစစ္ဗိုလ္ေတြ ဘယ္ေလာက္ ကင္းကြာေနတယ္ဆိုတာ သူတို႔ျပေနတာပါဘဲ။
အခုေဒၚစုကို ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးတာ မလုပ္မွီ ရက္ပိုင္းေတြက ဒုသမၼတ က အေမရိကန္ ဆီးနိတ္ အမတ္ ဂၽြန္မက္ကိန္းကို ေဒၚစုဟာ သာမာန္ျပည္သူတေယာက္ေပါ့။ သေဘာကေတာ့ သူ႔အေႀကာင္း အေလးတယူ လုပ္ေျပာေနစရာမလိုဘူး။ တဲ့တဲ့ေျပာရရင္ေတာ့ အေလးထားစရာမလိုဘူး။ တခါ မႀကာဘူး ျပည္ထဲေရးက ႏိုင္ငံေရးအလုပ္ေတြ မလုပ္ရဘူး အမိန္႔စာပို႔ခဲ့တယ္။ တကယ္ကေတာ့ ရမလားစမ္းႀကည့္တယ္။  ဟိုကလည္း လာခဲ့ေလ ႀကာသလားလို႔ လုပ္ျပလိုက္တယ္။ တကယ္လို႔သာ NLDဘက္က နဲနဲျပာတာ ျပလိုက္ရင္ ဂုတ္ခြစီး နားရင္းတီးဖို႔ ႀကံႀကည့္တာ။ တကယ္ေတာ့ ဒီလူေတြဟာ မူမရွိဘူး။ လူႀကည့္ျပီး မူကိုကစားေနတာ။

ေဟာအခုက်ေတာ့ ဆိုင္းမဆင့္ဘံုမဆင့္ ေဒၚစုကို ႏွစ္ႀကိမ္ ရက္အနည္းငယ္ အတြင္းေတြ႔တယ္။ အျပဳသေဘာေဆာင္တယ္ ထုတ္ျပန္တယ္။ က်ေနာ္ကေတာ့ သေဘာမတူဘူး။ အျပဳသေဘာေဆာင္ရင္ နာဂစ္ဥပေဒကို အစကထဲက လက္မခံခဲ့တဲ့ ေဒၚစုက အခုလက္ခံလိုက္တာလား။ အရင္ကေတာင္ လက္မခံခဲ့တာ အခု ေဒၚစုက အဲဒီတဖက္သက္ မတရားစီးပိုးထားတဲ့ နာဂစ္ဥပေဒႀကီးကို အခုက်မွ လက္ခံပါတယ္ဆိုရင္ ဒါျပည္သူလူထု ကိုသစၥာေဖါက္ရာ ေရာက္ပါမယ္။ နာဂစ္ဥပေဒကို ျပင္ဆင္ေပးတဲ့ အထိေရာ သူတို႔ဘက္က ေလွ်ာ့ေပးနိဳင္လို႔လား။
တခါ ဘာမဆိုင္ ညာမဆိုင္ ဒီပဲယင္းလူသတ္ တရားခံ ႀကံ့ဖြတ္အဖြဲ႔ ဗိုလ္ေဌးဦးကလည္း ေဒၚစုနဲ႔ လက္တြဲပါမယ္ လုပ္လာပါတယ္။ လက္တြဲခ်င္ရင္ ဒီပဲယင္းလူသတ္တာ က်ေနာ္တို႔ ႀကံ့ဖြတ္မဟုတ္ပါဘူး ဆိုတာကို အရင္ထုတ္ျပန္ေပးရပါမယ္။ ဟုတ္ရင္လဲ ဟုတ္ပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ လုပ္တာမွားပါတယ္ ဆိုတာ အရင္၀န္ခ် ေတာင္းပန္ဖို႔ တာ၀န္ရွိေနပါတယ္။ ဘယ္ဗ်ာ ဘုန္းႀကီးထိပ္ေခါက္ျပီး ကန္ေတာ့ပါရဲ့ေတာင္ မေတာင္းပန္ဘဲ ဆြမ္းစားႀကြပါဦး လုပ္ေနတယ္။

ေဒၚစုသာ ႀကံ့ဖြတ္ရံုးကိုသြားခဲ့ရင္ ဒါသူ႔အတြက္ ေသဆံုးသြားခဲ့သူေတြ အသက္ေပး သြားခဲ့သူေတြကို သစၥာေဖါက္လိုက္တာထက္ ေစာ္ကားလိုက္ရာ ေရာက္သြားပါမယ္။ ႀကံ့ဖြတ္က ေဒၚစုနဲ႔ ေဆြးေႏြးခ်င္ရင္ သူတို႔လုပ္တာ မဟုတ္ပါဘူး ဆိုတာ အရင္ျငင္းခ်က္ထုတ္ျပန္ပါ။ ဟုတ္တယ္ဆိုရင္လဲ ေဒၚစုနဲ႔ ေသဆံုးခဲ့သူေတြကို ၀န္ခ်ေတာင္းပန္ရမယ္။ ေသဆံုးခဲ့သူေတြရဲ့ ရုပ္ၾကြင္းေတြကို ကိုဘယ္လို လုပ္ခဲ့တယ္ဆိုတာ ၀န္ခံရမယ္။ အာဏာရွိတယ္ဆိုတိုင္း လူပါး၀ျပခ်င္စိတ္ေတြ သတိကပ္ပါ ေမာင္ေဌးဦး။

အခုလဲ ေက်ာ္ဆန္းတို႔ ဗိုလ္ေအာင္ႀကည္တို႔ရဲ႕ ကမ္းလွမ္းမႈက လက္သီးကို ဆုပ္ထားျပီး ဂြတ္ေမာနင္းဆိုျပီး လက္ဆြဲႏွဳတ္ဆက္ရာ ေရာက္ေနပါတယ္။ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ကို အျပဳသေဘာေဆာင္ ဖိတ္ေခၚပါတယ္ေျပာေသးတယ္ ေဒၚစုနဲ႔ လူအမ်ားစုကို ႏိုင္ငံအေရးအလုပ္မွာ မပါႏိုင္ေအာင္ ေရးထားတဲ့ စည္း၀ိုင္းထဲ၀င္ခဲ့ပါတဲ့။ အဖြဲ႔ခ်ဳဳပ္၀င္ခဲ့ပါ။ မင္းတို႔ ေခါင္းေဆာင္ေတာ့ ေဆာရီး။ ဖိတ္ေခၚေတာ့ စကားေျပာေတာ့ ေဒၚစုနဲ႔ ေျပာတယ္။ ခင္ဗ်ားမပါနဲ႔ ေျပာလိုက္တဲ့ ယဥ္ေက်းမႈ။ မ်က္ေစ့ထဲ ျမင္ေယာင္ႀကည့္ႀကပါ။ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ကို သူတိုရဲ့ ႏိုင္ငံေရး ကစားကြင္းထဲ၀င္ဖို႔ တိုက္တြန္းတယ္ ဆံုးျဖတ္ခိုင္းတယ္။ အဲဒီလိုတြန္းေပးမဲ့ လူကိုေတာ့ မပါရဆိုေတာ့။ အိမ္တအိမ္ကို ထမင္းစားဖိတ္တယ္။ ထားပါေတာ့ ကိုယ္နဲ႔ စကားမ်ားထားတဲ့ မိသားစုတခုကို ဖိတ္တယ္ ႀကားတာ၀န္ခံေပးရသူေတာ့ မစားရဘူးဆိုသလိုေပါ့။

အဲဒီလို တလႊဲေတြလုပ္ေနတယ္။ ဒါကိုအျပဳသေဘာ ေဆာင္တယ္ေျပာႀကတာ နဲနဲ ေ၀ဖန္ႀကပါဦး။ က်ေနာ္က ဒိီထက္ကို ပိုေတြးလိုက္တယ္။ အျပဳသေဘာထက္ ဒီတခါက အျပဳတ္သေဘာ ႀကံျပီလို႔ဘဲ တြက္ထားျပီ။ လုပ္ေနတာေတြက ရုပ္ပ်က္ဆင္းပ်က္ ေအာင္ႀကည္ကလည္း ပလူးျပ ေက်ာ္ဆန္း ကလည္း မ်က္ရည္ခံထိုးျပ ႀကားထဲ ဒီပဲယင္းတရားခံ လက္သည္ ႀကံ့ဖြတ္ဗုိလ္ေဌးဦးကပါ ၀င္ျပဲျပေနေတာ့ တခုခုႀကံစည္ေနျပီဆိုတာ က်ေနာ္ ကြက္ေက်ာ္ျမင္လိုက္ျပီ။ မဟုတ္မွလႊဲေရာ ဒီလူေတြ မႀကာခင္ ပါကစၥတန္၀န္ႀကီးခ်ဳပ္-ဘနီဇီယာဘူတိုကို ရွင္းသလို အေသခံဗံုးခြဲသူနဲ ့ရွင္းျပစ္ဖို ့ ႀကံစည္ေနျပီလို႔။ က်ေနာ္တထစ္ခ် တြက္ဆေနျပီ။ ျပီးမွ သူတို႔နဲ႔က ေဒၚစုနဲ႔ အဆင္ေျပေနတာ ႀကားကတဖြဲ႔ဖြဲ႔က မနာလိုလို႔ ၀င္လုပ္သြားတယ္။ တိုင္းျပည္တိုးတက္ေရးကို မလိုလားသူေတြ မရႈစိမ့္သူ တဖြဲ႔ဖြဲ႔က ၀င္လုပ္သြားတယ္ဆိုျပီးလုပ္မွာ။ လူ႔ပလီေတြ။ ဒီလိုလုပ္ခ်င္လို႔ ဒီယံုကို ဖမ္းခ်င္လို႔ ဒီျခံဳကိုထြင္ေနတာ။ အာဆီယံ ဥကၠဌ ကိစၥလဲပါတယ္ အဲဒီထက္ထက္ ပုိတယ္လို႔ဘဲ က်ေနာ္ထင္တယ္။
ဟာဗ်ာ ခင္ဗ်ားကလဲ မေကာင္းဘဲျမင္ေနတယ္ ေျပာခ်င္လား။ ဟုတ္ကဲ့ ေျပာရင္လဲ ရတာဘဲ။ က်ေနာ္ကလည္း ကိုယ္သံသယရွိတာေလးေတြ ျမင္ထားလို႔ေပါ့။ သူတို႔လွ်ိဳ႕၀ွက္ခ်က္ေတြကို သိဖို႔က လြယ္ကူတဲ့ကိစၥမွ မဟုတ္တာ။ ဒါေပမဲ့ အခုသူတို႔လုပ္ေနတာက သူတို႔ရဲ႕ တကယ့္အစစ္အမွန္ သေဘာထားနဲ႔ ရုပ္ပ်က္ဆင္းပ်က္ ေျပာင္းျပန္ေတြလုပ္ျပေနေတာ့ ဥာဏ္ထုတ္သံုးႀကည့္ပါ။ ဒါကဘာလဲ .. အခု ေဒၚစု ပဲခူးခရီးစဥ္သူတို႔ကို လုံျခံဳေရးမေတာင္းဘူး။ ေတာင္းရင္လဲ စိတ္အေႏွာက္အယွက္ေတြ ေပးတယ္ေလ။ အခုမေတာင္းဘူး တခုခုျဖစ္ရင္ သူတို႔မွာတာ၀န္မရွိဘူးဆိုတာကို ခ်ျပထားျပီ။ ခ်ျပထားျပီ သတိသာထားေပေတာ့။ ေနာက္ခရီးစဥ္ေလးေတြ ေပးထြက္မယ္ျပီး ပိုင္ျပီဆိုရင္ ကိုင္မယ္။
က်ေနာ္ေျပာ ေနရတာက ဒီပဲယင္းလူသတ္တာ၀န္ခံ သန္းဟန္က ရာထူးခုန္ပ်ံ ေက်ာ္လႊားတက္တယ္။ အခုဗုိလ္ခ်ဳပ္ျဖစ္ေနတယ္။ တပ္ခ်ဳပ္ႀကီးေဟာင္းနဲ႔ အျမဲ ထိေတြ႔ေနတယ္။ သူဟာသူ ဘာရာထူးျပထားထား သူတို႔မွာသီးျခား အထူးတာ၀န္ရွိထားတယ္။ တပ္ခ်ဳပ္ႀကီးမွာ ႏိုင္ငံေတာ္လံုျခံဳေရးႏွင့္ ျငိမ္းခ်မ္းေရးဆိုတဲ့ ဆိုင္းဘုတ္မျပထားတဲ့ တာ၀န္ခံထားရတယ္။ ဒါကအထူးအဖြဲ႔။ တပ္မေတာ္အရာရွိေတြ အေတာ္မ်ားမ်ားေတာင္ မသိႀကဘူး။ အဲဒီအထူးအဖြဲ႔ေတြရဲ ့အသံုးစားရိတ္ကို ခ်မျပႏိုင္လို႔ ဗိုလ္ေက်ာ္ဆန္းက တေန႔ကေျပာတာေပါ့။ ဘ႑ာေရးရွင္းတမ္းကို မျပႏိုင္ဘူးဆိုတာေလ။ အဲဒီအထူးအဖြဲ႔ကို ဘယ္သူစီမံေနတာလဲ။ သိေအာင္လုပ္ႀကပါ။ ဒီအဖြဲ႔ကဘာေတြ အတြက္ ထူထားရတာလဲ ဘာေႀကာင့္ ဘ႑ာေငြေတြ လိုသေလာက္သံုးေနရတာလဲ။ ဘယ္သူေတြကို ေဆာ္ဖို႔လဲ။ အလကား ထူထားတာမဟုတ္ဘူး။ ဒီအဖြဲ႔လက္တံက ကမၻာတခုလံုးထိ ဆန္႔ထားတာ။ အဲဒါေႀကာင့္လဲ ေဒၚလာေတြ မတရားသံုးစြဲေနတာ ။
ဒီအဖြဲ ့လိုဘဲ ျပည္ပအတိုက္အခံအဖြဲ႔ထဲဘသူလွ်ဳိျမဳပ္ႏွံေရးဌာန ဆိုတာကလဲရွိေသးတယ္။ ျပည္ပအဖြဲ ့ေတြထဲ ျမဳပ္ထားတဲ့သူေတြကို (သံုးလ) တႀကိမ္ ေထာက္ပ့့ံေငြေတြ ပို႔ေပးေနရတဲ့ အဖြဲ႔လဲရွိေသးတယ္။ ထားပါ ဇူလုိင္လဆန္းပိုင္းက တႀကိမ္ေပးတယ္။ ဒါက်ေနာ္ရထားတဲ့ သတင္း။ အခုက်ေနာ္တို႔ အတိုက္အခံအဖြဲ႔ေတြထဲက လူေတြ အဲဒီလို သံုးလတႀကိမ္ ဘဏ္ထဲ ေငြ၀င္၀င္လာသူရွိရင္ အဲဒီသူဟာ န.အ.ဖ သူလွ်ိဳဘဲ။ အခု က်ေနာ္တို႔ ဘက္ေရာက္လာတဲ့ ဗိုလ္မႈးေအာင္လင္းထြဋ္ ဆိုရင္ အဲဒီသူလွ်ဳိ ဘယ္သူေတြဆိုတာ သိႏိုင္မယ္။ သူတို႔တာ၀န္ထဲမွာ အဓိကကေတာ့ ျပည္ပအတိုက္အခံေတြ အထဲ အခ်င္းခ်င္း စိတ္၀မ္းကြဲေရး အခ်င္းခ်င္းျပန္တြယ္ေအာင္ လုပ္ႏိုင္သူေတြဆိုရင္ အထူး ေထာက္ပံ့ေပးတယ္ေလ။ အဲဒီေတာ့ က်ေနာ္တို႔ မီဒီယာေတြအေပၚ အခ်င္းခ်င္းခြပ္ေအာင္ လုပ္ေနသူေတြဆိုရင္ ဆုေတာ္ေငြပိုရလို ့ခ်ေနႀကတာလား။ စဥ္းစားဖို ့လိုေနျပီ ။
သူတို႔စီမံခ်က္မွာ ဆႏၵျပတာမ်ားမ်ား လုပ္ဖို႔က ပါထားတယ္။ အတိုက္အခံေတြက ဆႏၵျပရံုေလးနဲ႔ တာ၀န္ေက်ေနႀကေနျပီး တျခားသူတို႔ ကုလားထိုင္ကို လႈပ္ေစမွာေတြ မစဥ္းစားမိေအာင္ စိီမံခ်က္ထဲမွာပါတယ္။ ဗိုလ္ေရႊက ဆႏၵျပတာနဲ႔ အလုပ္ရႈပ္ေနေလ ႀကိဳက္ေလေလ။ က်ေနာ္တို႔ အတိုက္အခံေတြကလည္း ဆႏၵျပတယ္ဆိုတာ ဒိီမိုကေရစီႏိုင္ငံႀကီးေတြမွာဆိုရင္ ဒါဂုဏ္သိကၡာကို ထိခိုက္ မီဒီယာကိုေျဖရဆိုေတာ့ ဂရုစိုက္တယ္။ အေလးထားေတာ့ ဆႏၵျပရတာ အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈ ရွိတယ္ေလ။ ဗိုလ္ေရႊလို ဂုဏ္သိကၡာဆိုတာကို အေလးမထားသူကို ဆႏၵျပေနတာက အခ်ီးအနွီးျဖစ္ေနတာေပါ႔။
ဒါပါဘဲ။ ဗိုလ္ေရႊ ေျခလွမ္း ေျပာင္းလိုက္တာကို လက္ခံရမွာပါ။ ႀကိဳဆိုရမွာပါ။ ဒါေပမဲ့ သတိလက္လြတ္ျပီး ေကာင္းေပ့ေတာ့ မလုပ္မိႀကပါနဲ႔။ သတိေလးေတာ့ ထားႀကပါ။ ခံရေပါင္းမ်ားလွျပီ။ သန္းဟန္ ကိုေမ့မထားႀကပါနဲ႔။
အားလံုးကိုေလးစားလွ်က္

လႈိင္ျမင့္
http://www.demowaiyan.co.cc/2011/08/blog-post_7259.html

more.gif

30 July 2011

ကရင့္ရင္ခြင္ေရာက္ နန္းေအးေအးျငိမ္းႏွင့္ နန္းအိအိျငိမ္း

စအယ္ဆူးခလိန္း(ျမစ္၀ကြ်န္းေပၚ


ျမဴတိမ္ကင္းစင္တဲ့ ေန႔တစ္ေန႔….မနက္ခင္းတစ္ခုလံုး မုိးရိပ္မုိးေငြ႔ဆုိ၍ ဘာကိုမွ် မေတြ႔ရ..။ေကာင္းကင္တစ္ခြင္ ေျမျပင္အႏွံ႔ သန္႔ရွင္းၾကည္လင္လ်က္ မဟာေဆး၀ကၤဘာ အာလိန္ငါးဆင့္ရင္ခြင္ဟာ နုိးထရႊန္းသစ္စ သေလးထုိင္ခုတ္ဖုိး မနက္ခင္းေတြတုိင္း လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ သစ္သစ္လြင္လြင္။ ကမ္းလင့္ဆီးၾကိဳမွဳအျပည့္၊ ေႏြးေထြးပ်ဴငွါမွဳ တရက္တေရာျဖင့္….။


ကြ်န္ေတာ္ အဲဒီကိုေရာက္ေတာ့ ကရင္အမ်ိဳးသား ႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္က်င္းပေရး ဗဟုိေကာ္မတီက လူၾကီးေတြ စံုညီစြာေရာက္ႏွင့္ေနၾကျပီ။ ကရင္သကၠရာဇ္ ၂၇၄၈-ခုႏွစ္ ကရင္အမ်ိဳးသားႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္ အထိမ္းအမွတ္ျပကၡဒိန္ထုတ္ေ၀ရန္အတြက္ ေမာ္ဒယ္သရုပ္ေဆာင္မယ့္ ကရင္ေမာင္မယ္မ်ား၊ မိတ္ကပ္ဆရာမ၊ ဓာတ္ပံုဆရာ၊ ဒီဇုိင္းဆရာ၊ အ၀တ္အစားအျပင္အဆင္ဆရာမမ်ားအားလံုး တာ၀န္ကိုယ္စီႏွင့္ ဘူမိနက္သန္ ဆံုမွတ္တစ္ခုေအာက္မွာ အားျပည့္အင္ျပည့္လုပ္ေဆာင္ေနၾကတာ၊ တက္တက္ၾကြၾကြ၊ လွဳပ္လွဳပ္ရွားရွား၊ ကရင့္အယ္ဒီတာတစ္ဦးျဖစ္တဲ့ ေစာေထာ့ေဗ်ာ္က ကြ်န္ေတာ့္ကို အသက္(၆၀) ၀န္းက်င္ရွိ ကရင္တုိင္းရင္းသူ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးႏွင့္ မိတ္ဆက္ေပးတယ္။ နန္းလွက်င္ တဲ့။ ရင္ခ်င္းဆက္အမႊာ( Siamese twins) ညီအစ္မႏွစ္ဦးျဖစ္တဲ့ နန္းေအးေအးျငိမ္းနဲ႔ နန္းအိအိျငိမ္း တုိ႔ရဲ့ မိခင္။ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ အမိုး လုိ႔ တရင္းတႏွီး တေလးတစား ေခၚလုိက္တယ္။

အမုိးနဲ႔ကြ်န္ေတာ္ စကားအနည္းငယ္ေျပာျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ နန္းေအးေအးျငိမ္းနဲ႔ နန္းအိအိျငိမ္းတုိ႔နဲ႔လည္း စကားဆက္ေျပာျဖစ္ခဲ့တယ္။ အဲဒီအထိေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ဒီစာစုေလးကိုေရးဖုိ႔ ဆႏၵ၊စိတ္ကူး အလ်ဥ္းမရွိးေသးပါဘူး။ ကြ်န္ေတာ္က သူတုိ႔ႏွစ္ဦးရဲ႔ ပညာေရးနဲ႔ ၀ါသနာကိုပဲ ေမးမိတယ္။ သူတုိ႔ႏွစ္ေယာက္က ကြ်န္ေတာ္ေမးတဲ့ ပညာေရးနဲ႔ ၀ါသနာေတြတင္မက ကရင္အမ်ိဳးသားစကားလံုးေတြကိုပါ ထည့္ထည့္ျပီးေျဖတယ္။


သမီးက ကိုယ့္ကရင္အတြက္ဆုိရင္ နံပါတ္တစ္ ဆုိတဲ့နန္းေအးေအးျငိမ္းရဲ့စကားနဲ႔ ကိုယ့္အမ်ိဳးသားေရးအတြက္ လာကူညီရတာ တကယ္ေက်နပ္တယ္ ဆုိတဲ့ နန္းအိအိျငိမ္းရဲ့ စကားလံုးေတြဟာ ကြ်န္ေတာ့္ရင္ထဲကို အရွိန္အဟုန္ျပင္းျပင္းနဲ႔ စီး၀င္သြားခဲ့ပါတယ္။အဲဒီေတာ့ ကြ်န္ေတာ္လည္း ကုိယ့္လူမ်ိဴးအေၾကာင္း စိတ္၀င္တစားေျပာေနတဲ့ ကရင့္သမီးပ်ိဳ အမႊာညီအစ္မႏွစ္ဦးကို ကရင္မိဘျပည္သူမ်ားနဲ႔ မိတ္ဆက္ေပးလုိစိတ္ ျဖစ္ေပၚလာတယ္။ ဒီလုိနဲ႔ပဲ အလုပ္မ်ားေနတဲ့ ႏွစ္ကူး၊ ဗဟို အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴး ေစာလွထြန္းကို ခြင့္ေတာင္းျပီး ေတြ႔ဆံုေမးျမန္းျဖစ္ေတာ့တယ္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ကရင့္ရင္ခြင္ေရာက္ နန္းေအးေအးျငိမ္းနဲ႔ နန္းအိအိျငိမ္း တုိ႔ဟာ ကရင့္ေၾကးမံု ပံုျပင္ထဲ ေရာက္ရွိေတာ့တာေပါ့။

ရင္ခ်င္းဆက္အမႊာညီအစ္မ နန္းေအးေအးျငိမ္း၊ နန္းအိအိျငိမ္းတုိ႔နဲ႔ ကြ်န္ေတာ္ စကားေျပာျဖစ္တဲ့အေၾကာင္းေလးကို မတင္ျပမီ သူတို႔ႏွစ္ဦးရဲ့ ကိုယ္ေရးျဖစ္စဥ္အခ်ိဳ႕ကို လက္လွမ္းမွီသေရြ႔ ရွာေဖြစုေဆာင္းထားသည္ကို ေဖၚျပေပးလိုက္ပါတယ္။
၁၉၉၁-ခုႏွစ္၊ ဇူလုိင္လ(၈) ရက္ေန႔တြင္ နန္းေအးေအးျငိမ္း၊ နန္းအိအိျငိမ္းတုိ႔၏ ကိုယ္၀န္ကိုလြယ္ထားေသာ အသက္(၄၀) ၀န္းက်င္ရွိ မြန္ျပည္နယ္၊ ဘီးလင္းျမိဳ႕နယ္၊ ေတာင္းစြန္းေက်းရြာအုပ္စု၊ ေညာင္သာယာေက်းရြာေန နန္းလွက်င္ဆုိသူ ကရင္တုိင္းရင္းသူတစ္ဦးဟာ ဘီးလင္းျမိဳ႕ ျပည္သူ႕ေဆးရံုသို႔ ေရာက္ရွိလာပါတယ္။

ေန႔လည္ (၁၁) နာရီပတ္၀န္းက်င္ေလာက္မွာ တာ၀န္က်ဆရာ၀န္ ေဒါက္တာဦးယဥ္ျငိမ္း၊ျမိဳ႔နယ္ဆရာ၀န္ၾကီး ေဒါက္တာေဒၚျမင့္ျမင့္၊ မိခင္ႏွင့္ကေလး ဆရာ၀န္ေဒါက္တာဦးမ်ိဳးေအာင္တုိ႔သံုးဦးသား အေသးစိတ္စစ္ေဆးၾကတယ္။နန္းလွက်င္က ရာသီေသြးထိန္ရက္ထက္ သားအိမ္အျမင့္က ပုိမုိၾကီးထြားေနျခင္း၊ ကေလး ေခါင္းႏွစ္လံုး စမ္းသပ္မိျခင္း၊မိခင္မွာ ေသြးအားနည္းေနေသာ္လည္း ေသြးေပါင္ခ်ိန္ျမင့္ေနျခင္း၊ ေျခခံုမ်ားအန္းေနျခင္းစတဲ့ လကၡဏာေတြေတြ႔ရလုိ႔ အမႊာျဖစ္ရမယ္လုိ႔ တညီတညြတ္တည္း ဆံုးျဖတ္ၾကတယ္။

လူနာေဒၚလွက်င္ဟာ ေဆးရံုမွာပဲ ခ်မ္းတုန္ျပီး ဖ်ားလာတယ္။ အဲဒီေဒသက ျဖစ္ေလ့ျဖစ္ထရွိတဲ့ ငွက္ဖ်ားမ်ားလားလုိ႔ေတာင္ ဆရာ၀န္ေဒါက္တာ ဦးယဥ္ျငိမ္းက စိုးရိမ္ခဲ့ရေသးတယ္။ လူနာကို ဆက္လက္ျပီး ဂရုတစိုက္ကုလုိက္ေတာ့ အဖ်ားက်သြားေပမယ့္ အေနအထုိင္က ပုိျပီး ခက္လာတယ္။ ထူးထူးျခားျခား သက္သာမလာဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ဆရာ၀န္(၃)ဦးစလံုးက (ဂ-ဂ-၉၁) ေန႔မွာ ၾကိဳတင္ဗုိက္ခြဲေမြးဖုိ႔ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ၾကတယ္။


ဒါေပမယ့္ ၾကိဳတင္လ်ာထားရက္ မတုိင္မီ (၂-ဂ-၉၁)ေသာၾကာေန႔မွာ နန္းလွက်င္ ဗုိက္စနာလာတယ္။ ေနာက္တစ္ေန႔ စေန႔ေနမွာ ဗုိက္နာပိုစိတ္လာတယ္။ စေန႔ေနညပိုင္းတစ္ညလံုးကိုေတာ့ တာ၀န္က်ဆရာမ ေဒၚစန္းယုေ၀က ဂရုတစိုက္နဲ႔ ညလံုးေပါက္ျပဳစုတယ္။တနဂၤေႏြေန႔မနက္ပိုင္း(၁၁) နာရီမထုိးခင္မွာ အဲဒီဆရာမကပဲ လူနာရဲ႔အေသးစိတ္အေျခအေနကို စာအုပ္နဲ႔အစီရင္ခံ တင္ျပတယ္။ ေဒါက္တာေဒၚဦးယဥ္ျငိမ္းက ျမိဳ႕နယ္ဆရာ၀န္ၾကီးေဒါက္တာေဒၚ ျမင့္ျမင့္ကို ထပ္မံတင္ျပျပီး မနက္(၁၁)နာရီတိတိမွာ ခြဲစိတ္မွဳကို စတင္လုပ္ေဆာင္ခဲ့ပါတယ္။
ေသြးလွဴဖုိ႔ဆႏၵျပဳထားတဲ့ ဘီးလင္းျမိဳ႕ ျငိမ္းခ်မ္းရိ္ပ္ျမံဳဓမၼာစရိယသင္တန္းေက်ာင္းက သံဃာေတာ္(၄)ပါးကလည္း ေသြးလွဴဖုိ႔ အသင့္ေစာင့္ဆုိင္းေပးေနၾကတယ္။နန္းလွက်င္ကို ေသြး(၄)ပုလင္းသြင္းေပးခဲ့ပါတယ္။အဲဒီေန႔ (၄-ဂ-၉၁)တနဂၤေႏြေန႔က ခြဲစိတ္ေမြးဖြါးေပးခဲ့ေသာ ဆရာ၀န္နဲ႔ဆရာမမ်ားအဖြဲ႔ကေတာ့ ေဒါက္တာဦးယဥ္ျငိမ္းက ခြဲစိတ္မွဳကို ဦးေဆာင္တယ္။ျမိဳ႕နယ္ဆရာ၀န္ၾကီး ေဒါက္တာ ျမင့္ျမင့္က ေမ့ေဆးေပးတယ္။ေဒါက္တာဦးမ်ိဳးေအာင္က ခြဲစိတ္မွဳအကူ တာ၀န္ယူတယ္။ခြဲစိတ္ခန္းထဲမွာ တျခားအကူအညီေပးၾကတဲ့ ဆရာ၊ဆရာမမ်ားကေတာ့ ၀ါရင့္ဆရာမၾကီး ေဒၚစႏၵာလြင္၊ အေထြေထြအလုပ္သမား ေဒၚေမႊးၾကိဳင္၊ေဒၚေအးေအးသိန္း၊ ေဒၚေအးသန္း၊ေဒၚၾကည္ျပံဳးတုိ႔ ျဖစ္ၾကတယ္။

(ကြ်န္ေတာ္ စကားေျပာေနတဲ့အခ်ိန္အထိေတာင္ နန္းလွက်င္ဟာ သူမကို ခြဲစိတ္ေမြးဖြါးေပးခဲ့ေသာ (သို႕)အသက္သံုးသက္ကို ကယ္တင္ေပးခဲ့ေသာ ဆရာ၀န္မ်ား၊ဆရာမမ်ားကို ေက်းဇူးတင္မဆံုးနုိင္ေၾကာင္း ထပ္ခါတလဲလဲေျပာျပေနခဲ့တယ္။)
ည(၇း၀၀)နာရီေလာက္မွာ ကြ်န္မသတိရလာတယ္။အဲဒီတစ္ညပဲ မွတ္မွတ္ရရ ကြ်န္မကေလးေတြနဲ႔ အတူ ေနခဲ႔ရတယ္။ ေနာက္တေန႔ေတြမွာေတာ့ လာၾကည့္တဲ့လူေတြမ်ား လုိ႔ဆုိျပီး သီးသန္႔ေဆာင္မွာ ကေလးေတြကို ထားေပးပါတယ္။သူမ ခြဲစိတ္ေမြးဖြားခဲ့ပံု အေတြ႔အၾကံဳမ်ားအား ကြ်န္ေတာ့္ကို နန္းလွက်င္ ျပန္လည္ေျပာျပေနတာပါ။ ထုိကဲ့သို႔ (၄၅)မိနစ္ၾကာ ေအာင္ျမင္စြာ ခြဲစိတ္အျပီးမွာ ျပည္သူ႔အခ်စ္ေတာ္ေလးမ်ားျဖစ္ၾကတဲ့ နန္းေအးေအးျငိမ္းႏွင့္နန္းအိအိျငိမ္းတုိ႔ အမႊာႏွစ္ေဖာ္လူ႔ဘ၀ထဲကို ခက္ခက္ခဲခဲနဲ႔ေရာက္ရွိလာခဲ့ၾကတယ္။ေမြးကာစမွာပဲ ႏွစ္ဦးေပါင္းရဲ့ ကုိယ္ေလးခ်ိန္က (၁၅)ေပါင္ရွိခဲ့တယ္။

(၂၁-ဂ-၉၁)ေန႔မွာ (၁၇)ရက္သားအရြယ္ နန္းေအးေအးျငိမ္းႏွင့္ နန္းအိအိျငိမ္းတုိ႔ကို ရန္ကုန္ကေလးေဆးရံုၾကီးသို႔ ပို႔ေဆာင္ခဲ့တယ္။ အဲဒီမွာ တာ၀န္က်သူနာျပဳဆရာမေလးေတြက ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ထားရင္းနဲ႔ အသက္(၂)ႏွစ္ျပည့္ခါနီး၊၁၉၉၃-ဇူလိုင္လ(၂၅) ရက္မွာ ခြဲစိတ္အထူးကုဆရာ၀န္ၾကီး ပါေမာကၡ ေဒါက္တာဦးေမာင္ေမာင္၊ ကထိက ေဒါက္တာဦးေအာင္ၾကည္ႏွင့္ေမ့ေဆးဆရာ၀န္ေဒါက္တာေဒၚျမေအးၾကဴတုိ႔ ပူးေပါင္းၾကိဳးပမ္းျပီး ရင္ဘတ္မွ ခ်က္အထိဆက္ေနေသာ ရင္ခ်င္းဆက္ေနမွဳကို ေအာင္ျမင္စြာ ခြဲစိတ္ကုသေပးနုိင္ခဲ႔ပါတယ္။ျမန္မာနုိင္ငံေဆးပညာရွင္မ်ား၏ ေအာင္ျမင္မွဳသမုိင္းမွတ္တုိင္ စိုက္ေပးနုိင္ခဲ့ေသာ ေန႔တစ္ေန႔လည္းျဖစ္ပါတယ္။

(နန္းေအးေအးျငိမ္းႏွင့္နန္းအိအိျငိမ္းတုိ႔သည္ ၄င္းကေလးေဆးရံု၏ ဆရာ၀န္မ်ားရိပ္သာတြင္ သီးသန္႔ခန္းျဖင့္ေနထုိင္ခဲ႔ျပီး အသက္(၁၆)ႏွစ္အရြယ္(၂၆-၇-၂၀၀၇)ၾကာသေတးေန႔တြင္ အရြယ္ေရာက္လာ၍ မိခင္နန္းလွက်င္ ရင္ခြင္သို႔ ျပန္လည္ေရာက္လာခဲ့ပါတယ္။)
နန္းေအးေအးျငိမ္း၊ နန္းအိအိျငိမ္း၏ ကိုယ္ေရးမွတ္တမ္းအက်ဥ္း
၁။အမည္.. နန္းေအးေအးျငိမ္း
နန္းအိအိျငိမ္း
၂။အဖအမည္…. ေစာျငိမ္းကို
၃။အမိအမည္… နန္းလွက်င္
၄။မိဘႏွစ္ပါး၏ေနရပ္… ေညာင္သာယာေက်းရြာ၊ ေတာင္းစြန္းအုပ္စု၊ ဘီးလင္းျမိဳ႕နယ္၊
မြန္ျပည္နယ္။
၅။လူမ်ိဳး ကရင္(ပိုး-အေရွ႕)
၆။ကိုးကြယ္သည့္ဘာသာ ဗုဒၶဘာသာ
၇။ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမမ်ား… အစ္ကိုၾကီး ေစာေအာင္ကိုဦး၊အစ္မ နန္းစမ္းလွသင္း
၈။ပညာအရည္အခ်င္း.. နန္းေအးေအးျငိမ္း(ဒႆမတန္း၊အီကို)
` နန္းအိအိျငိမ္း(ဒႆမတန္း၊ဘုိင္အုိ)
၉။လက္ရွိေနရပ္လိပ္စာ… ၀န္ထမ္းအိမ္ရာ၊ ကန္ေတာ္မဂၤလာပန္းျခံ၊ အလံုျမိဳ႕နယ္၊ ရန္ကုန္။
၁၀။ရည္မွန္းခ်က္ႏွင့္၀ါသနာ နန္းေအးေအးျငိမ္း…ေအာင္ျမင္ေသာ သရုပ္ေဆာင္ေကာင္း(သရုပ္ေဆာင္လုပ္ငန္း) နန္းအိအိျငိမ္း… ေအာင္ျမင္ေသာအဆုိေတာ္ (ဂီတအႏုပညာ)
၁၁။ေမြးသကၠရာဇ္ ၄-ဂ-၉၁ (တနဂၤေႏြေန႔)(၁၁း၄၅)နာရီ
၁၂။အရပ္… ၅.ေပ ၄ လက္မ
၁၃။မိခင္အားခြဲစိတ္ ေမြးဖြားေပးခဲဲ့ေသာ ေဆးရံု… ဘီးလင္းျမိဳ႕ ျပည္သူ႔ေဆးရံုၾကီး။ေန႔စြဲ(၄-ဂ-၉၁)
၁၄။ရင္ခ်င္းဆက္ေနမွဳကို ေအာင္ျမင္စြာ ခြဲစိတ္ေပးသည့္ ေဆးရံု… ရန္ကုန္ျမိဳ႕ကေလးေဆးရံုၾကီး။ေန႔စြဲ (၂၅-၇-၉၃)
၁၅။အႏုပညာအေတြ႔အၾကံဳ…စရဏမဂၢဇင္း(မ်က္ႏွာဖံုး)တစ္ၾကိမ္၊ အပ်ိဳစင္မဂၢဇင္း(အတြင္းစာမ်က္ႏွာ)တစ္ၾကိမ္၊ အသင္းအဖြဲ႔မ်ားထုတ္ေ၀ေသာ ျပကၡဒိန္ (မၾကာခဏ)၊ဒါရုိက္တာ အဏ္ေထာ္ဏီ(ေမာ္လျမိဳင္)ရုိက္ကူးေသာ သံေယာဇဥ္ ေႏွာင္ၾကိဳးတစ္မွ်င္ တြင္ ပါ၀င္သရုပ္ေဆာင္ခဲ့။၂၇၄၈-ခုႏွစ္၊ ကရင္အမ်ိဳးသားႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္ အထိမ္းအမွတ္ျပကၡဒိန္တြင္ ပါ၀င္သရုပ္ေဆာင္ကူညီသည္။ကရင္သကၠရာဇ္ ၂၇၄၈-ခုႏွစ္၊ ကရင့္ေၾကးမံုမဂၢဇင္းမ်က္ႏွာဖံုးတြင္လည္း ပါ၀င္သရုပ္ေဆာင္သည္။
၁၆။မိခင္ရင္ခြင္သို႔ အရြယ္ေရာက္၍ျပန္လည္ ခုိ၀င္လာသည့္ေန႔…(၂၆-၇-၂၀၀၇) ၾကာသပေတးေန႔။

သူတုိ႔ႏွစ္ေယာက္ကို ေမြးခါစက ေအးေအး၊ အိအိ လုိ႔ပဲ သူနာျပဳဆရာမေလးေတြက စေခၚၾကတာပါ။ေနာက္က်မွ သူ႔အေဖနာမည္ပါေအာင္၊ ဘီးလင္းမွာ ခြဲစိတ္ေမြးဖြားေပးတဲ့ ဆရာ၀န္ရဲ့ နာမည္လည္းပါေအာင္ အဲဒီတုန္းက ေသြးလာလွဴတဲ့သူ ဆရာေတာ္ေတြ သီတင္းသံုးတဲ့ ေက်ာင္းအမည္လည္းပါေအာင္ဆုိျပီး ျငိမ္း တစ္လံုး ထပ္ထည့္ေပးလုိက္တယ္။ဒီလုိနဲ႔ပဲ ေအးေအးျငိမ္း၊ အိအိျငိမ္း တြင္သြားခဲ့တာပဲ။သမီးႏွစ္ဦး၏အမည္နာမျဖစ္ေပၚလာပံုကို နန္းလွက်င္က ကြ်န္ေတာ့္ကို ေျပာျပေနျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။
(ဒါ့အျပင္နန္းလွက်င္က သမီးေတြရဲ့ နာမည္ကို ေအးေအးျငိမ္း၊ အိအိျငိမ္းလုိ႔ တန္းျပီးေခၚတာကို သေဘာမက်ပါဘူး။ ကရင္မွန္ရင္ ကိုယ့္အမ်ိဳးအႏြယ္ရဲ႔လကၡဏာ နန္း၊ ေနာ္၊နမ့္၊ ေစာ၊စ၊ မန္း တစ္ခုခုပါရမယ္။သမီးႏွစ္ဦးရဲ့ နာမည္ကိုလည္း နန္းေအးေအးျငိမ္း၊ နန္းအိအိျငိမ္း လုိ႔ေခၚတာကို ပုိၾကိဳက္တယ္။)ကရင္ျဖစ္လ်က္ႏွင့္ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ေစာ၊စ၊မန္း၊နမ့္၊နန္း၊ေနာ္ စတဲ့ ကရင့္တန္ဖုိးလကၡဏာေတြနဲ႔ေ၀းကြာျပီး ဂလုိဘယ္မက်၊လုိကယ္မက် စေကာစကျဖစ္ေနေသာ ကရင္တစ္ခ်ိဳ႕အား ဒီေဆာင္ပါးဖတ္မိျပီး တစ္ရာ ရာခုိင္ႏွဳန္းကရင္ျဖစ္ပါေစလုိ႔ ဆႏၵျပဳလုိက္ပါတယ္။)

နန္းေအးေအးျငိမ္း၊နန္းအိအိျငိမ္းတုိ႔၏ ပထမဆံုးအႏုပညာေျခလွမ္းအျဖစ္ သံေယာဇဥ္ေႏွာင္ၾကိဳးေလးတစ္မွ်င္ အမည္ရွိဗြီစီဒီတစ္ေခြအား လူငယ္ဒါရုိက္တာ အယ္ေထာ္ဏီ (ေမာ္လျမိဳင္)က ရုိက္ကူးခဲ့ျပီးျဖစ္ပါတယ္။ အရမ္းခ်စ္ၾကတဲ့ ညီအစ္မႏွစ္ေယာက္ ကြဲကြာသြားၾကျပီး ေနာက္ပိုင္းမွာ ျပန္ဆံုေတြ႔ၾကတဲ့ ဇာတ္လမ္းေလးပါ။ ဒါရုိက္တာ အဏ္ေထာ္ဏီရဲ့ ကိုယ္ပိုင္ဇာတ္လမ္းကို စာေရးဆရာ ခ်စ္ဦးညိဳရဲ့သား လကၤာ က ဇာတ္ညြန္းေရးဖြဲ႕ေပးျပီး ျဖိဳးႏွင့္မင္း ဗီြဒီယုိ ထုတ္လုပ္ေရးက ထုတ္လုပ္ျဖန္႔ေ၀မွာ ျဖစ္ပါတယ္။၄င္းဇာတ္ကားမွာ အကယ္ဒမီေက်ာ္သူ၊ အကယ္ဒမီေက်ာ္ရဲေအာင္၊ ေမသဥၨာဦး၊ ညိဳလင္းထက္တုိ႔ ပါ၀င္သရုပ္ေဆာင္ထားၾကပါတယ္။)

ကရင္အမ်ိဳးသားႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္က်င္းပေရး ဗဟိုေကာ္မတီဟာ ယခင္ကလည္း ေနာ္ကဗ်ာဘြဲ႔မွဴး၊ ေစာဟက္ကက္၊ ေစာရဲေလးတုိ႔ႏွင့္ ျပကၡဒိန္မ်ား ရုိက္ႏွိပ္ ထုတ္ေ၀ခဲ့ဖူးပါတယ္။ ယခု၄င္းအႏုပညာရွင္မ်ားမွာ ေအာင္ျမင္ေသာအဆင့္တြင္ ေရာက္ရွိေနၾကျပီးျဖစ္ပါတယ္။ယခုႏွစ္ ျပကၡဒိန္ရုိက္ႏွိပ္ထုတ္ေ၀ခဲ့ေသာ နန္းေအးေအးျငိမ္း၊ နန္းအိအိျငိမ္းတုိ႔သည္လည္း အေ၀းေတာ့တဲ့ အနာဂတ္မွာ အႏုပညာၾကယ္ပြင့္ေလးမ်ား ျဖစ္လာၾကလိမ့္မယ္လုိ႔ ေမွ်ာ္လင့္မိပါတယ္။ နန္းေအးေအးျငိမ္း၊ နန္းအိအိျငိမ္းတုိ႔ရဲ့ ဖခင္ေစာျငိမ္းကိုမွာ ၂၀၀၄-ခုႏွစ္တြင္ ကြယ္လြန္သြားျပီးျဖစ္၍ ယခုအခါ မိခင္နန္းလွက်င္၊အစ္ကိုၾကီး ေစာေအာင္ကိုဦးဈ အစ္မၾကီးနန္းစမ္းလွသင္းတုိ႔ႏွင့္အတူ ကန္ေတာ္မဂၤလာပန္းျခံအတြင္းရွိ ၀န္းထမ္းအိမ္ရာတြင္ ေနထုိင္လ်က္ရွိပါတယ္။ လာမယ့္ ၂၀၀၈-၂၀၀၉ ပညာသင္ႏွစ္တြင္ ဒႆမတန္းစာေမးပြဲကို ေအာင္ျမင္စြာေျဖဆုိနုိင္ရန္အတြက္ မိသားစုဆရာမ ေဒၚေဆြေဆြဇင္က ေလ့က်င့္သင္ၾကားေပးလ်က္ရွိပါတယ္။

(၂၇-၁၂-၂၀၀၈)တြင္ မဟာေဆး၀ကၤဘာ အာလိန္ငါးဆင့္၌ က်င္းပမည့္ မဟာရန္ကုန္ ကရင္အမ်ိဳးသားႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္အား လာေရာက္ဆင္ႏႊဲဦးမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ထပ္ဆင့္ သတင္းစကားပါးလုိက္ရပါတယ္။ ကရင္လူမ်ိဳးျဖစ္ရတာ ၀မ္းေျမာက္ဂုဏ္ယူမိပါတယ္.. နန္းေအးေအးျငိမ္း၊နန္းအိအိျငိမ္းတုိ႔ႏွင့္ ကြ်န္ေတာ္..ကရင့္ရင္ခြင္လုိ႔ တင္စားေခၚေ၀ၚအပ္တဲ့ မဟာေဆး၀ကၤဘာ အာလိန္ငါးဆင့္မွာ (၂၅) မိနစ္တာ အမွတ္တရ စကားေျပာျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ကြ်န္ေတာ့္အေနနဲ႕ အမွတ္တရမွ ထာ၀ရသိို႔ ခ်ိဳျမိန္လန္းဆန္းေနမယ့္ အမႊာညီအစ္မႏွစ္ဦးရဲ့ အျဖဴစင္ဆံုး ကရင္အျပံဳးအား စာဖတ္သူကရင္္မိဘျပည္သူမ်ားထံ မုဒိတာဆႏၵနဲ႔ ထပ္ဆင့္ေ၀ငွေပးလုိက္ပါတယ္။


၂၇၄၈-ခုႏွစ္ ကရင္ႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္ မဟာရန္ကုန္ ကရင့္ေၾကးမံုစာေစာင္မွ ျပန္လည္ေဖၚျပလုိက္ပါသည္။

more.gif

27 July 2011

ဧရာတိုင္းမွ ေသာကမီးလွ်ံမ်ား


မန္းေတာေလာင္း (ဇူလိုင္လ ၂၆ရက္၊ ၂၀၁၁ခုႏွစ္)

ၿမိဳ႕နယ္ ၂၆ၿမိဳ႕နယ္။ ခ႐ိုင္ ၆ခ႐ိုင္ႏွင့္ ေပါင္းစည္းထားေသာ ဧရာ၀တီတိုင္းေဒသႀကီးတြင္ ေနထိုင္ၾကသူမ်ားထဲတြင္ ကရင္ တိုင္းရင္းသားတို႔သည္ ဒုတိယ အမ်ားဆံုျဖစ္သည္။ အေသအခ်ာ သန္းေခါင္စာရင္း ေကာက္ၾကည့္မည္ဆိုလွ်င္ ကရင္လူဦးေရ အမ်ားဆံုးျဖစ္မည္ဟု ယူဆၾကသည္။


အဘယ့္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ ေနာက္ေမြးလာေသာ ကရင္မ်ဳိးဆက္သစ္မ်ားသည္ မိမိဘာသာ စကားကို မေျပာတတ္ၾက၍လည္းေကာင္း၊ သန္းေခါင္စာရင္းႏွင့္ မွတ္ပံုတင္တြင္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ကရင္မ်ားကို ဗမာတိုင္းရင္း သားအျဖစ္ စာရင္းသြင္း၍လည္းေကာင္း၊ အျခားတိုင္းရင္းသားႏွင့္ ေမြးလာေသာ ကရင္မ်ားကို ဗမာလူမ်ဳိး သြတ္သြင္း၍လည္း ေကာင္း ထိုအေၾကာင္းမ်ားေၾကာင့္ ကရင္လူမ်ဳိးဦးေရသည္ ဒုတတိယေနရာသို႔ ဧရာ၀တီေဒသႀကီးတြင္ ေရာက္ရွိရျခင္း ျဖစ္ေပ သည္။
ပန္းတေနာ္ၿမိဳ႕နယ္ ကရင္စာေပႏွင့္ ယဥ္ေက်းမႈသင္တန္း က်င္းပေရး ေကာ္မတီ

ဥကၠဌ ေဒါက္တာမန္းခင္ေမာင္စိုး၏ ေဟာ ေျပာခ်က္အရ ပန္းတေနာ္ၿမိဳ႕နယ္တြင္ ၁၉၇၈-၇၉ စစ္တမ္းအရ ၿမိဳ႕နယ္လူဦးေရ ၁၆၀,၀၀၀ အနက္ ကရင္လူမ်ဳိးသည္ ၁၃၀,၀၀၀(၈၁.၂ရာခိုင္ႏႈန္း)ရွိၿပီး ၂၀၁၁တြင္ ၿမိဳ႕နယ္လူဦးေရ ၂၃၀,၀၀၀ေက်ာ္အနက္ ကရင္လူဦးေရ ၁၂၀,၀၀၀(၅၄ရာခိုင္ ႏႈန္း)ရွိသျဖင့္ ကရင္လူဦးေရ ေလ်ာ့နည္းလာသည္ကို ေတြ႕ရေၾကာင္း ကရင္စာေပသင္တန္းဆင္းပြဲတစ္ခုတြင္ ၾကားလိုက္ရသ ျဖင့္ ဧရာ၀တီတိုင္းရွိ ၿမိဳ႕နယ္အသီးသီးတြင္ မွန္မွန္ကန္ကန္ သန္းေခါင္စာရင္း ေကာက္ယူႏုိင္လွ်င္ ကရင္လူဦးေရသည္ အမ်ား ဆံုးျဖစ္ႏုိင္ေၾကာင္း သိရွိရသည္။ ဧရာ၀တီတိုင္း ၂၆ၿမိဳ႕နယ္ရွိ ၿမိဳ႕နယ္အသီးသီး၏ ဧရိယာတြင္ ေနထိုင္ေသာ ေက်းရြာအမ်ားစု သည္ ကရင္ရြာမ်ားျဖစ္သည္ကို ေတြ႕ရွိရသျဖင့္ ဧရာ၀တီတိုင္းသည္ ကရင္လူမ်ဳိးတို႔၏ မူလဘူတ ေနထိုင္ရာအထိုင္ဟု ေျပာ လွ်င္မွားမည္မဟုတ္ေပ။

ျမန္မာျပည္၏ စပါးက်ီကို တည္ေဆာက္ေပးေသာ ဧရာ၀တီတိုင္းေန ကရင္လူမ်ဳိးတို႔၏ စား၀တ္ေနေရးသည္ တႏွစ္ထက္တႏွစ္ ဆုတ္ယုတ္နိမ့္ပါးလာခဲ့သည္။ အထူးသျဖင့္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ပိုးကရင္လူမ်ဳိးမ်ားသည္ ပညာေရး၊ စီးပြားေရးတြင္ ပို၍ ေနာက္က် က်န္ခဲ့သည္ကို ေတြ႕ရသည္။ စီးပြားေရး ေနာက္ခံမေကာင္းလွ်င္ ပညာေရးနိမ့္ပါးမည္။ ပညာေရးနိမ့္ပါးလွ်င္ လူမ်ဳိးလည္း တိမ္ ေကာပေပ်ာက္ႏုိင္သည္။ ခရစ္ယာန္ဘာသာ၀င္ ကရင္လူမ်ဳိးမ်ားအေနျဖင့္ ဆင္းရဲနိမ့္က်မႈမ်ား ရွိေသာ္လည္း ဘာသာေရး အ ေထာက္အပံ့မ်ား ရရွိၾကသျဖင့္ ပညာေရးတြင္ ထြန္းထြန္းေပါက္ေပါက္ျဖစ္ေအာင္ သင္ယူႏုိင္ၾကသည္။ ပညာျဖင့္ အသက္ေမြး ၀မ္းေက်ာင္းႏိုင္သျဖင့္ လူေအာက္သူေအာက္က်မႈ နည္းပါးသည္ကို သိရွိရသည္။

ယခုႏွစ္ ရာသီဥတု ေဖာက္ျပန္၍ အခ်ိန္မတိုင္ခင္ ရြာသြန္းေသာမိုးေၾကာင့္ ဧရာ၀တီတိုင္းရွိ ကရင္ေတာင္သူလယ္သမားမ်ား၏ စပါးခင္းမ်ား၊ ပဲခင္းမ်ား၊ င႐ုတ္ခင္းမ်ား ပ်က္စီးယိုယြင္းသျဖင့္ အလြန္ အထိနာခဲ့ၾကသည္။ ဧရာ၀တီတိုင္းအတြင္းရွိ ၿမိဳ႕ႀကီးမ်ား ျဖစ္ၾကသည့္ ပုသိမ္သို႔လည္းေကာင္း၊ ေျမာင္းျမ လပြတၱာသို႔လည္းေကာင္း၊ မအူပင္ ဖ်ာပံု ဘိုကေလးသို႔လည္းေကာင္း ကားျဖင့္ သြားလွ်င္ ကား ၀ဲယာကိုၾကည့္လွ်င္ တေမွ်ာ္တေခၚ က်ယ္ေျပာလွေသာ လယ္ကြင္းျပင္ႀကီးကို ျမင္ေတြ႕ရေပလိမ့္မည္။ မိုးရာသီ တြင္ စိမ္းလန္းေသာ စပါးခင္းမ်ားျဖင့္ ပဏာရေနသည္။ ေဆာင္းရာသီတြင္လည္း ပဲခင္း၊ င႐ုတ္ခင္း၊ ေႏြစပါးတို႔ျဖင့္ အလွဂုဏ္ ၀င့္ေနသည္။

ျမင္ရသူအဖို႔ ပညာတင့္ ဂုဏ္တင့္ေနေသာ စိုက္ခင္းမ်ားသည္ ေဖာက္ျပန္ေသာမိုးေၾကာင့္ လယ္သမားမ်ား ေသာကဆူေ၀ခဲ့ၾက ရသည္။ မတ္ပဲတစ္တင္း သံုးေသာင္းေက်ာ္ ေလးေသာင္း ရွိေနခ်ိန္တြင္ မိုးမိေသာ မတ္ပဲတစ္တင္းသည္ ေျခာက္ေထာင္ ခုႏွစ္ ေထာင္မွ်သာ ေစ်းရၾကသည္။ ဆြတ္ခူး၍ မၿပီးမီ မိုးႀကီးရြာသျဖင့္ င႐ုတ္ခင္းမ်ား ပ်က္စီးၾကသည္။ လွန္းလက္စ င႐ုတ္မ်ားကို လည္း မ႐ုတ္သိမ္းႏုိင္ၾက။

လူအမ်ားစု အေျခခံ ကရင္လယ္သမားမ်ားအဖို႔ ေငြတိုးျဖင့္ ေခ်းရင္းရသည့္ စိုက္ပ်ဳိးသီးႏွံမ်ား ယခုလို ပ်က္စီးဆံုး႐ံႈးရသျဖင့္ အ ေႂကြးပူ၍ ဗေလာင္ဆူၾကရသည္။ ထိုအေႂကြးပူကို ေျဖရွင္းရသည္က လယ္ယာေျမကို ပိုင္းစိတ္၍ေရာင္းၿပီး အေႂကြးဆပ္ၾကျခင္း ျဖစ္သျဖင့္ ကရင္လယ္သမား အေတာ္မ်ားမ်ား လယ္မဲ့ယာမဲ့ဘ၀ ေရာက္ၾကရသည္။

လယ္ယာလုပ္ငန္းႏွင့္ အဆင္မေျပသျဖင့္ သားသမီးမ်ားအား ပညာေရးကို ဆက္၍ မသင္ၾကားေပးႏိုင္။ ခါးပိုင္းက်ဳိး တပိုင္းတစ ပညာေရးျဖင့္ ၿမိဳ႕တက္စားေသာက္ဆုိင္၊ ေကတီဗီြ၊ အႏွိပ္ခန္းတြင္ ၀င္အလုပ္လုပ္ၾကရသည္။ ကရင္လူငယ္တို႔၏ ဘ၀ေရွ႕ေရး သည္ ရင္ေမာစရာပင္။ တခ်ဳိ႕က မေလးရွား၊ စကၤာပူ၊ ထိုင္းတို႔၌ ေယာက်္ားေလးမ်ားက အေထြေထြ လုပ္သား၊ မိန္းကေလးမ်ား က အိမ္ေဖာ္။ ကရင္ေတြ သစၥာရွိသည္ဆိုေသာ ဂုဏ္ပုဒ္ကလြဲ၍ ဘာအက်ဳိးအျမတ္မွ ရရွိလာသည္ကို မေတြ႕ရ။

ေခတ္စနစ္၏ မတည္ၿငိမ္မႈႏွင့္ မွားယြင္းမႈ၊ မိုးေလ၀သ ေဖာက္ျပန္မႈတို႔ေၾကာင့္ အေျခခံလူတန္းစားတို႔၏ ဘ၀သည္ ခါးသီးနာ က်င္လွသည္။ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္က ေက်ာင္းေနအရြယ္ကေလးမ်ား၊ က်ဴရွင္မယူႏုိင္၍ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းတြင္ ပညာသင္ ေနၾကရေသာ ကေလးငယ္မ်ား၊ အဓမၼစစ္သားအျဖစ္ သြတ္သြင္းခံရေသာ ကေလးမ်ားကိုၾကည့္လွ်င္ လူငယ္တို႔၏ အနာဂတ္ကို အရိပ္မည္းႀကီးက ထိုး၍ေနသည့္အလား ရပ္၍ျမင္ရသည္။ ရပ္ရြာအက်ဳိး၊ လူမ်ဳိးအက်ဳိးကို ဆက္လက္ တာ၀န္ယူၾကမည့္ လူငယ္တို႔၏ ဘ၀သည္ ေယာင္ခ်ာခ်ာႏွင့္ စံခ်ိန္မမွီေသာ ျပည္တြင္းျဖစ္ အရက္ဆိုင္တြင္ နစ္မြန္း၍ အခ်ိန္ကုန္ေနၾကသည္။ လူ မသိသူမသိ တျဖဳတ္ျဖဳတ္ႏွင့္ ေႂကြက်ၾကရေသာ အနာဂတ္ ၾကယ္ပြင့္မ်ား ဒုႏွင့္ေဒးပင္။ ရွင္က်န္ေနသူမ်ားလည္း ေမွ်ာ္လင့္ ခ်က္ ကင္းေ၀းေနၾကၿပီ။

အဘယ္မည္ေသာသူေတြက ၀န္း၍၀ိုင္း၍ ကူညီကယ္မၾကပါမည္နည္း။ ရင္ေမာေလစြ

more.gif

17 July 2011

ဖိုးသူေတာ္လဲေတာ့ ေတာင္ေဝးမကူႏိုင္

(ေဆာင္းပါးရွင္ ေဒါက္တာလွဳိင္ျမင့္)

ျမန္မာနိဳင္ငံကို တရုတ္က က်ားကန္ေပးေနတယ္လို႔ ေျပာတာထက္ ဂုတ္ကိုစြဲျပီး ေထာင္ထားေပးတယ္ ေျပာရရင္ ပိုဆီေလွ်ာ္ပါမယ္။ တရုတ္ျပည္ႀကီးဟာ ဦးေန၀င္း လက္ထက္တုန္းက က်ေတာ့ အတိုက္အခံမရွိေတာ့ ဦးေန၀င္းကို တိုက္တယ္။ ပီကင္းေရဒီယိုကေန က်ေနာ္တို႔လို ဦးေန၀င္းအစိုးရကို လက္မခံႏိုင္တဲ့ သူေတြေတာင္ ႀကာေတာ့နားႀကား ျမင္းကပ္ေလာက္ေအာင္ အရူးမ အသံနဲ႔ ေန၀င္း-စန္းယု စစ္အစိုးရနဲ႔ တအားေအာ္ေနေတာ့တာပါဘဲ။ ဗ.က.ပ. ကို ေငြအား လက္နက္အား လူအားနဲ႔ကူခဲ့တယ္။ ၁၉၇၃- ေလာက္ကစတင္ျပီး ပီကင္းေရဒီယိုကေန တရုတ္တပ္မေတာ္က ဒီ၀ီဇံ တပ္မႀကီးတခု ဥကၠဌႀကီးေမာ္ရဲ႕ အမိန္႔ကို ဖီဆန္ျပီး အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံတခုထဲ ထြက္သြားတယ္ ေျဗာင္ေႀကျငာျပိး ဗ.က.ပ ေတြဘက္က လူအားနဲ႔ ၀င္တိုက္ေပးတယ္။ ရွမ္းျပည္ဘက္မွာ တိုက္ပြဲႀကီးေတြ ျဖစ္ရတယ္။ ျမန္မာတပ္ေတြဆို တပ္ရင္းလိုက္ ဗ.က.ပ. အမည္ခံ တရုတ္တပ္ေတြ လက္ထဲက်ရတယ္။

ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ၈၈၈၈-လံုး ဒီမိုကေရစီေရစီးေႀကာင္းႀကီး ေပၚလာတာနဲ႔ ကမန္းကတန္း ကုန္သြယ္ေရး သေဘာတူညီခ်က္ေတြ တက္သုတ္ရုိက္ သေဘာတူလိုက္ျပီး စစ္တပ္ကို က်ားကန္ေပးေတာ့တယ္။ မ.ဆ.လ. ပါတီ အေရးေပၚညီလာခံ ေခၚျပီး ဗိုလ္ေန၀င္း ႏုတ္ထြက္ေနခ်ိန္မွာ နယ္စပ္ကုန္သြယ္ေရး သေဘာတူညီခ်က္လုပ္ျပီး ဒီမိုကေရစီ ေရစီးေႀကာင္းႀကီး မေပၚလာေအာင္ အျပတ္လုပ္ေဆာင္ ပါေတာ့တယ္။ တရုတ္က သူ႔အိမ္ေဘးကပ္လွ်က္ ျမန္မာမွာ ဒီမိုကေရစီ ထြန္းကားလာမွာ ပူပင္တာ အခ်က္အမ်ားႀကီးပါ.....။
(၁) အဓိကနဲ ့ အေရးႀကီးဆံုးပါ။ သူ႔ႏိုင္ငံနဲ ့နယ္နမိတ္ အမ်ားဆံုး ထိစပ္ေနတာက ျမန္မာက (မြန္ဂိုုးလီးယား နဲ႔ရုရွား မွအပ) အမ်ားဆံုးလဲျဖစ္။ တခါ ျမန္မာက ပညာတတ္သူေပါမ်ားတယ္ ။ ဒီမိုကေရစီထြန္းကားလာရင္ ခ်က္ခ်င္းေထာင္ တက္လာမယ္ဆိုတာ သိေနတယ္။ အဓိကက သူ႔ဆီကို ဒီမိုကေရစီ ေရစီးေႀကာင္း ကူးလာမွာ အေႀကာက္ဆံုး။ သူ႔နားကပ္လွ်က္ ဘယ္ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံမွ မရွိေစခ်င္ဘူး။ အထူးသျဖင့္ ျမန္မာျပည္မွာက တရုတ္ေတြအမ်ားႀကီး ရွိေနေတာ့ ျမန္မာျပည္မွာသာ ဒီမိုကေရစီရရင္ သူ႔တရုတ္ေတြ ဆီကို ဒီမိုကေရစီ အျမန္ဆံုး ျပန္သြားႏိုင္တယ္ေလ။

(၂) ျမန္မာျပည္ဒီမိုကေရစီရလာရင္ စီးပြားေရးအရ ျပိဳင္ရမဲ့ စီးပြားျပိဳင္ဘက္ တခုတိုးလာမွာလည္း ပူတယ္။ သူတို႔ဆီက စမ္းသပ္ထုတ္လုပ္္ေနတဲ့ ပစၥည္းေတြ ပို႔ရမယ့္ ႏိုင္ငံ ညံ့ညံ့ တခုေပ်ာက္သြားမွာလဲ ပူတယ္။ စီးပြားခ်င္းျပိဳင္ရမယ္ ျပီးးပစၥည္းအစုတ္ေတြ ညာေရာင္းလို ့ရမယ့္ ေစ်းကြက္ တခုေပ်ာက္ေပ်ာက္သြားမယ္။


(၃) သန္းေရႊလို အေတာ္ေလး ညံ့တဲ့ အာဏာရွင္ရွိထားရင္ အဲဒီအာဏာရွင္ဟာ သူရပ္တည္ေရးအတြက္ တရုတ္ကို အားကိုးရမယ္။ အားကိုးမႈ ေတာင္းလာတိုင္း အခုလို ဗီြတိုအာဏာ သံုးေပးေနရမယ္။ တနည္း ဗီြတိုအာဏာကို သန္းေရႊက အလားကားရတာ မဟုတ္ဘူး။ လွ်ိဳ႕၀ွက္ျပိး အေပးအယူနဲ႔ ဗီြတို ကို ထုတ္သံုးေပးထားတာ။ ကိုးကိုးကၽြန္းမွာ ေရဒါထိုင္ဖို႔။ အခု ဓါတ္ေငြ႔ကို ေရာင္းေပးတယ္။ အခုဓါတ္ေငြ႔ ပိုက္လိုင္းလံုျခံဳေရးအတြက္ တရုတ္တပ္ေတြ ၀င္ခြင့္ေပးထားတယ္။ တနည္းေျပာရရင္ သူတို႔ရဲ႕ဗီြတိုကို ပင္တိုင္၀ယ္ေနမယ့္ ေဖါက္သယ္ႀကီး ရထားတာပါဘဲ။


အခုဆို သန္းေရႊေျမးကို ျမန္မာျပည္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမႈးခန္႔ ေပးမယ္ဆိုျပီး ျမန္မာျပည္ကို တရုတ္-ဗမာ အဓိကရံုး ေဖၚလိုက္ျပီး တရုတ္စစ္တပ္ေတြ၀င္လာေအာင္ လွ်ိဳ႕၀ွက္သေဘာတူထားတာလဲ လုပ္ထားႏိုင္တယ္။ သန္းေရႊဟာ သူ႔ေျမးကို ဘုရင္လို တင္ေျမွာက္ခ်င္ေနတာေလ။ သိခ်င္ရင္ ပထမ ကမၻာစစ္မတိုင္မွီ တရုတ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ယြမ္ခ်ီကိုင္နဲ႔ က်ဴးေက်ာ္ ဂ်ပန္စစ္တပ္နဲ႔ တရုတ္ျပည္သူေတြ မသိေအာင္ လွ်ိဳ႕၀ွက္ခ်ဳပ္ဆိုထားတာ ဖတ္ႀကည့္ႀကပါ။ အဲဒီလိုပုံစံ လုပ္မထားဘူးလို႔ ဘယ္သူ အာမခံရဲမွာလဲ။ အတၱစိတ္ႀကီးမားတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ယြန္ခ်ီကိုင္လဲ ဒီလိုပံုစံခ်ိဳးခဲ့တာပါဘဲ ။

(၄) ျမန္မာႏိုင္ငံက ေရေႀကာင္းထြက္ေပါက္ကို ဒီမိုကေရစီ အစိုးရတက္လာရင္ သေဘာတူညီခ်က္ ရဖို႔ဆိုတာ အလြန္ျဖစ္ႏိုင္ေခ် နည္းသြားမယ္။ ရရင္ေတာင္ အခုလိုလည္း အေပၚစီးရနိဳင္မွာမဟုတ္တာကလဲ အဓိက က်ေနပါတယ္ ။ အခုဟာကေတာ့ ဒူးမေထာက္ရရံုတမယ္ ဘ၀ေရာက္ေနတာေလ။

(၅) ျမန္မာေတြ စီးပြားအင္အားေတာင့္လာရင္ သူ႔တရုတ္လူမ်ိုးေတြ လာေရာက္ရင္းႏွီးဖို႔ အခြင့္အလမ္းမရႏိုင္ဘူး။ အေနာက္နိဳင္ငံေတြ ၀င္လာမွာလဲ ပူပန္တယ္။ အခုေတာ့ ျမန္မာေျမမွာ သူတို႔တရုတ္ေတြက နံမည္အတုေတြနဲ႔ ၀င္ေငြျပစရာမလိုဆိုျပီး ဗိုလ္သန္းေရႊကို အထူးလုပ္ခြင့္ ဖြင့္ခိုင္းလိုက္တယ္။ အဲဒီေတာ့ ဟိုကလဲ အျမင္ကနည္းနည္းေလ။ အမိန္႔ထုတ္လိုက္တယ္။ အိမ္ျခံေျမ၀ယ္ရင္ ၀င္ေငြမျပနိဳင္သူ အခြန္၁၂-% ေဆာင္ရင္ မစစ္ေဆးေတာ့ဘူး ဆို ျပီးဖြင့္ေပးလိုက္တယ္။ ျမန္မာေျမေတြ ျပည္ပလူမ်ိဳးျခားလက္ထဲ လက္တလံုးျခား ထိုးေရာင္းတဲ့နည္းဘဲ။

(၆) ျမန္မာေတြ ဒိမိုကေရစီ ရရင္ ျမန္မာျပည္ကတရုတ္ေတြက ထိုင္၀မ္ကို အဓိက အားထားဆက္သြယ္လာမယ္ ။ ျမန္မာျပည္မွာတိုင္၀မ္ေတြ မတရားရင္းႏွီးလာမယ္။ ထိုင္၀မ္ကလဲ ျမန္မာ ဒီမိုကေရစီ ရမယ္ဆိုရင္ ေဒၚလာ ဘီလွ်ံခ်ီသံုးဖို ့ အဆင္သင့္။ က်ေနာ္တို ့အတိုက္အခံေတြကို မယံုစားလို႔ သူတို ့ အလုပ္ျပတ္ေနတာ။ ျမန္မာဒိမိုကေရစီ ရရင္ တရုတ္ႀကီး ထိုင္၀မ္ အေရးပူရေတာ့မယ္။

အခုဗိုလ္ေရႊလို လူညံ့ရထားေေတာ့ စီးပြားေရးလုပ္တာက လုပ္တိုင္းကြဲေနေတာ့ ေငြျပတ္လာတယ္။ ေငြလိုလာေတာ့ အခြန္ေငြရဖို ့ ေငြမဲေတြကို ေငြျဖဴခ၀ါခ်ေပးတာ လုပ္ျပီးရင္းလုပ္ေနရေတာ့တယ္။

ဘာျဖစ္လာမလဲ။ တရုတ္ေတြက ျပည္တြင္းရွိ တရုတ္ေတြကို ေငြေပးနာမည္ခံခိုင္းျပီး အိမ္ျခံေျမေတြ ဖိ၀ယ္ ေစ်းေတြ တိုးေပး၀ယ္လိုက္ႀကတယ္။ နာမည္ခံထားသူ တရုတ္ေတြလဲ ၀င္ေငြပိုရ။ ျမန္မာေတြကို ေဘးဖယ္ထုတ္ျပီး က်ည္ဆံတခ်က္ မေဖါက္ရဘဲ အဓိက အခ်က္အခ်ာ က်တဲ့ေနရာေတြကို ေဆြမ်ိဳးေဖါက္ေဖၚ လက္ထဲ အပ္လိုက္ရပါျပီ။ ဘာျဖစ္လာမလဲ။ ေျမေစ်းတက္လာမယ္။ ေျမေစ်း/ အိမ္ေစ်း-တက္လာရင္ အိမ္ငွားခ ကလဲ အတိုးနဲ႔ကိုက္ေအာင္ လိုက္တက္မယ္။ အဲဒီေတာ့ ေငြေႀကးေဖါင္းပြမႈႏွဳန္း ျမင့္တက္လာပါမယ္။ ကုန္ေစ်းႏွဳန္းေတြတက္လာပါမယ္။ ျပည္သူေတြ ပိုက်ပ္တည္းလာပါမယ္။

အခုပင္ ႏိုင္ငံျခားပညာရွင္ေတြက ၂၀၁၂ မွာ အာရွမွာ ေငြေႀကးေဖါင္းပြမႈႏွဳန္း အမ်ားဆံုးႏိုင္ငံ ျဖစ္လာမယ္ ေဟာထားႀကျပီ။ ေငြေဖါင္းပြတာ အလြန္မ်ားရင္ အစိုးရအခက္ေတြ႔မယ္။ လူေတြစား၀တ္ေနေရး မလံုေလာက္တာျဖစ္ျပီး ဒုတိယ ေရႊ၀ါေရာင္ေတာ္လွန္ေရး ျဖစ္လာပါမယ္။ လာဖို႔ရွိေနပါျပီ.. ဒီတခါျဖစ္လာရင္ ဘာမွ ႏိုင္ငံေရးစကားေတြ မေအာ္ဘဲ ကုန္ေစ်းႏွဳန္းထိန္းေပးပါ။ အလုပ္အကိုင္ေတြ ဖန္တီးေပးပါသာ ေအာ္ႀကပါ။ ဘာနဲ႔အေရးယူမွာလည္း။ ေအာ္ခ်င္သပဆိုရင္ အုပ္ခ်ဳပ္သူေတြ အားလံုး ပိုင္ဆိုင္မႈ ေႀကျငာတာ လုပ္ေရးထည္႔ေအာ္ပါဗ်ာ။


အဲဒီက်ရင္ အခုေငြေစ်း ခိုင္မာေနပါတယ္ဆိုတဲ့ ျမန္မာေငြေစ်း ထိုးက်လာပါမယ္။ ေငြေစ်းေတြ ကေမာက္ကမ ျဖစ္လာရင္ စိးပြားထိုးရပ္သြားပါမယ္။ အဲဒီက်ရင္ ေနာက္တေခါက္ ေငြမဲေတြ ခ၀ါခ်တာ လုပ္လာပါအံုးမယ္။ ေနာက္တေခါက္ထပ္လုပ္ရင္ တရုတ္က အခုတေခါက္လို ေျမေစ်းကို ေစ်းႀကီးႀကီး ေပးေနစရာမလိုဘဲ တႏိုင္ငံလံုးနီးပါး ေကာင္းေပ့ေနရာေတြ ၀ယ္ထားပါေတာ့မယ္။ ၉၇-မွာ ထိုင္းမွာ ေငြေစ်းက်ခ်ိန္ကေတာ့ ထိုင္းလုပ္ငန္းေတြကို ႏိုင္ငံျခားတိုင္းျပည္ေတြက ေစ်းေပါေပါနဲ႔ သိမ္းသလို က်ေနာ္ တို႔ေျမေတြကိုလဲ တရုတ္ေတြက ေစ်းေပါေပါနဲ႔ ထိုးအပ္ႀကရပါေတာ့မယ္။

စစ္တိုက္ျပီး သိမ္းရရင္ စစ္ပြဲစားရိတ္ကုန္ေနမယ္။ စစ္စားရိတ္က အရမ္းမ်ားတယ္။ ကမၻာနဲ႔ ျပသနာတက္ေနႏိုင္တယ္။ အခုလိုေပါေခ်ာင္ေကာင္း ၀ယ္ရတာ အကိုက္ဆံုးေပါ့။ ျမန္မာ့ေျမ ေတြအိမ္ေတြ လက္ထဲရထားျပီးရင္ မႀကာခင္ အိမ္ငွားခေတြ တင္လာပါမယ္။ တင္လာရင္ ျမန္မာေတြ လူေနမႈ စားစရိတ္မကာမိေတာ့ ထိုင္းနဲ႔ မေလးရွား ကိုပိုျပီး ထြက္လုပ္ႀကရပါမယ္။ အိမ္မွာက်န္ေနတဲ့ ျမန္မာမေလးေတြ တရုတ္မယားငယ္အေနနဲ႔ ေကာက္စားလိုက္ပါမယ္။

အဲဒီေတာ့ ျမန္မာျပည္တခုလံုး နီးပါးကို စစ္တိုက္ေနစရာမလိုဘဲ လူမ်ိဳးေသြးေရာေနာ နည္းနဲ႔သိမ္းဖို႔ဆိုတာ ဒိလိုခပ္ညံ့ည့ံ အုပ္ခ်ဳပ္သူကို အသက္ဆက္ေပးထားရမယ္ေလ။ ကေန႔တရုတ္က ဗိုလ္ေရႊတို႔ကို ေငြအမ်ားႀကီး ေခ်းေပးတယ္။ အတိုးႏွဳန္း နည္းနည္းေလးနဲ႔။ ျပန္မဆပ္ႏိုင္လဲရတယ္။ ပူေနစရာမလိုဘူး .. ထပ္ေတာင္ ေခ်းပါဦးမယ္။ ေနာင္ အႏွစ္ ၂၀- ေလာက္ဆို သူတို႔လူေတြ (တရုတ္ေတြ) ျမန္မာအလံေအာက္မွာ ဒါဒို႔ေျပ ဒါဒို႔ေျမ ၀ပိုင္တဲ့ေျမ ဆိုလို ့ရပါေတာ့မယ္။

လာမဲ့ ၁၅-ႏွစ္ေလာက္ဆို မႏၱေလး ရွမ္းျပည္နယ္ ကခ်င္ျပည္နယ္ တို႔ရဲ႕တိုင္းမႈးလုပ္သူဟာ တရုတ္စကားတတ္ရန္ လိုတယ္ျဖစ္လာပါေတာ့မယ္။ မႏၱေလး၊ လားရွဳိး၊ မူဆယ္လမ္းေတြမွာ တရုတ္စာတမ္း ထိုးေပးရပါေတာ့မယ္။ အဲဒီေတာ့ ၂၀၂၅ ဆိုရင္ ပံုသာေဖၚထားႀကည့္ေပေတာ့။

က်ေနာ္စိတ္ထဲ စဥ္းစားမိတာေလးေတြပါ။ တရုတ္မွာက ႏိုင္ငံေရးကို အေမွ်ာ္အျမင္အမ်ားႀကီး ရွိတဲ့ ႏိုင္ငံေရးပညာရွင္ေတြ ျမန္မာျပည္ကို အႏုနည္းနဲ႔ အသာေလးရယူဖို ့ ဘယ္လို စိမံကိန္းေတြခ်ထားလဲဆိုတာ သိဖို ့ဘယ္လြယ္ပါ့မလဲ။ ဒါေပမဲ့ သိမ္းယူဖို ့ကေတာ့ အျပတ္ စီစဥ္ေနတာ မလြဲပါဘူး။ သူတို႕ ဦးေဏွာက္ကို က်ေနာ္တို႔ ဘယ္ယွဥ္နိဳင္ပါ့မလဲ။ က်ေနာ္ေတြးေတာ သလို မဟုတ္ပါဘူးျငင္းခ်င္ရင္လဲ ရပါတယ္။ အရိပ္ကေတာ့ ျမင္စျပဳေနပါျပီ။ အေကာင္ကိုျမင္တတ္ရင္ အတတ္ေျပာႏိုင္ပါျပီ ။

အမ်ားႀကီးရွိပါတယ္... အဓိက က်တာေလးပါ။ က်ေနာ္တို႔မသိႏိုင္ မျမင္ႏိုင္တာေတြ ရွိပါဦးမယ္။ တရုတ္ျပည္က ႏိုင္ငံေရးဗ်ဴရိုေတြ ေမြးထားေတာ့ ဘက္ေပါင္းစံု ေဒါင့္ေပါင္းစံုကေန အမ်ားႀကီး စဥ္းစားထားတာ။ က်ေနာ္တို႔ေလာက္အဆင့္နဲ႔က သူတို႔ျမဳပ္ကြက္ေတြ နည္းနည္းေလးကိုေတာင္ သိဖို႔ မလြယ္ပါဘူး။

ထားပါ.. ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ဒီမိုကေရစီ ရသြားမွာ ကမၻာေပၚမွာ မလိုလားဆံုးေသာ တိုင္းျပည္ကို ျပပါဆိုရင္ နံႀကားလက္ေထာက္ စဥ္းစားမေနနဲ႔... ဘယ္ႏိုင္ေတြ ရွိႏိုင္ဦးမလဲ ေခါင္းအရႈပ္ခံ စဥ္းစားမေနနဲ႔။ ေျမႀကီးလက္ခတ္တာမွ လြဲသြားနိဳင္ေသးတယ္။ တရုတ္မွ တရုတ္ ...အေသခ်ာဆံုး။ ဘယ္သူဘာေျပာခ်င္သလဲ။ အဲဒီေလာက္ တရုတ္က က်ေနာ္တို႔ ဒီမိုကေရစီရသြားမွာ မလိုလားတာ ေသခ်ာတာမွ သိပ္ေသခ်ာ။ ခ်ီးကိုသာျမိဳလိုက္ပါဦးမယ္။ က်ေနာ္တို႔ကို ဒီမိုကေရစီ ဘယ္လို မွမရေအာင္ ဘက္ေပါင္းစံုလုပ္ေနမွာပါ။

အဲဒီမွာ ဘာလာျဖစ္သလဲ။ စစ္တပ္ကို ႀကမ္းရမ္းျပီး တိုင္းျပည္စုတ္ျပတ္သြားေအာင္ ကူျပီး ဖ်က္ဆီးေပးေတာ့တယ္။ ပ်က္ေလ သူတို႔ကို အားကိုးရေလ။ ေရာဂါရင့္ေလ ဆရာႀကိဳက္ေလ။ ေရႊေရႊမ်က္ျဖဴဆိုက္ေလ ယီးစင္းႀကိဳက္ေလ။ အဲဒီလိုကူညီတဲ့အတြက္ မျမင္ရတဲ့ကံတရားက ရိုက္တာခံရေတာ့တာပါဘဲ။

ဒုတိယပိုင္း ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္..
အားလံုးကိုေလးစားလွ်က္

လႈိင္ျမင့္

more.gif

7 July 2011

နင္းစရာေျမ မရွိေတာ့တဲ့ ျပည္သူမ်ား


ကႏာၱရ၀တီတိုင္းမ္ မွ


ေမာ္ခ်ီးၿမိဳ႕ ေတာင္ေပၚရြာရဲ႕ စေနေန႔ ညေနခင္းေလးမွာ ႏွစ္ျခင္းဘုရားေက်ာင္းဝင္းအတြင္း ဘာသာဝင္ လူငယ္တစ္စုက ရွင္းလင္းရမယ့္ ျမက္ပင္ေတြကို ေပါက္ျပားနဲ႔ ေပါက္တဲ့သူကေပါက္၊ လက္နဲ႔ ႏႈတ္တဲ့လူက ႏႈတ္၊ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ စကားေျပာ၊ ေနာက္ေျပာင္ၾကရင္း ‘ဝုန္း’ ဆိုတဲ့ ေပါက္ကြဲသံ တစ္ခုက ႐ုတ္တရက္ ဖံုးလႊမ္းသြားပါတယ္။

ေပါက္ကြဲသံနဲ႔အတူ အသက္ ၂၆ ႏွစ္အရြယ္ စိုးမိုး ဆိုတဲ့ ဆူသူအရပ္သား လူငယ္တစ္ေယာက္ဟာ ညာေျခေထာက္ တစ္ဖက္ ျပတ္ေနတာကို ျမင္ေတြ႔လုိက္ရတယ္လို႔ ေမာ္ခ်ီးေတာင္ေပၚရြာ ေဒသခံ ထူးရယ္က ေျပာပါတယ္။
“တနဂၤေႏြေန႔ ဘုရားရွိခိုးေတာ့မယ္ဆိုေတာ့ သူတို႔ အဲဒီမွာ စေနေန႔ဆို သူတို႔အၿမဲတမ္း သန္႔ရွင္းေရး လုပ္တယ္ေလ။ ၿခံဝင္းထဲမွာ ရွည္ေနတဲ့ ျမက္ေတြကို သူတို႔ ရွင္းလင္းတာေတြ၊ ဘာေတြ လုပ္ရင္း ခါတိုင္းဆိုေတာ့ သူတို႔ လုပ္တာ မထိဘူး” လို႔ ေျပာသြားပါတယ္။
တာဝတိသာစခန္း၊ ေက်ာက္ေတာင္စခန္း၊ ေရွ႕တန္း (တပ္ရင္း႐ုံး)စခန္း၊ ၂ မုိင္ (အမွတ္ ၂) စခန္းနဲ႔ ၉၄ မုိင္ စခန္းအသီးသီးရဲ႕ ကုိက္ (၃ဝ) အကြာ ဝန္းက်င္အားလုံးကုိ ေျမျမဳပ္မုိင္းေတြ ခ်ထားတယ္လို႔ ဗိုလ္မွဴးကိုကိုဦး ဦးစီးကြပ္ကဲတဲ့ ခလရ ၁၃၄ တပ္ရင္းက တရားဝင္အမိန္႔ ထုတ္ျပန္ထားပါတယ္။

ေမာ္ခ်ီးေရွ႕တန္း႐ုံးနဲ႔ ၿခံျခင္းကပ္လ်က္လည္းျဖစ္၊ ဘုရားေက်ာင္းဝင္း အတြင္းမွာလည္း မိုင္းကို လာေရာက္ ေထာင္ထားတဲ့အတြက္ မတ္လ ၂၄ ရက္ေန႔မွာ အခုလို ျဖစ္ပြားခဲ့တာလို႔ ထူးရယ္က ေျပာပါတယ္။
“ထိတဲ့အခ်ိန္၊ ၿပီးတဲ့အခ်ိန္မွာ သူ႔ကို သြားဆဲြမလို႔ ဒါေပမယ့္ ဟို႔စခန္းထဲမွာက သူလွမ္းေအာ္တယ္။ မသြားၾကနဲ႔ အမ်ားႀကီး ရွိေသးတယ္။ သူတို႔က အဲလိုမ်ိဳး နအဖတပ္ေတြက လွမ္းေအာ္လို႔ တစ္ေယာက္မွ မသြားရဲၾကေတာ့ဘူး” လို႔ ေျပာပါတယ္။


ေျမျမဳပ္မုိင္း နင္းမိတဲ့ ကိုစိုးမိုးကို မိုင္းထိတဲ့ တစ္ရက္မွာေတာ့ ေမာ္ခ်ီးျပည္သူ႔ေဆး႐ံုမွာ ထားရွိၿပီး ေနာက္တစ္ရက္မွာ ဖာေဆာင္းဘက္ကို ပို႔သြားတယ္လို႔ သူကပဲ ဆက္လက္ေျပာသြားပါတယ္။
“အမွန္ဆိုေတာ့ အဲဒီေနရာက ေထာင္စရာ အေၾကာင္း မရွိဘူးေလ။ ကရင္နီရဲေဘာ္ေတြ တခါမွ မေရာက္ဖူးတဲ့ေနရာ၊ သြားလို႔ မရတဲ့ေနရာ၊ အတြင္းထဲမွာလည္း ျဖစ္တယ္။ ပတ္ပတ္လည္မွာက က်ေနာ္တို႔ ေဒသခံေတြ ဝိုင္းရံထားတယ္ေလ” လို႔လည္း ေျပာပါတယ္။

ထိုင္းျမန္မာနယ္စပ္မွာ အေျခစိုက္တဲ့ မုိင္းအႏၱရာယ္ ပညာေပး (MRE - Mine Risk Education) အဖြဲ႔ရဲ႕ ၁၉၇၈ ကေန ၂ဝ၁၁ ခုႏွစ္ထိ စာရင္း ျပဳစုထားခ်က္အရ ေျမျမဳပ္မိုင္းေၾကာင့္ ကရင္နီျပည္နယ္မွာ ရွိေနတဲ့ ေဒသခံေတြနဲ႔ ထိုင္း-ကရင္နီနယ္စပ္မွာ ေနထိုင္ၾကတဲ့ ျပည္သူ ၅၅ ေယာက္ေက်ာ္ဟာ ေသဆံုးၾကတာရွိသလို၊ ဒုကၡိတ ျဖစ္သြားၾကတဲ့ သူေတြလည္း ရွိပါတယ္။
အမွတ္ ၂ ခရိုင္ ေမာ္ခ်ီးေဒသမွ ေျမျမဳပ္မိုင္းေၾကာင့္ ေျခတစ္ဖက္ ဆံုးရႈံးသြားခဲ့ရသူ တစ္ဦး (ဓါတ္ပံု-MRE)
အမွတ္ ၂ ခရိုင္ ေမာ္ခ်ီးေဒသမွ ေျမျမဳပ္မိုင္းေၾကာင့္ ေျခတစ္ဖက္ ဆံုးရႈံးသြားခဲ့ရသူ တစ္ဦး (ဓါတ္ပံု-MRE)

“အခ်က္အလက္ ပိုျပၫ့္စံုတယ္လို႔ ေျပာရမွာေပါ့။ က်ေနာ္တို႔ ဒုကၡိတ ျဖစ္တဲ့ လူနဲ႔ ေသဆံုးသြားေပမယ့္ က်န္ခဲ့တဲ့ သူ႔ရဲ႕ ေဆြးမ်ိဳးေတြကို အင္တာဗ်ဴး ေမးထားတယ္။ အခ်က္အလက္ မျပည့္စံုရင္ က်ေနာ္တို႔ မယူဘူး။ စာရင္း မျပဳႏိုင္တာေတြလည္း ရွိပါေသးတယ္။ က်ေနာ္တို႔ လက္လွမ္းမမွီတဲ့ ေနရာေတြလည္း ရွိေသးတယ္” လို႔ MRE ဝန္ထမ္းတစ္ေယာက္ ျဖစ္တဲ့ ေလးရယ္စိုးက ေျပာသြားပါတယ္။

အမ်ားအားျဖင့္ အမ္ ၁၄ နင္းမိုင္းနဲ႔ တိုက္မုိင္းေတြေၾကာင့္ ျဖစ္ၿပီး အမွတ္ ၂ ခ႐ိုင္ ေမာ္ခ်ီးေဒသနဲ႔ နယ္စပ္ေဒသက ပိုမိုျဖစ္ပြားတာပါ။

လူေတြတင္ မကပါဘူး မၾကာေသးမွီက ေထာင္ထားတဲ့ ေျမျမဳပ္မုိင္းေၾကာင့္ အခုအခ်ိန္မွာ ထင္း႐ူးေတာင္ စခန္းအနီးတဝုိက္က ရြာသားေတြရဲ႕ ကြၽဲ၊ ႏြားေတြ ေန႔စဥ္ မိုင္းထိမွန္ေနၾကတယ္လို႔ ေမာ္ခ်ီးေဒသခံ တစ္ေယာက္က ေျပာျပပါတယ္။
အမွတ္ ၂ ခရိုင္ ေမာ္ခ်ီးေဒသမွ ေျမျမဳပ္မိုင္းေၾကာင့္ ေျခတစ္ဖက္ ဆံုးရႈံးသြားခဲ့ရသူ တစ္ဦး (ဓါတ္ပံု-MRE) အမွတ္ ၂ ခရိုင္ ေမာ္ခ်ီးေဒသမွ ေျမျမဳပ္မိုင္းေၾကာင့္ ေျခတစ္ဖက္ ဆံုးရႈံးသြားခဲ့ရသူ တစ္ဦး (ဓါတ္ပံု-MRE

“ေမာ္ခ်ီးနဲ႔ အနီးအနားမွာ ရွိတဲ့ ေကာ္ဒူဒုိး၊ ဘူးေလာ္ပယ္၊ လယ္ေလာ္ထိ၊ လုိခါးလုိနဲ႔ ေမာဆာခီး ရြာက ရြာသားပုိင္ ကြၽဲ၊ ႏြားေတြဟာ (၂) ရက္တစ္ခါ၊ (၃) ရက္တစ္ခါ ျမဳပ္ထားတဲ့ မိုင္းေတြ ေတာက္ေလွ်ာက္ထိတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ ေဒသခံလည္း ဘာမွ ေျပာလုိ႔ မရဘူး၊ ဘာမွ မတတ္ႏုိင္ၾကပါဘူး” လို႔ ေျပာပါတယ္။

ေျမျမဳပ္မိုင္းေတြကို စစ္အစိုးရတပ္က အထူးသျဖင့္ သူတို႔ရဲ႕ တပ္အေျခစိုက္ရာ စခန္းတိုင္းရဲ႕ အနီးတဝိုက္၊ လွ်ပ္စစ္သြယ္တန္းသြားတဲ့ တာဝါတိုင္ေအာက္ေျခ အနီးတဝိုက္၊ အနက္ေရာင္ နယ္ေျမလို႔ သတ္မွတ္ခံထားရတဲ့ အိုင္ဒီပီေတြ ပုန္းေအာင္းေနတဲ့ ေနရာေဒသ အနီးတဝိုက္နဲ႔ ကရင္နီတပ္မေတာ္ေတြ လႈပ္ရွားေနတဲ့ နယ္ေျမေဒသမွာ ေထာင္ေလ့ရွိပါတယ္။

ကရင္နီတပ္မေတာ္ တပ္ရင္း ၁ က ေျပာေရးဆိုခြင့္ ရိွတဲ့ ေစာထီးထာေစြ႔ကေတာ့ “အမွန္တကယ္ ေျပာရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ မိုင္းကို အသံုးျပဳတဲ့ ေနရာမွာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အကာကြယ္မေပးႏိုင္တဲ့ ေနရာမွာ ေထာင္ေလ့ရွိတယ္။ အခုက ဘုရားေက်ာင္းထဲမွာ ေထာင္တယ္။ အဲဒါ နအဖ အဖြဲ႔ေတြက တမင္သက္သက္ လူထုနဲ႔ က်ေနာ္တို႔ အဖြဲ႔အစည္းကို အျမင္လြဲေခ်ာ္မႈအတြက္ သူတို႔ အဖြဲ႔အစည္းကပဲ လာေထာင္တယ္” ေျပာပါတယ္။

လြိဳင္ေကာ္ၿမိဳ႕နယ္အတြင္းရွိ ေလာပိတ ေရအားလွ်ပ္စစ္စက္႐ံု အနီးတဝိုက္မွာပင္ စစ္အစိုးရမွ ေျမျမဳပ္မိုင္းေပါင္း ၁၈ဝဝဝ ခန္႔ေထာင္ထားၿပီး ထိုင္း-ကရင္နီ နယ္စပ္တေလွ်ာက္မွာမူ ေျမျမဳပ္မိုင္းေပါင္း ၂ဝဝဝ ေက်ာ္တယ္လို႔ ကရင္နီဖြံ႔ၿဖိဳးေရး သုေတသနအဖြဲ႔ (KDRG) အဖြဲ႔မွ ျပဳစုထားခ်က္အရ သိရပါတယ္။

ကရင္နီတပ္မေတာ္ ေရွ႕တန္းစခန္း တစ္ေနရာမွာ ထြက္ေျပးလာခဲ့ၾကတဲ့ စစ္အစုိးရ တပ္သားေတြရဲ႕ ေျပာျပခ်က္အရ တပ္ခ်ိန္းတဲ့ အခ်ိန္မွာ တစ္ဖြဲ႔နဲ႔တစ္ဖြဲ႔ မုိင္းေထာင္ထားတဲ့့ ေနရာကုိ အကုန္မျပႏုိင္တာက တေၾကာင္း၊ ျပႏုိင္ခဲ့ေပမယ့္ လိုက္လံထိန္းသိမ္းတာေတြ မလုပ္ႏုိင္တဲ့အတြက္ စြန္႔လြတ္မုိင္း အေျမာက္အမ်ား ရွိေနေသးတယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။

KDRG အဖြဲ႔ေတြရဲ႕ ခန္႔မွန္းထားခ်က္အရ ကရင္နီျပည္မွာ ေျမျမဳပ္မိုင္း အလုံးေပါင္း (၁) သိန္းေက်ာ္ ရိွတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ အဲဒီအေရအတြက္ဟာ ကရင္နီမွာ ရွိေနတဲ့ လူဦးေရ (၃) သိန္းရဲ႕ ထက္ဝက္မွာ ရွိေနတဲ့အတြက္ လူေတြရဲ႕ သြားလာလုပ္ကိုင္စားေသာက္ေရးမွာ လြန္စြာမွ ဒုကၡေရာက္ေနၾကရပါတယ္။

ေမာ္ခ်ီးေဒသက ျပည္သူေတြဟာ ေတာင္ယာလုပ္ငန္း၊ ဖလာစိုက္ပ်ိဳးေရးလုပ္ငန္း၊ ခဲတူးေဖာ္ေရး လုပ္ငန္းနဲ႔ ဝမ္းစာေရးအတြက္ အလုပ္လုပ္ၾကရပါတယ္။

အခုလို ေက်းရြာအျပင္မွာသာမကပဲ အတြင္းထဲမွာပါ မုိင္းလာေထာင္ထားေတာ့ က်ေနာ္တို႔ အသက္ရွင္ဖို႔ ဘယ္လိုလုပ္ကိုင္စားေသာက္ရမလဲဆိုတာ က်ေနာ္တို႔လည္း မစဥ္းစားတတ္ေတာ့ဘူးလို႔ ေမာ္ခ်ီးေတာင္ေပၚရြာ ေဒသခံ တစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့ ထူးရယ္က ဘာကိုမွ မစဥ္းစားတတ္ေတာ့တဲ့ ေလသံနဲ႔ ေျပာသြားပါတယ္။




more.gif

28 June 2011

သမိုင္းေရးမဲ့ ဒို႔ရဲ႕လက္မ်ား



သမိုင္းေရးမဲ့ ဒို႔ရဲ႕လက္မ်ား



သမိုင္းေရးမဲ့ ဒို႔ရဲ႕လက္မ်ား

M. ထက္ေခါင္
ေၾကာက္ရြံ႕ျခင္းမွ လြတ္ကင္းေရးတြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ကိုးကားေဖာ္ျပထားေသာ စာပိုဒ္ကေလးတခုကို သေဘာက် သည္။ သူ႔ဖခင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ေျပာၾကားခဲ့ေသာ မိန္႔ခြန္းစကားကို ေကာက္ႏႈတ္ေဖာ္ျပထားျခင္း ျဖစ္သည္။
… … မိမိကိုယ္မိမိ ေတာ္လွန္ေရးသမားဟု ယူဆၿပီး ျမန္မာႏုိင္ငံ ရင္ဆိုင္ေနရေသာ ျပႆနာမ်ားကို အေျဖရွာရာ၌ မေနမနား ႀကိဳးစားခဲ့ေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက “သတၱိ ဗ်တၱိ ရွိသူမ်ားကိုသာ အားမကိုးမူ၍ လူတိုင္းလူတိုင္းပင္ မိမိတို႔ကိုယ္တိုင္ သတၱိ ဗ်တၱိ ရွိေသာ သူရဲေကာင္းမ်ားျဖစ္ေအာင္ စြန္႔စားရေပလိမ့္မည္။ သို႔မွသာလွ်င္ က်ေနာ္တို႔အားလံုး လြတ္လပ္ေရးအစစ္ကို ခံစား ခြင့္ရၾကေပလိမ့္မည္”ဟု ေျပာဆိုခဲ့ပါသည္။ (အလယ္ပစၥယံ ညီလာခံမိန္႔ခြန္း၊ ၂၀-၁-၄၆)
ဗမာ့ႏိုင္ငံေရး ျပႆနာမ်ားကို ေျဖရွင္းဖို႔ရန္ႏွင့္ စစ္မွန္ေသာ လြတ္ေျမာက္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို ရရွိဖို႔ရန္အတြက္ လူတိုင္းပင္ သတၱိ ဗ်တၱိ ရွိေသာ သူရဲေကာင္းမ်ားအျဖစ္ မိမိတို႔ကိုယ္ မိမိတို႔ ခံယူကာ ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ၾကဖို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္က ႏိႈးေဆာ္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ ေၾကာက္ရြံ႕ျခင္းမွ လြတ္ကင္းေရး ေဆာင္းပါးမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ႏိုဗယ္ဆု မရမီအခ်ိန္က ေရးသားခဲ့ေသာ ေဆာင္းပါး ျဖစ္၏။ သူမ ဖခင္ႏွင့္ ပတ္သက္၍လည္းေကာင္း၊ ဗမာျပည္ႏိုင္ငံေရးႏွင့္ ပတ္သက္၍လည္းေကာင္း ေရးသားခဲ့သမွ် ေဆာင္းပါး အခ်ဳိ႕ကို ေပါင္းခ်ဳပ္ကာ စာအုပ္အျဖစ္ ထုတ္ေ၀လိုက္ၿပီးသည့္ေနာက္တြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ထိုစာအုပ္အတြက္ ကမၻာ က ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏိုဗယ္ဆု ခ်ီးျမွင့္ခဲ့သည္။ ဆုမ်ားထဲတြင္ အျမင့္ဆံုးျဖစ္ေသာ ကမၻာ့ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ႏိုဗယ္ဆုကို ရရွိလိုက္သည္မွာ ဂုဏ္ယူဖြယ္ရာပင္ ျဖစ္သည္။ သို႔ရာတြင္ ထိုဆုကို လက္ခံလိုက္ရေသာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အေနျဖင့္ ဖခင္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေျပာခဲ့ သလိုစကားမ်ဳိး လူထုကို ေျပာဆို၍ မရေတာ့ေခ်။ ကမၻာ့ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ႏိုဗယ္ဆုက သူ႔ႏႈတ္ကို ခ်ဳပ္ထိန္းထားလိုက္ၿပီ ျဖစ္သည္။ ဖိႏွိပ္အႏုိင္က်င့္သူကို တိုင္းရင္းသား ျပည္သူလူထုတရပ္လံုး အံုႂကြတြန္းလွန္ေရး တိုက္တြန္းသည့္ စကားမ်ားအစား ႏိုင္ငံေရး ျပႆနာမ်ားကို ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ အေျဖရွာေရး စကားမ်ားသာ ေျပာဆိုေနရေတာ့မည္ ျဖစ္ေလသည္။

ယခုအခ်ိန္မွာေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ေခါင္းေဆာင္မႈအေပၚ အားမလိုအားမရ ျဖစ္ခဲ့ရာမွ သူမ၏ လက္ရွိ အေနအ ထားကို သိျမင္ကာ သူမအေပၚ နားလည္မႈေပးႏိုင္ၾကသူေတြ အေတာ္အတန္ ရွိလာၿပီျဖစ္သည္။ သို႔ရာတြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစု ၾကည္၏ စကားအခ်ဳိ႕ကို ကိုယ္လိုရာ ဆြဲယူကိုးကားၿပီး စစ္အုပ္စုအား ကာကြယ္ တြန္းလွန္ တိုက္ခိုက္ ၿဖိဳဖ်က္လိုသည့္ လူထု၏ စိတ္ဓာတ္ကို လမ္းလြဲသို႔ ပို႔ေဆာင္ေနေသာ စစ္အုပ္စု သူလွ်ဳိဒလံမ်ားႏွင့္ စစ္အုပ္စုလက္ေအာက္ ရသေလာက္ အခြင့္အေရးက ေလးမ်ားယူၿပီး ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံအျဖစ္ တျဖည္းျဖည္း ပံုေဖာ္ေျပာင္းလဲႏုိင္ေရး၊ လိုအပ္ေသာ ရပိုင္ခြင့္ အခြင့္အေရးမ်ားကို စစ္ အုပ္စုထံမွ ေခ်ာ့ေမာ့ ေဆြးေႏြး ၫွိႏိႈင္း ေတာင္းဆိုေစလိုသည့္ ျပည္တြင္းျပည္ပ ႏိုင္ငံေရးကလိန္ၿခံဳမ်ား၏ အေျပာအဆို အေရး အသားေတြ မီဒီယာထဲမွာ ပလူပ်ံေနတာကေတာ့ မလိုလားဖြယ္ပင္ ျဖစ္၏။

လက္နက္အားကိုး မတရား ဖိႏွိပ္ အုပ္ခ်ဳပ္ေနေသာ စစ္အုပ္စုအား ျပန္လည္တြန္းလွန္မည့္သူမ်ားကို မိုက္႐ူးရဲလုပ္မည့္သူမ်ားအ ျဖစ္ ေျပာဆိုေနၾကသူေတြအေနျဖင့္ ေၾကာက္ရြံ႕ျခင္းမွ လြတ္ကင္းေရး ေဆာင္းပါးတြင္ပင္ ပါရွိေသာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ သေဘာထားအျမင္ကို သတိတရ စဥ္းစား ဆင္ျခင္ဖို႔ရန္ လိုအပ္သည္။
“… ေမြးရာပါ လူ႔ဂုဏ္သိကၡာႏွင့္ မိမိကိုယ္မိမိ ေလးစားမႈတို႔ကို မဆံုး႐ံႈးရေလေအာင္ ထိန္းသိမ္းကာကြယ္ရာတြင္ အေထာက္အ ကူ ျဖစ္ေစေသာ သတၱိျပသည့္ ေန႔စဥ္ လုပ္ရပ္ကေလးမ်ားက အခ်ည္းႏွီးပင္ျဖစ္သည္ သို႔မဟုတ္ အရာမေရာက္ေသာ လုပ္ရပ္ ျဖစ္သည္၊ အရမ္းကာေရာ လုပ္သည္၊ မိုက္မဲျခင္းျဖစ္သည္ စသည္ျဖင့္ ျပစ္တင္႐ႈံ႕ခ်ကာ မိမိကပင္ ဘ၀ေပးအသိဥာဏ္ ရွိသကဲ့ သို႔ ဟန္ေဆာင္ျခင္းသည္ တိတ္တခိုး အႏၱရာယ္ေပးသည့္ အဆိုး၀ါးဆံုးေသာ ေၾကာက္ရြံ႕မႈမ်ဳိးပင္ ျဖစ္ပါသည္။ …”

ေၾကာက္ရြံ႕ျခင္းမွ လြတ္ကင္းေရးမွာ လူထုကို အေၾကာက္တရားမွ ဆြဲထုတ္ၿပီး မွန္ကန္ေသာ လမ္းေၾကာင္းေပၚတြင္ တည့္မတ္ ခိုင္က်ည္စြာ ရပ္တည္ႏိုင္ေရး၊ ဖိႏွိပ္သူမ်ားအား တြန္းလွန္ကာကြယ္ႏိုင္ေရး ခြန္အားေပးမႈမ်ားႏွင့္ သူရဲေဘာေၾကာင္ေသာဘ၀မွ ကင္းလြတ္ေရး ေကာက္ႏႈတ္ကိုးကားစရာ အခ်က္အလက္ အမ်ားအျပားပါရွိေသာ ေဆာင္းပါးတပုဒ္ျဖစ္၍ ေၾကာက္တတ္သူမ်ား အေနျဖင့္ အလြတ္က်က္မွတ္ အာဂံုေဆာင္ထားဖို႔ရန္ သင့္လွေပသည္။

ယခုလ ကခ်င္ျပည္နယ္ႏွင့္ ရွမ္းျပည္နယ္အတြင္း က်ဴးေက်ာ္ဖိႏွိပ္သူ စစ္အုပ္စုအား တိုက္ခိုက္ေနသည့္ တိုက္ပြဲသတင္းမ်ားအ ၾကားမွပင္ ဒီေကဘီေအႏွင့္ ေကအဲန္ယူတို႔၏ စစ္အုပ္စုကို တြန္းလွန္ေနေသာ တိုက္ပြဲသတင္းမ်ားက ႀကိဳးၾကားႀကိဳးၾကား ေပၚ ထြက္ေန၏။ ေကအဲန္အယ္လ္ေအ ဗိုလ္မွဴးႀကီးဂ်ဳိးဆြာ(Col. Joshua)၊ ဒုဗိုလ္မွဴးႀကီးတင္လိႈင္၊ ဒီေကဘီေအ ဒုဗိုလ္မွဴးႀကီးမိုေရွး ႏွင့္ ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ႏႈတ္ခမ္းေမႊးတို႔ ပူးေပါင္းကာ စစ္ေရးအရွိန္ျမွင့္မည့္ အစီအစဥ္မ်ားကိုလည္း ၾကားသိရ၏။

နယ္ျခားေစာင့္ BGF တပ္ရင္း(၁၃)ရင္းမွ ၄ရင္းက ၿမိဳင္ႀကီးငူဆရာေတာ္၏ မိန္႔မွာမႈျဖင့္ ဒီေကဘီေအအျဖစ္ ျပန္လည္ အသြင္ ေျပာင္းကာ ၿမိဳင္ႀကီးငူမွာ တပ္စြဲထားေၾကာင္း၊ ရန္သူ႔တပ္ရင္းအခ်ဳိ႕က ၎တို႔ကို တိုက္ဖို႔ျပင္ေနေၾကာင္း သတင္းမ်ားကိုလည္း ၾကားၾကရသည္။ ၎တို႔အေနျဖင့္ ရန္သူလာအတိုက္ကို ေစာင့္မေနဘဲ နယ္ေျမကြ်မ္းက်င္သူမ်ားပီပီ ရန္သူကို လမ္းမွေန၍ ဆီး ႀကိဳတိုက္ခိုက္ ေခ်မႈန္းလိုက္ႏိုင္မည္ဆိုလွ်င္ လူထုအတြက္ေကာ ကရင့္ေတာ္လွန္ေရးအတြက္ပါ မဂၤလာရွိေသာ သမိုင္း၀င္ သတင္းေကာင္းမ်ား ျဖစ္လာေပလိမ့္မည္။

လြန္ခဲ့ေသာ လမ်ားအတြင္း ေကအဲန္ယူႏွင့္ ဒီေကဘီေအတို႔၏ စစ္အုပ္စုကို အမွည့္ေႃခြ ေႃခြေသာ တိုက္ပြဲေပါင္း သံုးရာ့ငါးဆယ္ ေက်ာ္တြင္ စစ္အုပ္စုဘက္မွ ၆၀၀ေက်ာ္ ေသဆံုးေၾကာင္း၊ ေကအဲန္အယ္လ္ေအႏွင့္ ဒီေကဘီေအက သြားေရာက္တိုက္ခိုက္ သည္ျဖစ္ေစ၊ စစ္အုပ္စုဘက္က လာ၍တိုက္သည္ျဖစ္ေစ စစ္အုပ္စုဘက္ကခ်ည္း ေသေၾကဆံုး႐ံႈးမႈမ်ား ျဖစ္ေနသည္ကို မယံု ဘူးဟုဆိုကာ အင္တာနက္ထဲမွာ ဆဲေရးေနသူေတြ ရွိသည္။ မယံုသူတို႔အေနျဖင့္ လက္ေတြ႕ စမ္းသပ္ၾကည့္ႏုိင္မည္ ျဖစ္သည္။

အမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရး၊ ဒီမိုကေရစီအေရးတို႔အတြက္ ကိုယ့္အသိႏွင့္ကိုယ္ တိုက္ပြဲ၀င္ေသာ ေတာ္လွန္ေရးသမား၏ စိတ္ ဓာတ္ႏွင့္ စစ္အုပ္စုလက္ေအာက္ ခိုင္းသမွ်လုပ္သည့္ ေၾကးစားသမားစိတ္ဓာတ္၊ ကြ်န္သေပါက္စိတ္ဓာတ္တို႔မွာ ကြာျခားသည္။ လက္နက္ကိုင္ၿပီး ပစ္ခတ္တတ္သည့္ အရည္အခ်င္းမွာလည္း ကြာျခားသည္။ စစ္အုပ္စု လက္ေအာက္ခံတပ္မ်ားလို လက္နက္ ႀကီးျဖင့္ အခ်က္ေပါင္းမ်ားစြာ ပစ္ခတ္ၿပီးမွ တက္လာရဲၾကသူေတြ မဟုတ္။ ရန္သူ႔အနားကို ေရာက္ေအာင္သြားၿပီး ပစ္ခတ္တတ္ ၾကသူေတြ၊ ရန္သူ႔လာလမ္းမွ စိတ္ရွည္လက္ရွည္ ေစာင့္ဆိုင္းကာ ၁၅ေပ၊ ေပ ၂၀ အကြာအေ၀းေလာက္အေရာက္မွာမွ ခ်က္ပိုင္ ပိုင္ ပစ္ခတ္ ေရွာင္တိမ္းတတ္ၾကသူေတြ ေတာ္လွန္ေရးနယ္ထဲမွာ အမ်ားအျပား ရွိသည္။ စစ္တုိက္ျခင္းမွာ လူမိုက္အလုပ္မ ဟုတ္။ ေဒါသတႀကီး သူေသကိုယ္ေသ ဘက္ၿပိဳင္ရန္ျဖစ္ရမည့္ အလုပ္မဟုတ္။ သူ႔ကိုသာ ေသေစၿပီး ကိုယ္မေသဘဲ ရွင္က်န္ ရစ္ေအာင္ တိုက္ခိုက္ရသည့္အလုပ္ ျဖစ္သည္။

စစ္အုပ္စု၏ က်ဴးေက်ာ္စစ္ျပဳမႈကို တားျမစ္ေသာ ကခ်င္တို႔ႏွင့္ တရားမဲ့ က်ဴးေက်ာ္သူတို႔၏ တိုက္ပြဲသတင္းမ်ား ၾကားရသည္မွာ ႏွလံုးနာဖြယ္ ျဖစ္သည္။ ျပည္သူ႔တပ္မေတာ္ မဟုတ္ဘဲ စစ္အုပ္စု လက္ေအာက္ ႀကိဳးဆြဲခိုင္းေစသမွ် လုပ္ကိုင္ေနေသာ စစ္ယူနီ ေဖာင္း၀တ္ သူခိုးဓားျပမ်ားပီပီ လက္နက္မဲ့ ကခ်င္အရပ္သားလူထုကို ဖမ္းဆီး ႏွိပ္စက္ သတ္ျဖတ္သည့္ သတင္းမ်ား၊ ကခ်င္ အမ်ဳိးသမီးမ်ားကို ျပဳက်င့္ေစာ္ကားၿပီး သတ္ျဖတ္သည့္ သတင္းမ်ားကို ၾကားရသည္။ အပစ္အခတ္ရပ္ဆိုင္းၿပီး သံု႔ပန္းလဲလွယ္ ရာတြင္လည္း နယ္ေျမတြင္း က်ဴးေက်ာ္လာ၍ ကခ်င္က ဖမ္းဆီးထားေသာ စစ္အုပ္စုအရာရွိႏွစ္ဦးကို အေကာင္းပကတိအတိုင္း ျပန္လႊတ္ေပးကာ စစ္အုပ္စုကမူ ကခ်င္စခန္းတခုအတြင္း ၎တို႔ ၀င္ေရာက္ဖမ္းဆီးသြားသူအား ႏွိပ္စက္သတ္ျဖတ္ၿပီးမွ အေလာင္း ျပန္ပို႔ေပးခဲ့သည့္ အျဖစ္ေတြ ရွိသည္။ စစ္သည္ေတာ္ က်င့္၀တ္အရေသာ္လည္းေကာင္း၊ လူ႔က်င့္၀တ္အရေသာ္ လည္းေကာင္း မည္သို႔မွ် လက္မခံႏုိင္သည့္ အျပဳအမူမ်ဳိးကို ျပဳက်င့္သူမ်ားသည္ ၎တို႔အရာရွိမ်ားကို ျပန္ရအၿပီးမွာပင္ ကခ်င္ စခန္းကို လက္နက္ႀကီးအလံုးေပါင္း ရာေထာင္ခ်ီလ်က္ ပစ္ခတ္ကာ သိမ္းယူခဲ့ၾကသည္။

စစ္အုပ္စု၏ သတင္းစာမ်ားထဲတြင္မူ ကခ်င္က စတင္ ပစ္ခတ္ေသာေၾကာင့္ တိုက္ပြဲျဖစ္ရေၾကာင္း၊ တံတားမ်ားကိုလည္း ကခ်င္ ေသာင္းက်န္းသူမ်ားက ဖ်က္ဆီးခဲ့ေၾကာင္း၊ ၎တို႔အေနျဖင့္ တိုက္ခိုက္လိုစိတ္မရွိေၾကာင္း၊ လွ်ပ္စစ္စီမံကိန္းကို ကာကြယ္လို စိတ္တခုတည္းျဖင့္ပင္ ကခ်င္တို႔ကို မလြဲမေရွာင္သာ တိုက္ခိုက္ရျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း အသံေကာင္းဟစ္ ေၾကညာခဲ့သည္။ ထိုေၾက ညာခ်က္ႏွင့္ ေရွ႕ေနာက္မညီေသာ လုပ္ရပ္မွာ သံလ်င္တြင္ ေက်ာင္းတက္ေနၾကေသာ ကခ်င္ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူမ်ားကို ကခ်င္ျပည္သို႔ျပန္ရန္ ႏွင္ထုတ္ျခင္း ျဖစ္သည္။ လွ်ပ္စစ္စီမံကိန္းကို ကာကြယ္လို၍ တိုက္သည္ပင္ျဖစ္ေစ၊ ကခ်င္ေဒသကို စိုးမိုး လို၍ တိုက္သည္ပင္ျဖစ္ေစ၊ လက္နက္ကိုင္ ကာကြယ္တိုက္ခိုက္ေနေသာ ကခ်င္တပ္မ်ားကိုသာ တိုက္ရမည္ ျဖစ္သည္။ အရပ္ သားလူထုႏွင့္ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူမ်ားကို ပိတ္ပင္ ေႏွာက္ယွက္ ဒုကၡေပးစရာ မလိုေခ်။

ကခ်င္ေဒသမွာသာမဟုတ္၊ ကရင္၊ ကရင္နီ၊ ရွမ္း၊ ပအို၀္း စေသာ တိုင္းရင္းသားတို႔၏ ေဒသမ်ားမွာပါ စစ္အုပ္စု လက္ကိုင္တုတ္ တပ္မ်ား၏ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ဳိးေဖာက္မႈမ်ားကို အႏွံ႔အျပား ၾကားသိၾကရမည္ ျဖစ္သည္။ စစ္အုပ္စု၏တပ္က ဘယ္ရြာသူ ဘယ္ ရြာသားေတြကို ဘယ္ေနရာမွာ ဘယ္လို ကူညီေဆာင္ရြက္ေပးလိုက္သည္ ဆိုေသာသတင္းမ်ဳိး၊ ဒုကၡႀကံဳေနရေသာ ဘယ္နယ္ က ဘယ္အမ်ဳိးသမီးကို ဘယ္လိုအၾကပ္အတည္းကေန တပ္မေတာ္သားမ်ားက ကယ္ထုတ္လိုက္သည္ဆိုေသာ သတင္းမ်ဳိး ေတြကို မည္သည့္အခါကမွ် မၾကားၾကရ။ ၎တို႔ ဘယ္ေနရာတြင္ ဘယ္သူေတြကို ဘယ္လိုသတ္ျဖတ္သည္၊ ဘယ္ရြာက ဘယ္မိန္းကေလးေတြကို ဘယ္လိုျပဳက်င့္ေစာ္ကားသည္၊ ဘယ္လူထုကို ဘယ္လိုႏွိပ္စက္သည္၊ အၾကပ္ကိုင္၍ အဓမၼ လုပ္အား ေပး ေခၚယူသည္၊ ေပၚတာဖမ္းသည္၊ မထမ္းႏိုင္သူကို သတ္ပစ္သည္ စသည့္ သတင္းမ်ဳိးေတြကိုသာ ၾကားၾကရမည္ ျဖစ္သည္။

၎တို႔တပ္မ်ား အပစ္အခတ္ခံရ၍ ေက်းရြာလူထုကို ဓားစာခံအျဖစ္ ဖမ္းဆီးထားသည့္ သတင္းမ်ား၊ ေတာ္လွန္ေရး အဖြဲ႕အ စည္းမ်ားကို အပုပ္ခ် နာမည္ဖ်က္လို၍လည္းေကာင္း၊ လူထုကို အထိတ္တလန္႔ ျဖစ္ေစရန္အတြက္လည္းေကာင္း၊ ၎တို႔အ ေပၚ လူထုက အားကိုးလာေစလို၍လည္းေကာင္း ၿမိဳ႕ေနလူထုမ်ားအတြင္း ဗံုးေထာင္ေဖာက္ခြဲေသာေၾကာင့္ အျပစ္မဲ့ ျပည္သူအ ခ်ဳိ႕ ေသဆံုးရသည့္သတင္းမ်ား၊ ၎တို႔ အရာရွိမ်ားႏွင့္ ႀကံ့ဖြံ႕အဖြဲ႕မ်ား ကင္းေ၀းရာ လူမေနေသာ အိမ္မ်ားတြင္ ေဖာက္ခြဲသည့္ သတင္းမ်ားကိုလည္း ၾကားၾကရသည္။ ဗံုးကိစၥမွာ ၎တို႔လက္ခ်က္သာျဖစ္မွန္း လူထုက သိ၏။ လူထုကို ၎တို႔ သတ္ျဖတ္ခဲ့ ေပါင္း မနည္းေတာ့ၿပီ။ မေ၀းေတာ့ေသာအခ်ိန္တြင္ အႏုျမဴလက္နက္၊ ဓာတုလက္နက္မ်ားျဖင့္ပါ သတ္ျဖတ္ဖို႔ ရွိေလသည္။

၎တို႔၏ အျပဳအမူ လုပ္ရပ္မ်ားမွာ အ႐ႈံးသမားတို႔၏ အက်င့္စ႐ိုက္ကို ေဖာ္ျပေနသည့္ လုပ္ရပ္မ်ားပင္ ျဖစ္၏။ အ႐ံႈးႏွင့္ မၾကာခ ဏ ႀကံဳရေသာသူသည္ ညစ္၏။ ေကာက္က်စ္ဥာဏ္ေတြ သံုးတတ္၏။ မဆိုင္သူမ်ားကိုပါ ရန္ရွာတတ္၏။ သေဘာထား ေသး ႏႈတ္၏။ ႐ံႈးပါမ်ားသူေတြမွာ စိတ္ဓာတ္ကအစ ေအာက္တန္းက်သူမ်ား ျဖစ္လာၿပီး ညစ္ဖို႔ရန္သာ အၿမဲတေစ ႀကံစည္လုပ္ကိုင္ေန တတ္ေလသည္။ ၎တို႔ အ႐ႈံးႀကီး႐ံႈးရမည့္အခ်ိန္သည္ မေ၀းေတာ့ၿပီ ျဖစ္၏။

(၂)
“စစ္ေရးကို စစ္နည္းနဲ႔ ျပန္တိုက္လို႔ ေအာင္ျမင္ရင္ေတာင္မွ စစ္နည္းရဲ႕ ေအာင္ျမင္ျခင္းပဲလို႔ ျမင္မိပါတယ္” လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္လ သံုးလခန္႔က ဗုဒၶဟူးေန႔ တိုက္႐ိုက္ေလလိႈင္း အစီအစဥ္မစမီ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ထံ စာျဖင့္ ေမးျမန္းမႈမ်ားကို ေဒၚေအာင္ ဆန္းစုၾကည္ကိုယ္တိုင္ ျပန္လည္ ေျဖၾကားခဏ္း၌ စစ္အုပ္စု၏ အေႏွာက္အယွက္ အကန္႔အသတ္မ်ားၾကားမွ ဒုတိယပင္လံု ျဖစ္ ေျမာက္ေရး ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္မည့္အစား ဒုတိယ ဘီအိုင္ေအတပ္ ဖြဲ႕စည္းဖို႔ရန္ တိုက္တြန္းတင္ျပေသာ လူငယ္တဦး၏ အေမးကို ျပန္လည္ေျဖၾကားသည့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ စကားျဖစ္သည္။

ထိုစကားကို ဘ၀င္မက်။ ထိုစကားအရဆိုလွ်င္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အေနျဖင့္ ႏိုင္ငံေရးနည္းလမ္းသက္သက္ျဖင့္သာ ေအာင္ပြဲရယူလိုဟန္ ရွိေနသည္။ လက္နက္မဲ့ ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ား၊ လူ႔အခြင့္အေရး ေတာင္းဆိုေဆာင္ရြက္သူမ်ား၊ အၾကမ္းမ ဖက္ ဆႏၵျပလႈပ္ရွားသူမ်ားအား ၿမိဳ႕လည္ေခါင္မွာပင္ ႀကံ့ဖြံ႕ႏွင့္ စြမ္းအားရွင္တို႔က ႐ုပ္ပ်က္ဆင္းပ်က္ ဖမ္းဆီး ကားေပၚတင္ကာ ႏွစ္ရွည္ေထာင္ဒဏ္မ်ားခ်လ်က္ ကိုယ္စိတ္ႏွလံုး ဆင္းရဲပင္ပမ္းေစရန္ ႏွိပ္စက္ခံခဲ့ရ၊ ႏွိပ္စက္ခံေနရသည့္ အျဖစ္မ်ားကို မေမ့ဖို႔ လုိသည္။

ယခု စစ္အုပ္စုသည္ ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ားကို ယံုၾကည္ေလးစားၾကသူေတြ မဟုတ္။ တိုင္းျပည္ေကာင္းက်ဳိး တကယ္တမ္း ေဆာင္ ရြက္မည့္ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြအတြက္ ေနရာမရွိ။ ၎တို႔ကို ႏိုင္ငံေရး သံတမန္ေရး နည္းလမ္းမ်ားအရ ကမၻာ့ႏိုင္ငံႀကီးမ်ားက ဖိ အားေပး ပိတ္ဆို႔မႈမ်ား လုပ္ေသာေၾကာင့္ ႀကံဳေတြ႕ေနရသည့္ အၾကပ္အတည္းမွ ကာကြယ္ေျပာဆိုေပးမည့္ ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ား ႏွင့္ ၎တို႔ ဆက္လက္ ေကာင္းစားေရး ေထာက္ကူေပးမည့္ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြကိုသာ လက္သပ္ေမြး ေနရာေပးလိုၾကမည္ ျဖစ္သည္။

ႏိုင္ငံေရးျပႆနာကို ႏိုင္ငံေရးနည္းအရ ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြး ေျဖရွင္းရန္ ႀကိဳးပမ္းကမ္းလွမ္းမႈမ်ားကို လက္မခံဘဲ လက္နက္အား ကိုး စစ္ေရးနည္းျဖင့္ ထာ၀ရ အာဏာတည္ၿမဲလိုသူ၊ အာဏာကို အဓမၼ ခ်ဳပ္ကိုင္ထားသူမ်ားအား ၎တို႔ ေလးစားအေရးထား ေသာ စစ္နည္းျဖင့္ပင္ ျပန္လည္ ယွဥ္ၿပိဳင္ အႏိုင္ယူႏိုင္မွသာ ႏိုင္ငံေရးျပႆနာ ေျပလည္ႏိုင္လိမ့္မည္ ျဖစ္သည္။ စစ္ေရးသည္ ႏိုင္ငံေရး၏အဆက္ျဖစ္သည္ ဟူေသာစကားကို မေမ့သင့္။ စစ္ေရးမပါရွိေသာ ႏိုင္ငံေရးမွာ စြန္႔လႊတ္ စြန္႔စားမႈမရွိ၊ သက္စြန္႔ဆံ ဖ်ား ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္ရမႈလည္း မရွိ၊ ေအာင္ပြဲ၏ အႏွစ္သာရလည္း မရွိႏိုင္ေခ်။ ေတာ္လွန္ေျပာင္းလဲလိုသူတို႔အေနျဖင့္ ႏိုင္ငံ ေရးနည္းကိုေကာ စစ္ေရးနည္းကိုပါ ဆုပ္ကိုင္က်င့္သံုးရမည္သာ ျဖစ္ေလသည္။

ရန္သူကို မတြန္းလွန္ မဆန္႔က်င္ရဲဘဲ သူရဲေဘာေၾကာင္စြာျဖင့္ လူယဥ္ေက်းေယာင္ေဆာင္ကာ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ အေျဖရွာေရးကို သာ စြဲကိုင္ေနမည္ဆိုလွ်င္ သမိုင္းေၾကာင္း၌ ျပက္ရယ္ျပဳခံရသူေတြသာ ျဖစ္သြားႏုိင္သည္။

ယခုကိစၥက ကခ်င္ ေရကာတာ ကိစၥတခုတည္းအတြက္ မဟုတ္။ ရွမ္းတမ်ဳိးသားတည္း၏အေရးလည္း မဟုတ္။ ကရင္၊ ကရင္နီ၊ ရခိုင္၊ မြန္၊ ခ်င္း၊ ပအို၀္းတို႔၏ တိုင္းရင္းသား ရပိုင္ခြင့္အေရးသက္သက္လည္း မဟုတ္။ တျပည္လံုးအႏွံ႔ ကြ်န္ျပဳေစာ္ ကားခံ၊ လယ္ယာေျမသိမ္းဆည္းခံ၊ အဓမၼစစ္သား စုေဆာင္းခံ၊ ကြ်န္ျပဳခံ၊ အဓမၼခိုင္းေစခံ၊ စစ္မွန္ေသာ တရားဥပေဒ စိုးမိုးမႈမရွိ၊ အမွန္က အမွားျဖစ္၊ အမွားေတြကို အမွန္လုပ္၊ အမႈဆင္ ဖမ္းဆီး ႏွိပ္စက္၊ ေသနတ္ေျပာင္းေအာက္က တရားစီရင္ေရးမ်ားျဖင့္ ျမန္မာအမ်ဳိးသားမ်ားပါမက်န္၊ တိုင္းျပည္ႏွင့္အ၀ွမ္း ရင္ဆိုင္ေနရေသာ စစ္ကြ်န္ဘ၀မွ လြတ္ေျမာက္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ စစ္ အုပ္စုကို တြန္းလွန္ၾကရေတာ့မည္ ျဖစ္၏။ ၎တို႔ကို မတြန္းလွန္ မကာကြယ္ႏိုင္လွ်င္ ေရွ႕ေလွ်ာက္ ပိုမိုဖိႏွိပ္ အေရးယူမႈမ်ားႏွင့္ ႀကံဳၾကရမည္ ျဖစ္သည္။ တေဆြလံုးတမ်ဳိးလံုး အဖြဲ႕အစည္းတခုလံုး မီးေလာင္တိုက္ အသြင္းခံရမည့္အေရးသာမက လူထု၏ လယ္ယာၿခံေျမ အသက္အိုးအိမ္ စည္းစိမ္မ်ားပါ ထိပါးေႏွာက္ယွက္ခံေနရမည္ ျဖစ္ေလသည္။

၎တို႔ကို မတြန္းလွန္ခ်င္၍ မရ။ ယွဥ္ၿပိဳင္တိုက္ခိုက္ေရးကို သတၱိေၾကာင္စြာ ေရွာင္လြဲ၍ မရ။ သူရဲေဘာနည္းသူမ်ားအျဖစ္ ရန္သူေရးမည့္ သမိုင္း၌ မ်က္ႏွာေျပာင္စြာ ကမၺည္းအထိုးခံၾကမည္လား၊ ကိုယ့္သမိုင္းကို ကိုယ္ ကိုယ္တိုင္ေရးၾကမည္လား။ ကိုယ့္သမိုင္းကို ကိုယ္တိုင္တည့္မတ္စြာ ေရးလိုသူတို႔အေနျဖင့္ ရရာလက္နက္စြဲကိုင္ၿပီး စစ္အုပ္စုကို ညီညီၫႊတ္ၫႊတ္ တြန္း လွန္တိုက္ခိုက္ၾကရမည္ ျဖစ္၏။ မေတာ္လွန္ရဲသူေတြ၏ သမိုင္းကေတာ့ လွပႏုိင္လိမ့္မည္ မဟုတ္။ ႀကိဳး၀ိုင္းထဲ ေရာက္ေနသူ မ်ားအဖို႔ ထိုးမလား အထုိးခံမလား၊ ေရထဲေရာက္ေနသူအဖို႔ ကူးမလား အနစ္ခံမလား၊ ေရြးရမည့္လမ္းကေတာ့ ႏွစ္သြယ္ပဲရွိ သည္။ အ႐ံႈးေပးအညံ့ခံသမားမ်ား၊ အမ်ဳိးသားသစၥာေဖာက္မ်ား၊ ေသြးေၾကာင္သူမ်ားအျဖစ္ သားစဥ္ေျမးဆက္ ဘ၀မဆံုးသင့္။

(၃)
ကခ်င္အဖြဲ႕ကို နယ္ျခားေစာင့္လုပ္ဖို႔ရန္ ဖိအားေပး၊ ေနာက္ဆံုးေန႔ရက္မ်ား သတ္မွတ္ၿပီးေနာက္၊ ထိုေန႔ရက္အလြန္တြင္ ကခ်င္ ကို နယ္ျခားေစာင့္တပ္ လုပ္လိုလွ်င္လည္း လက္မခံ၊ လက္နက္ခ်ေရးကိုသာ လက္ခံမည္ဟု ေျပာခဲ့သူမွာ အေရၿခံဳသမၼတ သိန္း စိန္ ျဖစ္၏။ ေရြးေကာက္ပြဲ မက်င္းပမီ လအနည္းငယ္ကလည္း ဂ်ိန္းေဖာ ကခ်င္ႏွင့္ ရ၀မ္တို႔ကို ေသြးခြဲစကားေျပာကာ ကခ်င္ ျပည္သား အခ်င္းခ်င္း ျပန္လည္တိုက္ခိုက္ၿပီး ကခ်င္ေဒသ ေသြးေခ်ာင္းစီဖို႔ရန္ ဂံုးေခ်ာလံႈ႕ေဆာ္ခဲ့သူမွာလည္း သိန္းစိန္ပင္ ျဖစ္ ၏။ သိန္းစိန္၏ အေျပာအဆိုမ်ားမွာ ဗိုလ္သန္းေရႊ၏ သေဘာထားကို ထင္ဟပ္ေဖာ္ျပေနသည့္ သန္းေရႊ လက္ေအာက္ခံ အ ေျပာအဆိုမ်ားသာ ျဖစ္၏။ ၎၏ သကာဖံုး မိန္႔ခြန္းစကားမ်ားအေပၚ မည္သို႔မွ် နားေယာင္ေနစရာ မရွိ။

ဗမာျပည္၏ အေျပာင္းအလဲကို ျပည္တြင္းကသာ အဓိက စတင္ ေဖာ္ေဆာင္ၾကရမည္ ျဖစ္သည္။ ျပည္သူလူထုဘက္က မိမိတို႔ ရပိုင္ခြင့္ အခြင့္အေရးမ်ားအား တိုက္ပြဲ၀င္ တြန္းလွန္ကာကြယ္ေရး ဆံုးျဖတ္ခ်က္ မက်ၾကေသးေသာ္လည္း လူထုအေပၚ ရန္သူ လို သေဘာထားေသာ စစ္အုပ္စုကမူ အစစအရာရာ ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္ၿပီး ျဖစ္ေန၏။ စစ္ေရးအရ သေဘၤာမ်ား အလြယ္တကူ ၀င္ေရာက္မႈ မျပဳႏုိင္သည့္ေနရာကိုေရြးကာ ေနျပည္ေတာ္ လုပ္ထား၏။ မီဇိုင္းဒံုးက်ည္ႏွင့္ ဓာတုလက္နက္မ်ားကို ေျမာက္ကိုရီး ယား အကူအညီျဖင့္ ထုတ္လုပ္ေနၿပီး အႏုျမဴလက္နက္အထိ တက္လွမ္းထုတ္လုပ္ရန္ ႀကိဳးပမ္းေန၏။ အေရးႀကံဳက မိသားစု လိုက္ ေရွာင္တိမ္းပုန္းခိုႏိုင္ရန္ ဥမင္လိႈဏ္ေခါင္းမ်ားလည္း တူးထား၏။ လူထုကို မၫွာသလို သူ႔လက္ကိုင္တုတ္တပ္ကိုလည္း မၫွာေခ်။ မ႐ႈႏိုင္မကယ္ႏိုင္ အေျခအေနတြင္ ကိုယ္လြတ္႐ုန္းရန္အတြက္ တ႐ုတ္ျပည္မွာ အိမ္အခ်ဳိ႕ကိုလည္း ေဒၚလာသန္း ရာ ႏွင့္ခ်ီေပး၍ ၀ယ္ယူထား၏။ တပ္မေတာ္ႏွင့္ တိုင္းရင္းသားျပည္သူမ်ား အပါအ၀င္ တိုင္းျပည္တျပည္လံုး မီးဟုန္းဟုန္းေတာက္၍ ပ်က္စီးသြားမည္ဆိုသည့္တိုင္ ၎တို႔က ေနသာသပ ေလညာက အျဖစ္မ်ဳိး ေအးေအးလူလူ ေနႏိုင္ရန္အတြက္ စီစဥ္ထားျခင္း ျဖစ္၏။

တိုင္းရင္းသားတို႔ ျပည္နယ္မ်ား၊ ေတာေတာင္ေဒသမ်ားႏွင့္ ေက်းရြာမ်ားမွာသာမက ၿမိဳ႕ျပလူထုကိုပါ တိုက္ခိုက္ႏွိပ္ကြပ္ႏိုင္ေရး ၿမိဳ႕ျပတိုက္ပြဲမ်ားအတြက္ ဒုအရာခံဗိုလ္ႏွင့္ အရာခံဗိုလ္အခ်ဳိ႕ကို ၿမိတ္ခ႐ိုင္ ပုေလာၿမိဳ႕နယ္တြင္းမွာ သင္တန္းေတြ ေပးေနၾက ေၾကာင္းလည္း ၾကားသိရ၏။ လူထုအေပၚ အစီအစဥ္တက် ႏွိပ္ကြပ္ တိုက္ခိုက္ေရး ႀကိဳတင္ေလ့က်င့္ ျပင္ဆင္ေနသည့္ ေစတ နာဆိုးယုတ္သူမ်ား ျဖစ္၏။

(၄)
စစ္အုပ္စု ႀကီးစိုးေနသမွ် ဘယ္ေသာအခါမွ ျဖစ္လာမည္မဟုတ္သည့္ စစ္မွန္ေသာ ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးေရးကို ကိုယ့္ဘက္က ျဖစ္ ေအာင္လုပ္ေစခ်င္လွ်င္ စစ္အုပ္စုအား ခ်ကိုခ်ၾကရမည္ ျဖစ္သည္။ စစ္အုပ္စုအား ေက်ာင္းမွန္းကန္မွန္းသိေအာင္ ႏွိပ္ကြပ္ႏုိင္မွ သာ စစ္မွန္ေသာ ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးေရးကို တည္ၾကည္ခန္႔ညား က်က္သေရရွိစြာ ဦးေဆာင္က်င္းပႏိုင္မည္ ျဖစ္သည္။

အာဏာရွင္ စစ္အုပ္စုအား တိုင္းရင္းသား ျပည္သူလူထုတရပ္လံုး တိုက္ၾကပါ ခ်ၾကပါ ဆိုသည့္စကားမ်ဳိးကို မေျပာႏုိင္ဘဲ ဗမာ ျပည္တြင္း ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ အသြင္ကူးေျပာင္းႏိုင္ေရးအတြက္ အရင္းခံ ျပႆနာမ်ားအေပၚ ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးေသာနည္းလမ္းျဖင့္ အေျဖရွာေရးသာ ဆုပ္ကိုင္ေျပာဆိုေနခဲ့ေသာ ကမၻာ့ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ႏိုဗယ္ဆုရွင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ထံမွ လူထု၏ လုပ္ ေဆာင္ႏိုင္စြမ္းကို အသိေပးေျပာၾကားလိုက္သည့္ စကားတခြန္း လြန္ခဲ့ေသာ ရက္အနည္းငယ္က ၀မ္းေျမာက္ဖြယ္ ၾကားလိုက္ရ ေလသည္။

ၿပီးခဲ့ေသာ ဗုဒၶဟူးေန႔ နံနက္ တိုက္႐ိုက္ေလလိႈင္း အစီအစဥ္မစမီ ျပည္တြင္းျပည္ပ အနယ္နယ္ အရပ္ရပ္မွ လူထု၏အေမးမ်ား ကို ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ျပန္လည္ေျဖၾကားရာ၌မူ လူထု ေရွ႕ဆက္ ေလွ်ာက္လွမ္းရမည့္ လမ္းေၾကာင္းႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေဒၚ ေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ျပန္ၾကားလိုက္ေသာ စကားပင္ ျဖစ္၏။

လူငယ္တဦးက “ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ့နည္းကသာ လူထုအတြက္ ထိခိုက္မႈအနည္းဆံုးနဲ႔ အေကာင္းဆံုးလို႔ ဆိုေပမဲ့ ဖိႏွိပ္မႈေတြကို ေတာ္ လွန္တာဟာ မွန္ကန္တဲ့ နည္းလမ္းမျဖစ္ႏုိင္ဘူးလား၊ တေန႔ထက္တေန႔ ျမင့္တက္လာတဲ့ ကုန္ေစ်းႏႈန္းနဲ႔ ေလ်ာ့က်မသြားတဲ့ စစ္ အာဏာရွင္တို႔ရဲ႕ ဖိႏွိပ္မႈကို တပ္မေတာ္သားမ်ား အပါအ၀င္ ျပည္သူလူထုအေနနဲ႔ သည္းမခံႏုိင္ေတာ့တဲ့တေန႔ မိမိတို႔ရဲ႕ အ သက္အိုးအိမ္ စည္းစိမ္ေတြကို ကာကြယ္ဖို႔အတြက္ နယ္ခ်ဲ႕နဲ႔ ဖက္ဆစ္ေတြကို ေတာ္လွန္သလို၊ ရရာလက္နက္ စြဲကိုင္ၿပီး တိုင္း ျပည္အေျပာင္းအလဲအတြက္ ေတာ္လွန္ၾကလွ်င္ ဤသို႔ လက္နက္စြဲကိုင္ ေတာ္လွန္မႈကို အၾကမ္းဖက္မႈဟု ေခၚဆိုႏိုင္ပါသ လား။”ဟု ေမးျမန္းသည္ကို ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ျပန္လည္ေျဖၾကားပံုမွာ မွတ္သားဖြယ္ပင္ ျဖစ္သည္။

“အၾကမ္းဖက္မႈကေတာ့ အၾကမ္းဖက္မႈပါပဲ။ လက္နက္စြဲကိုင္ၿပီး လႈပ္ရွားတယ္ဆိုရင္ အၾကမ္းဖက္တယ္လို႔ပဲ ေျပာရမွာေပါ့။ ဒါ ေပမဲ့ တရားဥပေဒက လူတိုင္းလူတိုင္းဟာ မိမိအသက္အိုးအိမ္စည္းစိမ္ကို ကာကြယ္ပိုင္ခြင့္ရွိတယ္လို႔ အသိအမွတ္ျပဳထားပါ တယ္။ ျပည္သူေတြက သည္းမခံႏိုင္ေတာ့ဘဲ မိမိအသက္အိုးအိမ္စည္းစိမ္ေတြကို ကာကြယ္ဖို႔အထိ ျဖစ္လာမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဒီလိုျဖစ္လာေအာင္ ဖန္တီးခဲ့သူေတြဟာ အဓိက တာ၀န္ရွိတယ္လို႔ ေျပာရမွာပါ။”

ျပည္သူလူထုအေနျဖင့္ မိမိတို႔ အသက္အိုးအိမ္စည္းစိမ္ကို ထိပါးေႏွာက္ယွက္လြန္းမက ေႏွာက္ယွက္ခံလာရေသာ အေျခအေန တြင္ မိမိတို႔၏ အသက္ အိုးအိမ္ ဥစၥာစီးပြားကို ကာကြယ္ပိုင္ခြင့္ရွိေၾကာင္းႏွင့္ ထိုသို႔ အံုႂကြတြန္းလွန္ ကာကြယ္မႈအတြက္ လူထု တြင္ တာ၀န္မရွိဘဲ လူထုကို သည္းမခံႏိုင္ေတာ့သည့္ အေျခအေနေရာက္ေအာင္ ဖိႏွိပ္တြန္းပို႔ခဲ့သူေတြမွာသာ တာ၀န္ရွိ ေၾကာင္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ခပ္ရွင္းရွင္း ေျပာလိုက္ျခင္း ျဖစ္ေလသည္။

more.gif